“Jong­de­men­tie moet een stem krij­gen” Jong­de­men­te­ren­de Piet Benoit (62) brengt moe­di­ge ge­tui­ge­nis op Ra­dio 1 bij ‘Haute­kiet’

Het Belang van Limburg - - Nieuws - Jo DE RUYCK

Het was een mooi en on­troe­rend stuk­je li­vera­dio vrij­dag­och­tend bij Jan Haute­kiet op Ra­dio 1. Piet Benoit (62), een man met jong­de­men­tie, kwam er in zijn ei­gen woor­den ge­tui­gen over zijn ziek­te. “Het was las­tig, maar we zijn blij dat we het heb­ben aan­ge­durfd”, zegt zijn vrouw, die hem ver­ge­zel­de. “Het is be­lang­rijk men­sen met jong­de­men­tie zelf een stem te ge­ven.”

HASSELT -

Hoe­wel hij moei­lijk uit zijn woor­den raakt, kwam Piet Benoit op de ra­dio zelf ver­tel­len over zijn aan­doe­ning, jong­de­men­tie. Naar schat­ting 5.000 Vla­min­gen wor­den voor hun 65ste ge­trof­fen door een vorm van de­men­tie. Piet is een van hen. “Mijn man zat vroe­ger in de ver­koop en was heel zelf­stan­dig. Thuis hoef­de ik ei­gen­lijk ner­gens voor te zor­gen. Van de klus­sen tot de fi­nan­ci­ën, hij nam het al­le­maal voor zijn re­ke­ning”, zegt zijn vrouw My­ri­am Van­dam­me. “Sinds zes jaar ge­le­den de eer­ste te­ke­nen van de­men­tie zich ma­ni­fes­teer­den, is dat stel­sel­ma­tig weg­ge­val­len, voor­al de prak­ti­sche za­ken. Zich aan­kle­den, was­sen, sche­ren... het is nu al­le­maal moei­lijk voor Piet. Zijn ge­heu­gen is hij niet kwijt, maar het vor­men van woor­den is las­tig.”

Brief

Maar dat hield Piet niet te­gen om zijn ver­haal te doen. “Met Jan Haute­kiet had ik af­ge­spro­ken dat we hem zou­den hel­pen en aan­vul­len als hij niet ver­der raak­te”, zegt My­ri­am. “Maar het was wel zijn idee. Ik heb er een nacht­je van wak­ker ge­le­gen, maar Piet vindt het be­lang­rijk dat men­sen met jong­de­men­tie on­om­won­den voor hun ziek­te uit­ko­men en zelf het woord ne­men. Het is de bes­te ma­nier om het pu­bliek ver­trouwd te ma­ken met wat jong­de­men­tie is.” “Het is een beet­je moei­lijk”, zei Piet daar zelf over in de uit­zen­ding. “Hoe ik niks... al­lez, het­geen ik kon, is weg.” Op het ein­de van het moei­za­me gesprek ver­tel­de Piet over het mo­ment dat de dia­gno­se viel. “Toen ik wist dat... euh...” My­ri­am vul­de aan: “Toen je wist dat het alz­hei­mer was...” “Toen heb ik My­ri­am een knuf­fel ge­ge­ven. En we zeg­gen: sa­men zijn we sterk.”

Emo­ti­o­ne­le re­ac­ties

My­ri­am kreeg het op dat mo­ment in de uit­zen­ding even moei­lijk. “Sa­men zijn we sterk: dat is ook wat Piet te­gen me zei toen hij de dia­gno­se kreeg en het is sinds­dien on­ze lei­draad. We doen al­les sa­men. Zo kwam ook de brief tot stand die hij schreef voor ‘Ik Heb De­men­tie’.” In dat boek staan 50 open­har­ti­ge ge­tui­ge­nis­sen van men­sen met jong­de­men­tie. Piet Benoit schreef er een van, met de hulp van zijn vrouw. “Al­tijd zoe­ken naar wat er wél nog kan, is de bood­schap. Het is ze­ker niet stil blij­ven zit­ten bij wat er niet meer is”, schrij­ven ze daar­in. Jan Haute­kiet zelf kreeg het ook moei­lijk. “Toen My­ri­am tra­nen in de ogen kreeg en Piet in haar ar­men sloot, was ik aan­ge­daan. Met een krop in de keel heb ik toen de luis­te­raars maar op­ge­roe­pen hun ver­ha­len over jong­de­men­tie met ons te de­len”, al­dus Haute­kiet. Met­een na de uit­zen­ding lie­pen al tal van po­si­tie­ve en emo­ti­o­ne­le re­ac­ties bin­nen via de so­ci­a­le me­dia.

ik­heb­de­men­tie.be Piet Benoit ge­tuig­de sa­men met zijn vrouw My­ri­am over jong­de­men­tie op de ra­dio: “Het was las­tig, maar we zijn blij dat we het ge­durfd heb­ben.”

FOTO HBVL

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.