“Cor­tiso­ne? Hoe dich­ter bij de koers, hoe be­ter”

‘Ozon­dok­ter’ zit ver­veeld met sug­ges­tie­ve be­rich­ten aan top­spor­ters als Greg Van Aver­maet

Het Belang van Limburg - - Nieuws - Pieter HUYBERECHTS en Alain TRAPPENIERS

Is “ozon­dok­ter” Chris M. een do­ping­arts die de pres­ta­ties van top­spor­ters met ver­bo­den pro­duc­ten be­vor­der­de? Of wou hij en­kel zijn pa­ti­ën­ten hel­pen ge­ne­zen? Het ge­recht meent het eer­ste, zelf zweert hij bij het twee­de. Zijn hon­der­den mails aan spor­ters als Greg Van Aver­maet en Bart Wel­lens sug­ge­re­ren dat er meer aan de hand was. Dat gaf de dok­ter uit Rotselaar gis­te­ren zelf toe. Hij ris­keert 18 maan­den cel. “Wat denk je Chris? Wan­neer neem ik best cor­tiso­ne: dins­dag of don­der­dag?” Af­zen­der: Greg Van Aver­maet. Ant­woord dok­ter M.: “Hoe dich­ter bij de koers zon­dag, Greg, hoe be­ter. Groe­ten.” Of een mail­tje van Mi­ke Thi­ele­mans, veld­rij­der van de twee­de gar­ni­tuur: “Wan­neer kan ik langs­ko­men voor een goe­de gro­te bax­ter, dok­ter?” Leu­vens pro­cu­reur Evi Fran­co ci­teer­de gre­tig uit de hon­der­den mails die dok­ter Chris M. uit Rotselaar tus­sen 7 ja­nu­a­ri 2009 en 2 ja­nu­a­ri 2013 uit­wis­sel­de met tal van be­ken­de en min­der be­ken­de spor­ters. Greg Van Aver­maet, Bart Wel­lens, Ke­vin Huls­mans, Tom Meeu­sen, Vin­cent Baes­taens, tri­at­leet Bert Jam­maer, voet­bal­ler Ka­rel Geraerts, de in­tus­sen over­le­den wiel­ren­ner Rob Go­ris, ra­ce­pi­loot Bert Lon­gin, noem maar op: ze za­ten al­le­maal ge­re­geld in de wacht­zaal van “ozon­dok­ter” M. in Rotselaar. Het was er een ko­men en gaan van spor­ters op zoek naar het nieu­we won­der­mid­del: ozon, er­gens in de sche­mer­zo­ne tus­sen straf­baar en niet­straf­baar. Een wacht­zaal die, met ze­ven­dui­zend pa­ti­ën­ten per jaar – naast spor­ters veel­al be­jaar­den – per­ma­nent vol zat. Ach­ter­in zijn prak­tijk: een po­pu­lair ka­mer­tje waar zijn pa­ti­ën­ten aan een ozon­toe­stel kon­den gaan lig­gen. Bo­dy­buil­ders, be­jaar­den, wiel­ren­ners: ze gin­gen heus niet al­leen naar dok­ter M. voor hun ont­sto­ken si­nus­sen, leert het on­der­zoek.

Het pro­ce­dé is sim­pel: beet­je bloed af­tap­pen, ver­rij­ken met ozon­gas en te­rug in­bren­gen. “Dat pro­ces kan op vier ver­schil­len­de ma­nie­ren ge­beu­ren”, duid­den zijn ad­vo­ca­ten Pas­cal Ne­lis­sen Gra­de en Toon Muy­se­win­kel. “Ge­beurt het in­tra­mus­cu­lair, is het he­le­maal niet straf­baar. Ge­beurt het in­tra­ve­neus, dan wel. En voor al­le dui­de­lijk­heid: dat laat­ste is hier nooit ge­beurd.” Het open­baar mi­nis­te­rie plaatst al­les wèl on­der één noe­mer: bloed­do­ping. “Ver­bo­den en dus straf­baar”, zei Fran­co. Het ef­fect van zo’n the­ra­pie, op wel­ke ma­nier toe­ge­past dan ook, is drie­le­dig: het zorgt voor een be­te­re door­bloe­ding, het is vi­rus­do­dend en je krijgt er meer ener­gie van.

Sche­mer­zo­ne

Als die mails één ding dui­de­lijk maak­ten, gis­te­ren op de cor­rec­ti­o­ne­le recht­bank in Leu­ven, is dat de spor­ters op zijn minst de sche­mer­zo­ne op­zoch­ten van wat mocht en niet mocht. Dat gaf Chris M. ook grif toe. “Die mails wek­ken in­der­daad de sug­ges­tie dat er meer aan de hand was.”

De dok­ter schets­te hoe dat mail­ver­keer door­heen de ja­ren tot stand kwam. Wat be­gon met een vraag van een spor­ter voor een bloed­af­na­me of een on­schul­dig dok­ters­ad­vies, werd la­ter een ver­trou­wens­band – ge­tui­ge het in­for­meel con­tact met bij­voor­beeld Van Aver­maet – waar­in al eens af­ge­tast werd wat kon en niet kon. M. doet veel van die mails af als “praat van laag­ge­school­de veld­rij­ders.”

Het ge­recht ver­denkt hem er­van de oz­on­the­ra­pie te heb­ben toe­ge­diend aan min­stens der­tien spor­ters. Een twee­de ver­bo­den do­ping­prak­tijk gaat over het toe­die­nen van in­jec­ties met een ij­zer­pre­pa­raat, Re­vit­or­gan en Va­mi­nol­act, ami­no­zu­ren die door­gaans ge­ge­ven wor­den aan pre­ma­tuur­tjes. De ver­de­di­ging spreekt het ge­bruik van “gro­te bax­ters” re­so­luut te­gen en houdt het op mi­nifles­jes, braaf­jes in lijn met de voor­schre­ven strik­te re­gels die top­spor­ters moe­ten vol­gen.

Dat de open­baar aan­kla­ger zei dat de ozon­dok­ter “een ge­vaar voor de jeugd was” en prompt acht­tien maan­den cel vor­der­de, deels met uit­stel, was meer dan een brug te ver voor de ver­de­di­ging. “Het gaat hier niet om een be­ge­lei­der die spor­ters pre­pa­reer­de”, zei­den zijn ad­vo­ca­ten, “maar om een huis­arts die pa­ti­ën­ten be­ge­leid­de in hun her­stel. We zit­ten hier met speur­ders die zon­der eni­ge nu­an­ce te­werk zijn ge­gaan, al­les in één straf­baar vak­je heb­ben ge­stopt en van een mug een oli­fant heb­ben ge­maakt. De dok­ter valt ab­so­luut niets straf­baar te ver­wij­ten en is slacht­of­fer van een ka­rak­ter­moord.”

Op 14 no­vem­ber valt het ver­dict. Eer­der al wer­den tal van ge­ci­teer­de spor­ters vrij­ge­spro­ken. De dok­ter zei na af­loop niets, en stoof weg, rich­ting zijn pa­ti­ën­ten. De­ze keer geen spor­ters, maar be­jaar­den in het plaat­se­lij­ke rust­huis.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.