“Vol­gend sei­zoen wordt be­ter”

‘SPE­LER VAN HET JAAR’ DAN­NY VUKOVIC LEGT LAT NOG HO­GER

Het Belang van Limburg - - SPORT - Mar­nik GEUKENS

Ik kan voet­bal re­la­ti­ve­ren. Ze­ker na wat mijn ge­zin de voor­bije ja­ren heeft door­staan. Ge­luk­kig gaat het met zoon­tje Har­ley uit­ste­kend na zijn le­ver­trans­plan­ta­tie

Dan­ny VUKOVIC

De fans bom­bar­deer­den hem tot ‘Spe­ler van het Jaar’, straks is de Au­stra­li­ër ook de eni­ge Gen­ke­naar op het WK. Toch is Dan­ny Vukovic (33) niet he­le­maal te­vre­den over zijn eer­ste sei­zoen in Eu­ro­pa. “Ik moet nóg re­gel­ma­ti­ger wor­den, zo­als in mijn laat­ste jaar in Au­stra­lië. Ik ben er ook ze­ker van dat me dat vol­gend sei­zoen zal luk­ken”, ver­telt een open­har­ti­ge Vukovic in de aan­loop naar de top­per op An­der­lecht. Was je ver­rast toen je zon­dag de Gou­den Schoen van de sup­por­ters kreeg?

Vukovic: “Enigs­zins wel. Om­dat ik weet dat ik nog be­ter kan. Bo­ven­dien wa­ren er an­de­re ster­ke kan­di­da­ten. Neem nu Jo­seph Ai­doo, die el­ke wed­strijd nog be­ter wordt. (Lacht) Hij is van staal.”

En­ke­le aan­we­zi­gen von­den je blijk­baar niet de ge­schik­te win­naar.

“Ik hoor­de en­ke­le per­so­nen flui­ten, zij zul­len een an­de­re fa­vo­riet ge­had heb­ben. Ie­der zijn mening, maar ik ben erg blij met de ap­pre­ci­a­tie van de meer­der­heid van de sup­por­ters. Die stemt me trots.”

Je hebt al va­ker ge­zegd dat je de lat nog ho­ger wil leg­gen. Hoe gaat je dat luk­ken?

“Met de over­stap naar een Eu­ro­pe­se com­pe­ti­tie gaan toch de no­di­ge aan­pas­sings­pro­ble­men ge­paard. Die zijn nu ach­ter de rug. Niet al­leen ligt het ni­veau hier ho­ger en zijn de spit­sen scher­per, snel­ler en ver­ras­sen­der. Je speelt bij­voor­beeld ook el­ke week met een an­de­re bal. Dat is heel raar, als je ge­woon bent om het he­le jaar door met de­zelf­de bal te voet­bal­len. De druk is hier gro­ter en het duurt al­tijd even, voor­al­eer je aan je nieu­we club en ploeg­maats bent aan­ge­past.”

Bij je de­buut op Standard kreeg je al met­een een om­stre­den doel­punt te­gen. Maar je be­hield je rust en liep niet weg van de jour­na­lis­ten. We heb­ben het al an­ders mee­ge­maakt.

“(Grijnst) De vra­gen ver­ras­ten me wel. In Au­stra­lië boomt de pers niet door op een fout, ze gaan over tot de or­de van de dag. Hier wordt over niets an­ders ge­praat. Maar ik ben 33 en ben al de helft van mijn le­ven prof­voet­bal­ler. Dan weet je dat wel te plaat­sen.”

Dat bleek ook uit je pres­ta­ties. In Brug­ge be­zwe­ken de kee­pers na een blun­der on­der de druk, jij liet je door niets of nie­mand van de wijs bren­gen.

“Ik kan het voet­bal re­la­ti­ve­ren. Ze­ker na wat mijn ge­zin de voor­bije ja­ren heeft door­staan.”

Jul­lie zoon­tje is een even gro­te vech­ter als jou. Hij on­der­ging met suc­ces een le­ver­trans­plan­ta­tie.

“Wie dat door­maakt aan de zij­de van zijn kind en tij­dens elk be­zoek aan het zie­ken­huis met zo­veel an­de­re zie­ke kin­de­ren wordt ge­con­fron­teerd, krijgt een an­de­re kijk op het le­ven en het voet­bal. Het gaat ge­luk­kig uit­ste­kend met Har­ley. Waar hij op een be­paald mo­ment tot acht of ne­gen pil­le­tjes per dag moest ne­men, zijn dat er nu nog één of twee. Eén keer om de zes we­ken moe­ten we nog op con­tro­le. Het le­ven in Zu­ten­daal be­valt hem uit­ste­kend, hij kan er vrij ra­vot­ten met de kin­de­ren van de bu­ren. (Lacht) Hij is nu drie en zit in zijn test­pe­ri­o­de. Voort­du­rend tast hij af hoe ver hij kan gaan.”

Sa­men met je vrouw Kri­sty is hij al op va­kan­tie in Au­stra­lië. Je zal hen pas op het WK in Rus­land te­rug­zien. Lang sei­zoen, toch?

“Mij hoor je niet kla­gen. El­ke spe­ler droomt er­van om er­bij te zijn op een WK. Ik was vo­ri­ge week erg ner­veus, toen één van de vier doelmannen nog moest af­val­len. De op­luch­ting was groot, toen ik er­bij bleef.”

Je zat al vaak op de bank, maar speel­de on­langs on­der bonds­coach Van Mar­wijk pas je al­ler­eer­ste in­ter­land te­gen Co­lom­bia.

“Het werd een dag die ik la­ter aan mijn klein­kin­de­ren kan door­ver­tel­len. Ik de­bu­teer­de op pijn 33ste ver­jaar­dag en tot mijn ver­ba­zing zat mijn fa­mi­lie in Londen in de tri­bu­ne. In de slot­mi­nu­ten ver­oor­zaak­te ik een straf­schop, maar die heb ik daar­na wel ge­stopt. (Lacht) Som­mi­gen zei­den ach­ter­af dat dat zo ge­pland was, maar dat moet ik ont­ken­nen.”

Wat ver­wacht je van het WK?

“In on­ze groep is Frank­rijk de gro­te fa­vo­riet, zelfs hun der­de ploeg draait zo mee op een WK. Pe­ru is van het ni­veau van Co­lom­bia en Chi­li, vo­rig jaar on­ze even­knie op de Con­fe­de­ra­ti­ons Cup. En over de match te­gen De­n­e­mar­ken ben ik al vaak ge­noeg aan­ge­spro­ken door mijn ploeg­maats Maehle en Ing­vart­sen.”

Na het WK volgt je eer­ste va­kan­tie in twee jaar.

“Die gaat in­der­daad deugd doen. Vo­rig jaar ben ik van de Con­fe­de­ra­ti­ons Cup recht naar Genk ge­ko­men. Ho­pe­lijk kan ik nu even uit­bla­zen.”

Pak­ken jul­lie het Eu­ro­pa League-tic­ket via de bar­ra­ge te­gen de win­naar van play-off 2, dan speelt Genk al op 26 ju­li Eu­ro­pees.

“Dan is dat maar zo. We zijn profs en wil­len het hoog­ste be­rei­ken. Ie­der­een hun­kert naar dat Eu­ro­pees tic­ket. Liefst pak­ken we de vier­de plaats, we heb­ben dit sei­zoen al twee keer ge­toond dat we An­der­lecht aan­kun­nen. We ver­die­nen het ook om een prijs te pak­ken. In deel één van de­ze play-off 1 wa­ren we zelfs de bes­te ploeg van het land, we had­den zo vijf pun­ten meer kun­nen tel­len. Ho­pe­lijk be­lo­nen we zon­dag als­nog ons­zelf.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.