Koe­wan­del

Het Belang van Limburg - - Nieuws -

WA­TER­SCHEI -

Je hebt koe­han­del en je hebt koei­en op wan­del. Dat eer­ste ma­ken we al drie we­ken mee in het par­le­men­tai­re half­rond, het twee­de vond de­ze week plaats in Wa­ter­schei. Vier run­de­ren die wel eens wat an­ders wil­den, be­slo­ten an­de­re oor­den op te zoe­ken. Ik kan dat be­grij­pen. Zo’n koe staat heel­der da­gen in een af­ge­slo­ten wei­land lus­te­loos te gra­zen, en wan­neer haar ha­bi­tat zich dan ook nog eens vlak bij een druk­ke au­to­snel­weg be­vindt - met al die dui­zen­den au­to’s op weg naar ver­re ho­ri­zon­ten -, wordt de drang naar avon­tuur in zo’n dier ge­wekt. Niet dat een koe zo avon­tuur­lijk is: een keer van de ene kant van de wei naar de an­de­re kant slen­te­ren, is zo­wat het run­der­equi­va­lent van men­sen die de ma­ra­thon van Bos­ton uit­lo­pen.

Het ar­ti­kel maak­te ge­wag van een “Wa­ter­schei op stel­ten”, maar bij na­der in­zien leek dat nog mee te val­len. De run­de­ren ver­oor­zaak­ten geen scha­de en kon­den na hun uitje door de ei­ge­naar wor­den op­ge­pikt. Spreekt zo’n man de bees­ten dan be­ris­pend toe, vroeg ik me af, of moe­ten ze bij wij­ze van straf een tijd­je in de hoek gaan staan? Wat koei­en vol­gens mij niet eens erg vin­den; ik zie koei­en so­wie­so op­val­lend vaak in een hoek staan. Van de wei met na­me.

Nee, mocht ik koe zijn, ik deed pre­cies het­zelf­de. Je leeft maar één keer - en een koe door­gaans nog een stuk kor­ter dan door de na­tuur ge­pland.

Het nieuws zelf stel­de dus niet zo­veel voor, maar de bij­be­ho­ren­de fo­to oog­de best spec­ta­cu­lair. Ge­vat in een on­we­relds licht zien we nog net de helft van het vin­ni­ge vier­tal links tus­sen de bo­men staan. En het kan aan mij lig­gen, maar het voor­ste rund lijkt daar­bij met pret­oog­jes in de ca­me­ra te sta­ren. Zo van “We heb­ben het hier toch maar mooi op stel­ten ge­zet”. Qua re­bel­lie is een koe met wei­nig te­vre­den.

De fo­to­graaf heeft aar­dig ge­bruik­ge­maakt van het on­heil­spel­len­de blauw-ro­de zwaai­licht van een po­li­tie­wa­gen die net bui­ten beeld stond, en de oran­je tint in de avond­lucht is een kleur die in het in­du­stri­ë­le Genk wel va­ker te zien valt.

Het ge­heel maakt van de scè­ne iets uit een goed­ko­pe hor­ror­film. Iets met do­de­lij­ke hoorns en een wil­de stam­pe­de van even­hoe­vi­gen.

Denk de lin­ker­kant van de fo­to weg, en wat je over­houdt is een her­me­tisch af­ge­slo­ten vil­laatje met een po­li­tie­au­to voor de deur en een in een wit la­bo-uni­form ge­hul­de on­der­zoe­ker op de stoep. Een si­tu­a­tie die in on­ze con­trei­en ook al eens voor­komt. Mét koei­en vind ik al bij al leu­ker.

on­te­vre­den

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.