“Al blij als we al­le­bei spe­len”

Boe­zem­vrien­den Zak­aria Bak­ka­li en Da­vid He­nen op­nieuw te­gen­over el­kaar

Het Belang van Limburg - - Sport - Jür­gen GERIL

Ze wer­den boe­zem­vrien­den bij de jeugd van Standard. Als tie­ners had­den ze al­le­bei een plaats­je tus­sen de groot­ste Bel­gi­sche voet­bal­ta­len­ten, maar hun gril­li­ge par­cours in het bui­ten­land gaf hen voor­al de re­pu­ta­tie van bad boys. Nu von­den Zak­aria Bak­ka­li (22) en Da­vid He­nen (22) even­wicht bij res­pec­tie­ve­lijk An­der­lecht en Char­le­roi. Al za­ten ze bij dit dub­bel­in­ter­view toch nog met hun hoofd in de wol­ken.

Het uit­zicht op Brussel is on­ge­lo­fe­lijk. Zak­aria Bak­ka­li woont op de 35ste ver­die­ping van een hy­per­mo­dern flat­ge­bouw na­bij Tour & Taxis. Om tot bij hem te ra­ken, be­ge­leidt de be­wa­ker je tot aan de lift en dan duwt hij de co­de in zo­dat je recht­streeks aan de loft van “Mon­si­eur Bak­ka­li” ar­ri­veert. Je waant je in New York, want de stad ligt let­ter­lijk aan je voe­ten. “Het is han­dig om zo hoog te wo­nen”, zegt Bak­ka­li grijn­zend. “’s Mor­gens kijk ik door het raam om te zien aan wel­ke kant van Brussel de mees­te fi­les staan. Dan rij ik via de an­de­re kant naar An­der­lecht.” Da­vid He­nen is er ook al. Ui­ter­aard. “Zak gaf me een sleu­tel van de­ze loft. We zijn als fa­mi­lie voor el­kaar. Het wordt raar om te­gen­over el­kaar te staan tij­dens An­der­lecht-Char­le­roi.”

Hoe zijn jul­lie boe­zem­vrien­den ge­wor­den?

He­nen: “We ken­nen el­kaar van bij de U11 van Standard. Ik kwam van Vir­ton, Zak­aria zat er al. Het klik­te met­een. Ik stond op de flank en Zak in de spits. We maak­ten het ver­schil met on­ze tech­niek. Hij drib­bel­de echt ie­der­een voor­bij.”

Bak­ka­li: “We zijn al­le­bei van 1996 en dat was ook een top­ge­ne­ra­tie bij de na­ti­o­na­le jeugd­ploe­gen. Je weet wel, de ploeg waar­in ook Mus­on­da schit­ter­de. Met dat elf­tal maak­ten we fan­tas­ti­sche goals door in­di­vi­du­e­le ac­ties. Pu­re kwa­li­teit. He­laas speel­den we te wei­nig als een echt team.”

Jul­lie voet­bal­den toch niet lang sa­men bij Standard?

He­nen: “Al op heel jon­ge leef­tijd zwerm­den er gi­gan­tisch veel ma­ke­laars rond­om ons. Rond Zak was dat zelfs niet meer nor­maal.” Bak­ka­li: “Op mijn 12de werd ik al ver­leid om naar PSV te gaan, maar de eer­ste twee maan­den wa­ren een ramp. Al­leen met de trein van Luik naar Eind­ho­ven: daar was ik niet klaar voor. Ik stond snel te­rug bij Standard om weer sa­men te voet­bal­len met Da­vid. Daar­na or­ga­ni­seer­de PSV zich be­ter en ver­trok ik toch de­fi­ni­tief naar Ne­der­land.”

He­nen: “We ble­ven sa­men sjot­ten op het plein­tje van Til­leur. Daar liep een ke­rel rond – Fou­ad Bous­fia – die ons on­ge­lo­fe­lij­ke truc­jes leer­de. Daar ligt de kiem van ons ta­lent. Zak maak­te met PSV de goeie keu­ze. Op zijn 17de stond hij in het eer­ste elf­tal.”

Da­vid, jij ruil­de Standard voor An­der­lecht op je 16de.

Bak­ka­li: “Her­ma­no (broer in het Spaans, nvdr.), weet je nog dat we kort daar­voor sa­men kon­den te­ke­nen bij een Eu­ro­pe­se top­club?” He­nen: “Ja, At­lé­ti­co Ma­drid, hé. Dat sprong pas op het ein­de af. Ik had ook con­tac­ten met Ben­fi­ca en In­ter, maar uit­ein­de­lijk was An­der­lecht de bes­te keu­ze.”

Euh, daar bleef je am­per een jaar? Je ver­trok toen naar Mo­na­co, daar­na volg­de Ever­ton.

He­nen: “Tja, Bel­gi­sche clubs ga­ven toen nog niet zo veel kan­sen aan jon­ge­ren als nu. Bij An­der­lecht werd ik ge­blok­keerd door in­ter­na­ti­o­nals als Mbok­a­ni en Jo­va­no­vic. Mo­na­co klop­te snel aan en dat was toen nog geen top­club zo­als nu. Ze za­ten nog in de Li­gue 2 en na een lang ge­sprek met Yan­nick Car­ras­co – die daar toen voet­bal­de – leek Mo­na­co be­ter voor mijn ont­wik­ke­ling. Ik koos al­tijd voor het spor­tie­ve pro­ject. Na Mo­na­co wil­de Ro­ber­to Mar­ti­nez mij per se bij Ever­ton om­dat hij toe­komst in mij zag.”

Toch raak­te je ner­gens in de eer­ste ploeg.

He­nen: Pff, de gas­ten die zeg­gen dat wij te vroeg voor het bui­ten­land heb­ben ge­ko­zen, kre­gen nooit bui­ten­land­se voor­stel­len. Dan is het ge­mak­ke­lijk om te zeg­gen dat je be­ter in Bel­gië was ge­ble­ven.”

Bak­ka­li: “Wij volg­den on­ze dro­men. Het was al­tijd mijn am­bi­tie om in Span­je te voet­bal­len. Nog steeds, trou­wens. En toen ik op mijn 18de van PSV naar Va­len­cia ging, voel­de dat goed aan. Ik had met trai­ner Nu­no ge­praat en hij re­ken­de op mij. Men­sen die zeg­gen dat wij al­leen voor het geld naar het bui­ten­land gin­gen, ver­gis­sen zich.”

Zegt de man met zo’n luxu­eu­ze loft.

Bak­ka­li: “Maar ik hou me echt niet be­zig met geld. Echt niet. Het is mijn pa die al­les be­heert van A tot Z. Mijn ou­ders heb­ben het bes­te met me voor en be­slis­sen mee waar­aan ik mijn cen­ten best spen­deer.”

He­nen: “Het­zelf­de geldt voor mij. Ik kijk nooit naar mijn bank­re­ke­ning en zelfs nu ik 22 ben, geeft mijn va­der me nog el­ke maand een som die ik mag uit­ge­ven.”

Was te­ke­nen bij An­der­lecht en bij Char­le­roi dan een stap te­rug?

Bak­ka­li: “Ik ben ge­luk­kig Brussel en heb weer ple­zier.” He­nen: “Neen, het is geen stap te­rug. Na on­ze pe­ri­o­de in het bui­ten­land

in doet het deugd om weer dicht bij on­ze fa­mi­lie te zijn. Het geeft ons sta­bi­li­teit. De bui­ten­land­se er­va­ring en die fa­mi­li­a­le rust kan ons her­lan­ce­ren. In het bui­ten­land was het pro­bleem ook vaak dat de coach die je ab­so­luut wou snel weer ver­trok. Zo had Ro­ber­to Mar­ti­nez een plan voor mij bij Ever­ton, maar dan werd hij ont­sla­gen. Zak maak­te dat ook mee in Span­je.”

Door zo vaak van club te wis­se­len kre­gen jul­lie wel de stem­pel van bad boys.

Bak­ka­li: “Bij mij da­teert dat van toen ik als tie­ner mijn con­tract niet wil­de ver­len­gen bij PSV. Toen heb­ben ze mij zwart­ge­maakt. Toen ik bij An­der­lecht ar­ri­veer­de zei Van­hae­ze­brou­ck ook: ‘Ik hoor­de zo veel rod­dels over jou’. Drie maan­den la­ter stel­de hij zijn me­ning bij: “Zak, in fei­te ben je een en­gel­tje.” (lacht)

He­nen: “Trai­ners wei­ger­den me de­ze zo­mer om­dat ze dach­ten dat ik een pro­bleem­ge­val was. Maar vraag het aan Fe­li­ce Maz­zu: hij houdt van me zo­als van zijn zoon. Bij Char­le­roi was er nog geen en­kel pro­bleem. Ik ben blij dat ik ein­de­lijk aan Bel­gië kan to­nen wie de ech­te Da­vid He­nen is.”

En zo spe­len jul­lie dit week­end te­gen el­kaar.

Bak­ka­li: “Ik zeg dat An­der­lecht 2-1 wint, maar He­nen scoort voor Char­le­roi. Of neen, mis­schien toch be­ter de nul hou­den, want Van­hae­ze­brou­ck wordt gek van de ve­le dom­me te­gen­goals.” He­nen: “Char­le­roi heeft Club Brug­ge al ge­klopt. We kun­nen dus ze­ker ook win­nen van An­der­lecht. Zij heb­ben soms he­le slech­te da­gen, hé. Ik hoop voor­al dat we al­le­bei op het veld staan.”

FO­TO BERNARD DEMOULIN

Bak­ka­li en He­nen po­se­ren op het dak­ter­ras van het Brus­sel­se ap­par­te­ment van de An­der­lecht-spe­ler.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.