“Ik had geen am­bi­tie om trai­ner te wor­den”

Het Belang van Limburg - - Sport -

Voor Jeroen Simaeys was het al tij­dens zijn ac­tie­ve loop­baan klaar en dui­de­lijk dat hij niet in z’n luie ze­tel zou krui­pen van zo­dra hij zijn schoe­nen aan de haak zou han­gen. De ex-ver­de­di­ger van on­der meer Genk en STVV kroop al tij­dens zijn car­ri­è­re ach­ter de stu­die­boe­ken. Sinds dit jaar werkt hij half­tijds als psy­cho­loog voor kin­de­ren die een duw­tje in de rug no­dig heb­ben. “Bij­na el­ke job waar je in te­recht komt na je car­ri­è­re is iets to­taal an­ders dan een job als prof­voet­bal­ler, maar ik vind dit wel leuk.”

De eer­lijk­heid ge­biedt Simaeys wel te zeg­gen dat hij twij­felt of hij ook had ge­stu­deerd voor psy­cho­loog als hij op dat mo­ment in eer­ste klas­se zou spe­len. “Ik be­gon te stu­de­ren aan de unief toen ik nog in der­de klas­se speel­de, maar dan kreeg ik de kans om bij Sint-Trui­den in eer­ste te spe­len. Ik heb uit­ein­de­lijk mijn stu­dies door­ge­zet en daar ben ik nu wel blij om. Het maakt dat ik iets kan doen waar ik zelf voor ge­ko­zen heb. Iets wat ik graag doe. In te­gen­stel­ling tot veel voet­bal­lers had ik ook niet de am­bi­tie om trai­ner te wor­den.”

Spaar­zaam

Simaeys com­bi­neert zijn

Job

Half­tijds psy­cho­loog in on­der­steu­nings­net­werk

Prof tus­sen

2002 en 2017

Clubs

OH Leuven, STVV, Club Brug­ge, Genk, Sa­ma­ra

half­tijd­se job als psy­cho­loog met spo­ra­disch ana­lis­ten­werk voor Te­le­net in het week­end en met de da­ge­lijk­se huis­hou­de­lij­ke ta­ken. De fi­nan­ci­ë­le buf­fer die hij heeft op­ge­bouwd tij­dens vijf­tien jaar prof­voet­bal laat hem dat toe. “Ik ben al­tijd op een re­a­lis­ti­sche ma­nier met geld om­ge­spron­gen”, legt hij uit. “Het be­lang­rijk­ste daar­bij is dat je de za­ken in per­spec­tief kan be­kij­ken. Ik ben me er al­tijd be­wust van ge­weest hoe lang en hoe hard een nor­ma­le mens voor een voet­bal­lers­loon moet wer­ken.”

Geen Fer­ra­ri

De Leu­ve­naar be­seft ook wel dat niet al zijn (oud)-col­le­ga’s de­zelf­de dis­ci­pli­ne aan de dag kun­nen bren­gen als het geld met bak­ken bin­nen­stroomt. “Als je wil, krijg je al­les wel op­ge­maakt hoor”, knikt hij. “Al denk ik dat de voet­bal­lers die hun geld aan ra­men en deu­ren naar bui­ten gooi­en eer­der uit­zon­de­ring zijn. Zelf ben ik ge­luk­kig niet zo ma­te­ri­a­lis­tisch in­ge­steld. Ik hoef­de geen Fer­ra­ri of Por­sche voor de deur en ook de laat­ste nieu­we col­lec­tie van merk­kle­dij heeft me nooit veel ge­zegd. Ik heb mijn geld ge­ïn­ves­teerd in een com­bi­na­tie van ver­schil­len­de za­ken waar ik mij goed bij voel.” Zes jaar ge­le­den hing Marc Wa­ge­ma­kers zijn voet­bal­schoe­nen aan de haak. Sinds­dien door­zwom de Lim­burg­se rechts­ach­ter heel wat wa­ter­tjes op de ar­beids­markt. Eerst pro­ject­lei­der bij een in­te­ri­eur­bu­reau, dan pro­ject­ma­na­ger bij een fir­ma van hou­ten vloe­ren. En sinds kort is ‘Wag­gie’ ver­ant­woor­de­lijk voor de sa­les en mar­ke­ting bij sport­kle­ding­merk Eri­ma. “Veel boei­en­der voor mij. Uit­ein­de­lijk heb ik mijn he­le le­ven in de sport­we­reld ge­staan.” Van­daag kie­zen steeds meer voet­bal­lers om zelfs op jon­ge leef­tijd al hun bank­re­ke­ning te la­ten spek­ken in olie­sta­ten, in Rus­land of in Chi­na. Het is een sce­na­rio dat Marc Wa­ge­ma­kers nooit heeft aan­ge­spro­ken. “Het was nooit mijn be­doe­ling om lou­ter veel geld te ver­die­nen met voet­bal”, opent de rechts­ach­ter. “Ik wil­de me op spor­tief vlak ook goed voe­len. En ik ben al­tijd trouw aan mijn ge­zin ge­weest. Ik wil­de mijn vrouw en kin­de­ren niet ach­ter­la­ten. En ik kon toch ook moei­lijk aan mijn vrouw vra­gen om haar job op te ge­ven om mij te vol­gen naar het bui­ten­land? Mijn plan is dus al­tijd dui­de­lijk ge­weest.”

Het is één van de re­de­nen waar­om ren­te­nie­ren er voor Wa­ge­ma­kers nu niet in zit. Daar­voor bleef ook een gro­te trans­fer uit. Een ge­volg van de zeer be­wus­te keu­zes die hij in zijn loop­baan maak­te. “Toen ik be­gon door te bre­ken, wist ik dat er drie op­ties zou­den zijn. Eén: ik zou niet door­bre­ken. Twee: ik zou de top ha­len en nooit meer moe­ten wer­ken. Drie: ik zou een de­ge­lij­ke car­ri­è­re ma­ken, zor­gen voor een mooie spaar­pot en weer gaan wer­ken. Het is uit­ein­de­lijk op­tie drie ge­wor­den.”

Geen ma­na­ger

Wa­ge­ma­kers’ par­cours ging langs Wes­ter­lo, STVV en For­tu­na Sit­tard. Geen top­clubs, maar des­on­danks heeft hij er wel een mooi spaar­boek­je aan over­ge­hou­den. “Een ma­na­ger heb ik nooit ge­had. Dat heeft mij mis­schien wel een gro­te trans­fer ge­kost. Toch ben ik te­vre­den met mijn par­cours en wat me dat fi­nan­ci­eel heeft op­ge­bracht. Het maakt mijn le­ven nu een stuk ge­mak­ke­lij­ker. Een keer­tje meer gaan ski­ën

Job

Sa­les ver­ant­woor­de­lij­ke bij Eri­ma

Prof tus­sen

1996 en 2012

Clubs

Pa­tro Eis­den, Wes­ter­lo, STVV, For­tu­na Sit­tard

op een jaar, een au­to die per­te to­ta­le ge­re­den wordt, … het zijn din­gen waar­over ik me geen zor­gen moet ma­ken of ik ze wel kan be­ta­len. Ik heb ook de luxe om van job te kun­nen wis­se­len zon­der dat daar veel stress bij komt kij­ken. Dat zorgt voor ge­moeds­rust.” Nu hij el­ke dag de baan op moet om klan­ten­re­la­ties te on­der­hou­den en geld in het laatje te krij­gen, be­seft de Maas­ei­ke­naar maar al te goed hoe vlot zijn re­ke­ning aan­ge­dikt werd tij­dens zijn voet­bal­loop­baan. “De mees­te prof­voet­bal­lers

Gro­te door­braak

Newspapers in Dutch

Newspapers from Belgium

© PressReader. All rights reserved.