To što sam osje­ti­la što je odras­ta­ti pod sma­tram ne­iz­mjer­no važ­nim za mo­je saz­ri­je­va­nje i umjet­nič­ku in­s­pi­ra­ci­ju. Kao i os­ta­li mo­jih go­di­na, mi ko­ji smo bi­li za­tvo­re­ni pre­ma svi­je­tu mo­ra­li smo ot­kri­va­ti vlas­ti­te, unu­tar­nje svje­to­ve i ra­di­ti na se­bi, ka­že

Express - - PRVA STRANICA -

Mo­tiv ba­ze­na, pri­mje­ri­ce, ka­ko objaš­nja­va Kör­bler, čest je u Lydi­ji­nim ra­do­vi­ma, bi­lo kao pa­ra­bo­la riz­ni­ce pod­svi­jes­ti, mjes­to u ko­jem su po­hra­nje­ne “za­bra­nje­ne” emo­ci­je, osob­ne i obi­telj­ske taj­ne i frus­tra­ci­je, bi­lo kao me­ta­fo­ra in­tim­nog pro­čiš­ća­va­nja i ob­nav­lja­nja, zbog ele­men­ta vo­de. U “Sun­nyfun­ny” stva­ri su, me­đu­tim, ne­što druk­či­je. - Sad su to ba­ze­ni-klo­ake, ja­me za re­cik­li­ra­nje emo­tiv­nog i op­će­druš­tve­nog ot­pa­da ko­ji ni­je na vri­je­me pro­ćiš­ćen i sa­ni­ran - za­klju­ču­je Kör­bler. Vri­je­me go­diš­njih od­mo­ra kod Pa­taf­te, zbog per­ver- znog kul­ta pre­sa­vr­še­nog iz­gle­da ko­ji nas sve pri­tiš­će, pos­ta­je još jed­na po­zor­ni­ca za po­ka­zi­va­nje nar­ci­so­id­nos­ti i du­hov­ne praz­ni­ne. - Okup­lja­ju me te­me otu­đe­nos­ti po­je­din­ca, obi­te­lji i pri­ja­te­lja, emo­tiv­no-men­tal­ne di­sfunk­ci­onal­nos­ti - ka­že Pa­taf­ta ko­ja, ot­ka­ko je u Za­gre­bu, kroz raz­ne iz­lož­be ra­di i na po­ve­zi­va­nju hr­vat­ske i slo­vač­ke umjet­nič­ke sce­ne. - Proš­le go­di­ne or­ga­ni­zi­ra­la sam iz­lož­bu hr­vat­skih sli­ka­ra u Bra­tis­la­vi, a po­tom i Da­ne slo­vač­ke kul­tu­re tu u Za­gre­bu. Is­kre­no vje­ru­jem da si umjet­ni­ci me­đu­sob­no tre­ba­ju po­ma­ga­ti, ali to, s ob­zi­rom na to ko­li­ko je ma­la sce­na te ko­li­ko je na njoj ta­šti­ne i kli­ka, ni­je baš naj­lak­še pos­ti­ći, ali tre­ba bi­ti upo­ran - ka­že Pa­taf­ta ko­ja i ko­mu­nis­tič­ko nas­li­je­đe, ko­je di­je­li­mo s nje­zi­nom ma­tič­nom zem­ljom, vi­di kao umjet­nič­ku pred­nost. - To što sam kao pri­pad­ni­ca ono­ga što da­nas zo­ve­mo sred­njom ge­ne­ra­ci­jom osje­ti­la ‘če­lič­nu čiz­mu’ i po­tom svje­do­či­la - i svje­do­čim - tran­zi­cij­skom pe­ri­odu sma­tram važ­nim za op­će­ni­to saz­ri­je­va­nje i umjet­nič­ku in­s­pi­ra­ci­ju. Od tu­da ti slo­je­vi u mo­jim sli­ka­ma, opus ni­je po­vr­šan, ne­go ra­di­je oku­pi­ran slo­že­nim emo­tiv­nim i men­tal­nim pro­ce­si­ma s ko­ji­ma sam se su­oči­la s mo­jom ge­ne­ra­ci­jom - ka­že Lydia do­da­ju­ći ka­ko odras­ta­nje u tur­bu­lent­nom okru­že­nju, ko­je je na­kon osku­di­ce uš­lo u kon­zu­me­ris­tič­ko druš­tvo, sma­tra bo­gat­stvom Is­toč­no­europ­lja­na. - U Slo­vač­koj nam se, kad su pa­le gra­ni­ce, otvo­rio či­tav no­vi svi­jet. Sje­ćam se kad sam s 14-15 go­di­na pr­vi put pu­to­va­la neg­dje iz­van zem­lje, iš­la sam u Beč i bi­la

Umjet­ni­ca ima ate­lje u za­gre­bač­koj Mar­ti­će­voj uli­ci i ka­že da su joj pri­ja­te­lji vjer­ni kup­ci

Na pr­vi do­jam ve­se­li ljet­ni pri­zo­ri, na dru­gi su oš­tra kritika

Newspapers in Croatian

Newspapers from Croatia

© PressReader. All rights reserved.