Ra­dio­mo­mangs

Delmenhorster Kreisblatt - - DELMENHORST · STUHR - VON TIMO BRÜNJES

Sünd ji al mol in´t Ra­dio we­sen? Bi Ra­dio FFN gift dat nu just ee­ne Ak­schon, dat se de Ree­ken be­toolt, wenn een sik gau noog meld. Dor hebbt al een poor ut de Re­gi­on wun­nen, för de is dat se­ker een olen Hoot.

Na­ja, harr ik dacht, wenn ik ee­ne Saak mehr heb as Dumm­tüch in Kopp, denn sünd dat ja­woll Ree­ken. Al­so heb ik mi dor an­meld. Mit mi­en nee Warksteer, us So­fa (vil­licht hebbt ji al dor­vun leest) un dat Theo­ter­se­mi­nor för de NTD Jungs un Deerns, dat se in dit Johr nich maa­ken kun­nen.

So du­del­te bi us in de les­den Wee­ken in een Tour dat Ra­dio. Men­nig­mal so­gor to glie­ke Tiet mit denn Flim­mer­kas­ten, wat ganz moi stra­pa­ze­ernd ween kann. An Free­dag keem dat denn. Ik weer bi de Ar­beit, stieg in mi­en Wa­gen un maak as eers­tet FFN an. Hm, dor heb ik woll just een Opro­op ver­passt, mol hörn, wat nu kummt. Dor pin­gelt mi­en Te­le­fon. „Gau FFN an­ro­o­pen!“stunn dor. Ik kiek dat Ding an un kann mi­en Ogen gor nich weol­ler af­wen­nen. Nor­moo­lerwies do ik nich, wat mi­en Te­le­fon mi seggt, do­rum drucks ik ok noch so´n lütt be­ten rum. Denn pin­gelt dat woller. Nu weer mi­en Fro­minsch an an­nern Enn. „ Du musst bats op de Steer FFN an­ro­o­pen“, seggt se. „Jo“, seggt ik, denn wat mi­en Fro­minsch seggt, dat do ik men­nig­mal.

Dor meld sik ee­ne mo­ie Stimm, de mi bee­den hett in´ne Lei­tung to blie­ven. Okay, dacht ik, dat kann ik. Ganz wiet wech hör ik dör dat Te­le­fon de Sen­dung un ik fung an ban­nig ner­vös to werrn. Wenn de glieks froogt of ik dor bün, denk ik, kriegst du dat gor nich mit, wiel dat ja soo lies is, dat du nix ver­steihst. Doch denn wurr ik wiel­dess een Leed speelt ward in´t Stu­dio rö­ver­schallt un vun dor moi un ut­rie­kend luud be­grööt. Dat geev een kor­te In­föh­rung to de ik, wenn ik mi recht er­in­nern do, blots „ja“, „nee“un „ja“seggt heb un denn weern se all wed­der wech mit de Wöör „blots noch veer­tig Se­kunn“.

Al­so noch­maal dö­r­at­men un denn Puls rün­ner krie­gen. Heel un de­el er­folg­los.

Denn gung dat los. De eers­te Froog kunn ik sou­ve­rän an­tern: „Timo, büst du dor?“„Ja, ik bün dor“, hör ik mi dör dat hoo­mern vun mi­en Hart­pu­ckern seg­gen. Bi de tweete Fraag harr ik de Ant­wurt nich mehr so pa­raat un keem in´t swom­men un hör mi blots noch wat faa­seln. Dat gung allns ganz gau un ik kann mi an nix mehr er­in­nern.

Wenn mi vun­da­ag een de Op­naahm vör­speelt, packt mi dat naak­te Gru­sen. Aver wat schall`t? Wi hebbt een Se­mi­nor wun­nen!

Newspapers in German

Newspapers from Germany

© PressReader. All rights reserved.