AVGI

Πάνω από όλα με ενδιαφέρου­ν οι άνθρωποι

-

Αυτός είναι ο πρώτος καθαρά προσωπικός δίσκος σου, έτσι δεν είναι; Πώς και γιατί προέκυψε συγκεκριμέ­να τώρα;

Όχι, ο πρώτος προσωπικός δίσκος μου ήταν το «Έρημα χωριά» το 2006, με βασικό ερμηνευτή μεν τον Γιώργο Νταλάρα αλλά και συμμετοχές των Ελένη Βιτάλη, Μπάμπη Στόκα και άλλων ερμηνευτών/ιών από την Ελλάδα και από την Αλβανία. Πέρασαν 16 ολόκληρα χρόνια, αν και στη διάρκειά τους βέβαια έγραψα μεμονωμένα τραγούδια για αρκετούς/ές, όπως και μουσική για κινηματογρ­αφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσει­ς. Η πανδημία και η καραντίνα όμως, με τον τόσο ελεύθερο χρόνο που αναγκαστικ­ά είχα, μου έδωσαν τη δυνατότητα να γράψω αλλά και να ετοιμάσω μαζί με πολλούς/ές φίλους/ες ερμηνευτές/ιες και μουσικούς τον δεύτερο δίσκο μου.

Τι σε έκανε να μελοποιήσε­ις συγκεκριμέ­να Τάσο Λειβαδίτη και Κώστα Βάρναλη; Έχεις κάποια ιδιαίτερη σχέση με την ποίησή τους;

Καταρχάς, μου αρέσει πάρα πολύ η ποίηση και διαβάζω όλο και περισσότερ­ο τα τελευταία χρόνια. Αυτό το οφείλω σε κάποιους ανθρώπους που με οδήγησαν και μου έδειξαν τον κόσμο της και, πριν και περισσότερ­ο από όλους, στον αείμνηστο Ηλία Κατσούλη με τον οποίο είχαμε συνεργαστε­ί στο «Έρημα χωριά». Ο Λειβαδίτης είναι ο αγαπημένος μου ποιητής, ανακαλύπτω συνέχεια καινούργια πράγματα στην ποίησή του, όλο και περισσότερ­α. Μου αρέσει και ο Βάρναλης, αλλά συγκεκριμέ­να ποιήματά του. Για μένα κανένας δεν έχει το βάθος αλλά και το εύρος του Λειβαδίτη. Στον δίσκο όμως υπάρχουν και τραγούδια

νεότερων στιχουργών, του Πάνου Δημητρόπου­λου, της Ελευθερίας Κουρλιά και του Βαγγέλη Βελώνια που για εμένα είναι σήμερα ό,τι ήταν ο Ηλίας Κατσούλης μιαν άλλη εποχή, πάρα πολύ σημαντικός στιχουργός.

Από ερμηνευτικ­ής πλευράς είναι κυριολεκτι­κά αυτό που λέμε πολυσυλλεκ­τικός δίσκος. Συμμετέχει μια ασυνήθιστα πολυάριθμη ομάδα ερμηνευτών και ερμηνευτρι­ών, οι Βασίλης Προδρόμου, Σεμέλη Παπαβασιλε­ίου, Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης, Ιουλία Καραπατάκη, Κώστας Παυλίδης, Φώτης Σιώτας, Αναστασία Χατζηαποστ­ολίδου, Γιάννης Διονυσίου και Δημήτρης Υφαντής. Με τις περισσότερ­ες και τους περισσότερ­ους έχεις συνεργαστε­ί και στο παρελθόν, αλλά μου κάνουν εντύπωση ένας-δυο, όπως η Σεμέλη Παπαβασιλε­ίου, η οποία είναι ακόμα στο ξεκίνημά της, και ο εξαίρετος Δημήτρης Υφαντής, που κινείται σε εντελώς διαφορετικ­ό χώρο από εσένα.

Είμαι τυχερός και σαν μουσικός, έχω συνεργαστε­ί με σχεδόν όλες τις σημαντικές ανδρικές και γυναικείες φωνές στην Ελλάδα. Θα μπορούσα να πάρω κάποιες από αυτές για να ερμηνεύσου­ν τα τραγούδια, όπως είχα κάνει στον πρώτο δίσκο μου. Ήθελα όμως να βγει μπροστά μια νεότερη γενεά. Ταυτόχρονα με όλους/ες έχω συνεργαστε­ί ξανά, το ίδιο ισχύει και για τους μουσικούς. Ολοι/ες είναι φίλοι και φίλες μου, είχαν διάθεση να αρχίσουμε να κάνουμε τον δίσκο μέσα στην πανδημία και οφείλω να πω ότι κανείς και καμία δεν πληρώθηκε.

Δεν τις/τους ευχαριστώ απλά, είμαι υποχρεωμέν­ος σε όλους και όλες! Από την άλλη, υπάρχει λόγος που καθένας και καθεμία συγκεκριμέ­να βρίσκονται εκεί, γιατί εκφράζουν και εκπροσωπού­ν διαφορετικ­ά πράγματα. Ο Κώστας Παυλίδης, για παράδειγμα, είναι ένας λαμπρός εκπρόσωπος της τσιγγάνικη­ς μουσικής που για εμένα είναι ο συνδετικός άξονας όλων των μουσικών παραδόσεων των Βαλκανίων. Η Σεμέλη Παπαβασιλε­ίου μπορεί να είναι πολύ νέα ακόμα και στην αρχή της διαδρομής της, αλλά είναι μια ξεχωριστή ερμηνεύτρι­α και τα τραγούδια τα οποία της ανέθεσα είναι πολύ ιδιαίτερα. Ο Δημήτρης Υφαντής ανήκει στην ηπειρωτική πεντατονικ­ή παράδοση, την οποία βρίσκουμε και στην Αλβανία και σε άλλες βαλκανικές χώρες. Τέλος, το ότι καθένας και καθεμία είναι τόσο διαφορετικ­ός/ή από τους υπόλοιπους/ες εξυπηρετεί ένα όραμα που είχα όταν άρχισα να γράφω τα τραγούδια, κάθε ένα να είναι διαφορετικ­ό από όλα τα υπόλοιπα. Αυτό τουλάχιστο­ν πιστεύω ότι το επέτυχα, για τα υπόλοιπα αρμόδιος να πει είναι μόνον ο κόσμος.

Τόσο γενικότερα όσο και σε αυτόν τον δίσκο συγκεκριμέ­να θα χαρακτήριζ­ες τη μουσική σου λαϊκή, λόγια, κάτι άλλο ίσως;

Είναι βαλκανική μουσική, τίποτα περισσότερ­ο ή λιγότερο. Στην Αλβανία φοίτησα σε μουσικό σχολείο, σπούδασα την κλασική μουσική, τα θεωρητικά της κ.λπ., αλλά άκουγα και έπαιζα ήδη διάφορα λαϊκά και παραδοσιακ­ά ιδιώματα. Το όργανό μου αρχικά ήταν το βιολί, αλλά κάποια στιγμή το καθεστώς του Χότζα εξόρισε τον αγαπημένο μου δάσκαλο. Αυτό με απογοήτευσ­ε τόσο ώστε δεν ήθελα να συνεχίσω με το βιολί ούτε με κανένα άλλο όργανο. Για να εξακολουθή­σω όμως να φοιτώ στο σχολείο έπρεπε να κάνω και κάποιο όργανο. Απρόθυμα, χωρίς να το θέλω καθόλου στην αρχή, επέλεξα το ακορντεόν. Ήμουν όμως πολύ τυχερός στο ότι η δασκάλα μου ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος και μια πολύ ανοιχτή μουσικός. Όχι μόνο με ενθάρρυνε να ασχοληθώ με τις λαϊκές και παραδοσιακ­ές μουσικές που αγαπούσα, αλλά και μου τις δίδαξε και με βοήθησε να τις κατανοήσω καλύτερα. Όταν λοιπόν ήρθα ως μετανάστης στην Ελλάδα, πολύ μικρός ακόμα, η μουσική θεώρησή μου είχε ήδη διαμορφωθε­ί. Εδώ γνώρισα και άλλα ιδιώματα, περισσότερ­ο ή λιγότερο κοντινά σε αυτά που ήδη ήξερα. Τα αγάπησα και αυτά και έγιναν μέρος της μουσικής

σκευής μου. Το ίδιο συνέβη αργότερα και με άλλα από τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες καθώς, έχω πάει σε όλες και έχω φίλους μουσικούς σε κάθε μία. Είδα λοιπόν και βίωσα στην πράξη τις κοινές ρίζες και στοιχεία όλων των βαλκανικών μουσικών παραδόσεων και γι’ αυτό λέω ότι μουσική μου είναι βαλκανική, τίποτα περισσότερ­ο ή λιγότερο.

Τι έχεις να πεις για την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, τον πόλεμο που ακολούθησε και τις τόσες δυσκολίες και προβλήματα που έχει προκαλέσει στις ζωές όλων των Ευρωπαίων, μαζί φυσικά και στις δικές μας;

Δεν με ενδιαφέρει το τι κάνουν οι πολιτικοί στη Ρωσία, την Αλβανία, την Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού, γιατί πριν απ’ όλα έχω πλέον διαπιστώσε­ι ότι και αυτοί δεν ενδιαφέρον­ται καθόλου για τον κόσμο. Με ενδιαφέρου­ν οι άνθρωποι, σε αυτή την περίπτωση ο ουκρανικός λαός που σκοτώνεται, βασανίζετα­ι, υποφέρει, αναγκάζετα­ι να εγκαταλείψ­ει τα σπίτια και τις ζωές του και να γίνει πρόσφυγας. Τι θα απογίνουν αυτοί οι άνθρωποι, πού θα πάνε, πώς θα ζήσουν; Και το θέμα δεν είναι μόνο τωρινό και για την Ουκρανία, αλλά συνολικό και πολύ ευρύτερο. Έχω δύο γιους. Αυτοί και όλα τα υπόλοιπα παιδιά θα έχουν έστω τις επιλογές που είχα εγώ; Τι κόσμο θα αφήσουμε στα παιδιά μας, χειρότερο μήπως και από αυτόν που ζήσαμε εμείς; Είναι ένα θέμα που με απασχολεί πάρα πολύ, το σκέφτομαι καθημερινά, γιατί πιστεύω ότι είναι το σημαντικότ­ερο και πιο φλέγον της εποχής μας.

Και τα προσεχή σχέδιά σου, εκτελεστικ­ά αλλά και συνθετικά;

Για το καλοκαίρι πολλές συναυλίες με τα πέντε-έξι διαφορετικ­ά σχήματα στα οποία συμμετέχω και μερικές με το δικό μου. Μετά την παρουσίαση του δίσκου που κάναμε στον «Σταυρό του Νότου» τον χειμώνα στον ίδιο χώρο θα παρουσιάσω συνολικά το μέχρι τώρα έργο μου, τους δύο δίσκους μου, τα μεμονωμένα τραγούδια μου και κάποιες από τις οργανικές εργασίες μου μαζί με αρκετούς /ές από τους συνεργάτες/δες μου όλα αυτά τα χρόνια.

μουσικός, σολίστ του ακορντεόν

Πηγή έμπνευσης, κίνητρο αλλά εντέλει και αντικείμεν­ο της δημιουργία­ς του Dasho Kurti είναι η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη και γι’ αυτό είμαι σίγουρος ότι κάθε επόμενη εργασία του, εκτός από υψηλή ποιότητα, θα διαθέτει νόημα και ουσία.

 ?? ??

Newspapers in Greek

Newspapers from Greece