Αριστερά διασπασμένη και διεφθαρμένη

Documento - - ΒΡΑΖΙΛΊΑ -

Η Αριστερά ήταν σαν να μην είχε υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές. Σαν να έπαιξε ο Μπολσονάρο χωρίς αντίπαλο. Ο Μίκαελ Ρομάν εξηγεί: «Από τότε που η Βραζιλία έγινε ανεξάρτητο κράτος και μετατράπηκε από φεουδαρχικό σε ομοσπονδιακό, πολλές συνθήκες της φεουδαρχίας και της αποικιοκρατίας δεν έχουν εξαλειφθεί. Η πολιτική ελίτ ζει μακριά από τον λαό. Κάθε κυβέρνηση θέλει να τα έχει καλά με τους μεγαλοτσιφλικάδες. Τα κόμματα λειτουργούσαν σαν μηχανισμοί εκλογής συγκεκριμένων προσώπων και αυτό θρέφει τη διαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις.

Ξαφνικά τη δεκαετία του ’80 εμφανίζεται το Κόμμα των Εργατών και αλλάζουν τα πράγματα. Είναι το πρώτο που έχει κομματική δομή όπως ξέρουμε στην Ευρώπη, με όργανα και ηγεσία. Αντλούσε τη δύναμή του από το λαϊκό κίνημα. Το κύριο θέμα του ήταν η πάταξη της διαφθοράς. Ετσι ενισχύθηκε, διότι όλοι οι παράγοντες στη Βραζιλία ήταν διεφθαρμένοι. Ομως έπειτα από μερικά χρόνια φάνηκε ότι και το κόμμα αυτό έγινε αυτό που έλεγε ότι θα πολεμήσει. Ισως ο κόσμος σήμερα να αδιαφορούσε για τη φυλάκιση του Λούλα αν δεν έβλεπε το τοπικό στέλεχος του Κόμματος των Εργατών στο χωριό ή στη γειτονιά να κάνει ακριβώς το ίδιο που έκαναν στελέχη των άλλων κομμάτων τα προηγούμενα χρόνια. Οι άλλοι δύο υποψήφιοι, ο Γκόμεζ (σ.σ.: παραδοσιακός σοσιαλδημοκράτης) και η Μαρίνα Σίλβα (σ.σ.: ακτιβίστρια οικολόγος), απέτυχαν να περάσουν ένα θετικό μήνυμα, δεν έδωσαν στον κόσμο διέξοδο. Ειδικά αυτοί οι δύο δεν μπόρεσαν να σχηματίσουν έναν τρίτο πόλο που θα μπορούσε να κρίνει τις εκλογές. Οι δυνάμεις της Αριστεράς διασπάστηκαν και εκλέχτηκε ο ακροδεξιός. Και αυτό, βέβαια, είναι τραγικό».

Newspapers in Greek

Newspapers from Greece

© PressReader. All rights reserved.