Eft­ir höfð­inu dansa lim­irn­ir

Fréttablaðið - Markadurinn - - Markaðurinn -

áreitni, kyn­bundna áreitni og of­beldi á vinnu­stöð­um. Í er­ind­is­bréfi að­gerða­hóps­ins er sér­stak­lega gert ráð fyr­ir að lit­ið verði í því sam­bandi til að­gerða annarra ríkja hvað þetta varð­ar.

Í fram­haldi af at­burða­rás síð­ustu viku, varð­andi lít­ilsvirð­andi umma­eli þing­manna á hinu háa Al­þingi, er ég vaeg­ast sagt mjög hugsi yf­ir verk­efn­um þess­ara nefnda og hvort raun­haeft sé að leggja þá vinnu og hugs­un í verk­efn­ið sem nauð­syn­legt er til að ná fram breyt­ing­um í sam­fé­lag­inu. Klaust­urs­mál­ið hef­ur sýnt okk­ur fram á það að við sker­um okk­ur ávallt úr í sam­an­burði við aðr­ar þjóð­ir og um okk­ur Ís­lend­inga gilda ein­fald­lega önn­ur lög­mál.

Nokk­ur daemi um til­efni til af­sagn­ar þing­manna og ráð­herra í ná­granna­ríkj­um okk­ar geta hjálp­að okk­ur að ná sam­hengi hlut­anna. Í sum­ar sagði banda­ríski Re­públi­kan­inn Ja­son Spencer af sér emba­etti rík­is­þing­manns í Georgíu eft­ir að breski grín­ist­inn Sacha Baron Cohen man­aði Spencer til að gera óvið­eig­andi hluti í grín­þa­etti sín­um. Með­al þess sem hann fékk Spencer til að gera í þa­ett­in­um var að öskra orð­ið „nig­ger“ít­rek­að eft­ir að Cohen sagði hon­um að „n-orð­ið“hefði fael­ing­ar­mátt gegn hryðju­verka­mönn­um. Hann tók einnig mynd­ir upp und­ir búrk­ur kvenna. Önn­ur daemi um til­efni til af­sagna tveggja ráð­herra í sa­ensku rík­is­stjórn­inni fyr­ir all­nokkru, voru frétt­ir þess efn­is að þeir hefðu greitt barn­fóstr­um sín­um laun löngu áð­ur en þeir tóku við emba­ett­um sín­um, án þess að greidd­ir vaeru af þeim skatt­ar.

Þrátt fyr­ir mikla leit á ver­ald­ar­vefn­um hef ég ekki fund­ið nein merki þess að þess­ir ráð­herr­ar og þing­menn hafi ein­ir og sjálf­ir þurft „að gera upp við sig“hvort þeir vildu sitja sem þing­menn. Þeir eiga ein­fald­lega ekki annarra kosta völ en að segja af sér þeg­ar þeir hafa ver­ið staðn­ir að verki við skattsvik, kyn­þátta­for­dóma eða aðra hegð­un sem telst óvið­eig­andi fyr­ir ein­stak­linga í þeirri stöðu sem þeir gegna.

Það er lít­ill til­gang­ur í öll­um bylt­ing­um og að­gerð­um til að breyta menn­ingu og sam­fé­lagi ef þa­er breyt­ing­ar eiga að­eins að ná til „almúg­ans“í land­inu en ekki þeirra sem fara með aeðsta vald­ið; lög­gjaf­ar­vald­ið á Íslandi. Það er vel þekkt að fyr­ir­mynd­ir eru mik­ilvaeg­ar við mót­un menn­ing­ar. Ef þing­menn mega sýna for­dóma á óyggj­andi hátt gagn­vart kon­um, fötl­uð­um, sam­kyn­hneigð­um og öðr­um minni­hluta­hóp­um, er þá til ein­hvers að búa til nefnd­ir og ráð sem aetl­að er að gera breyt­ing­ar á menn­ingu í þess­um mála­flokki? Ef vilji er til þess að ná fram raun­veru­leg­um breyt­ing­um til jafn­rétt­is á Íslandi, þar sem ein­stak­ling­ar af hvaða kyni sem er og hvaða kyn­hneigð sem er eiga að upp­lifa sig ör­ugga, skul­um við byrja hjá þeim sem fara með völd­in. Þeir sem sinna þing­störf­um þurfa að lág­marki að bera virð­ingu fyr­ir þeim hóp­um sem þeir þjóna, auk þess sem sam­starfs­menn og kon­ur eiga að geta treyst því að þeim sé sýnd til­hlýði­leg virð­ing.

Ef áfengi er not­að sem af­sök­un fyr­ir óvið­eig­andi hegð­un, er þá ekki grund­vall­ar­at­riði að þeir sem hlut eiga að máli lýsi því yf­ir að þeir muni gera það sem í þeirra valdi stend­ur til að haetta áfeng­is­drykkju til að eiga ekki á haettu nýtt hneykslis­mál á naesta bjór­kvöldi? Til þess eig­um við úrra­eði, þó fjár­svelt sé, sem stend­ur öll­um lands­mönn­um til boða að nýta sér.

Ef við vilj­um jafn­rétti þurf­um við að losa Al­þingi við þau við­horf sem birt­ust okk­ur svo glögg­lega í Klaust­urs­mál­inu. Í fyr­ir­ta­ekj­a­menn­ingu er þekkt að­ferð sem kall­ast „To­ne at the top“. Þá ganga stjórn og stjórn­end­ur á und­an með góðu for­da­emi, sem hvet­ur hinn al­menna starfs­mann til þess að gera slíkt hið sama. Meg­in­þorri þeirra sem sitja á Al­þingi hafa sýnt okk­ur að þeir sam­þykkja ekki þá hegð­un sem þess­ir sex ein­stak­ling­ar hafa ver­ið for­da­emd­ir fyr­ir en úrra­eð­in eru tak­mörk­uð til að­gerða. Nú er taekifa­eri fyr­ir þá sex ein­stak­linga sem hlut áttu að máli, að sýna al­menn­ingi það for­da­emi að þeir sem fara með aeðsta vald þjóð­ar­inn­ar beri virð­ingu fyr­ir fólk­inu í land­inu með því að segja sig frá þing­störf­um án skil­yrða.

Hulda Ragn­heið­ur Árna­dótt­ir fram­kvaemda­stjóri Nátt­uru­ham­fara­trygg­ing­ar Ís­lands og stjórn­ar­kona í FKA

Newspapers in Icelandic

Newspapers from Iceland

© PressReader. All rights reserved.