«فهرست مقدس»؛ تکنیک باال، قصه الکن

Bani Film - - سینمـا -

انیمیشن «فهرست مقدس» مثل این تولیدات مونتاژ شده صنعت خودرو نیست که فقط نام ایرانی را یدک بکشد و در واقع از صدر تا ذیل هنر دست و حاصل خالقیت هنرمندان وطنی است. از این حیث فیلم برای سلیقه تماشاگر ایرانی و خاطراتی که از انیمیشن های ضعیف دو بعدی یا سطح پایین سه بعدی به ذهن سپرده، غافلگیری های فراوانی دارد. تکنیک های حجمی و متریالی، داینامیک و فیزیکی و فضاسازی و جلوه های ویژه خوش رنگ و لعاب در «فهرست مقدس» حرف اول را می زنند. بی اغراق در بیست دقیقه اول شیفته تصاویر این دستپخت وطنی روی پرده خواهید شد، ولی متأسفانه طولی نمی کشد که نظرتان تا حدود زیادی برمی گردد. یعنی درست همان پیچیدگی های بی مورد روایت در فصل های ابتدایی فیلم که تحت تأثیر جذابیت تصاویر بی اهمیت جلوه می کنند، به سرعت موجب آزار تماشاگر و تشویش فکری اش می شوند. سازندگان اگر چه معتقدند فیلم، عاشقانه ای تاریخی و پررمز و راز ویژه نوجوانان است، اما در همین تعریف، تناقض هایی موج می زند. اینکه مایه عشقی فیلم در نیامده و تالش برای انتقال مفاهیم سیاسی، سایه سنگینی روی تمام ابعاد آن گذاشته و از سوی دیگر تماشاگر کودک و نوجوان با توجه به روحیاتش نمی تواند با فضای تاریک و ثقیل و روایت درشتگوی آن کنار بیاید؛ تا چه رسد به تماشاگر بزرگسال! استفاده ناگزیر از اسامی غیرمصطلح و گیج کننده دیگر ایراد فیلم است که مانع از آشنایی کامل و ارتباط تماشاگر با کاراکترها می شود. فیلم اگر تمرکز بیشتری روی شکل دهی به عشق هاران و رفقه داشت و در پس زمینه به شکل خفیفی منویات سیاسی اش را هم می گنجاند، طبعا نتیجه بهتری می گرفت. همانطور که فیلم در پردازش سکانس های مبارزه قابل تحمل تر است، ولی زمانی که اسیر دیالوگهای شعاری و ایدئولوژیک می شود، دافعه ایجاد می کند. به ویژه وقتی این دیالوگها از زبان کاراکترهایی با اسامی نامانوسی چون ذنواس، جامول، مرتاد، آندریاس، ناتان، کیالب و نظایر آنها طرح می شود که فقط به خاطر سپردن و مطابقت دادن آنها با آدمها و افکار و قیافه شان کلی از وقت و تمرکز تماشاگر را هدر می دهد.

در این بین دامن زدن به نقل قولهایی درباره اینکه فیلم اشاره به هولوکاست دارد و یا تکذیب رابطه آن با درگیری های اخیر در یمن- که بیشتر از سوی رسانه های اصولگرا به آنها پرداخته شد-، نتیجه ای جز منصرف شدن تماشاگر از دیدن آن ندارد.

ناگفته نماند فیلم همانقدر که در شناساندن کاراکترهای مثبت خود و ایجاد حس همذات پنداری از سوی تماشاگر نسبت به آنها ناتوان است، بدمن های خود را هم رها کرده. هیبت هول آوری مثل ذنواس که در تبلیغات فیلم هم روی چهره او مانور داده شده، بدون کارکرد مؤثری جز در چند دیالوگ، به راحتی حذف می شود. حال آنکه فیلم می توانست با حضور او و رویارویی اش با هاران پایان بندی جذاب تری داشته باشد. با تمام این اوصاف اگر کنجکاو به سر در آوردن از کیفیت کار و میزان توانمندی انیمیشن سازان ایرانی دارید، تماشای «فهرست مقدس» پاسخ قانع کننده و مناسبی پیش رویتان می گذارد.

ضمنا فیلم با وجود دوبله های استانداردش، اگر به سیاق اغلب انیمیشن های روز دنیا از ستارگان سینما و تلویزیون به عنوان صداپیشه بهره می برد، در تبلیغات حسابی به کارش می آمد.

فیلم سانس های پراکنده ای در پردیس های کورش، آزادی، مگامال، ملت، راگا، تماشا ...و دارد و متاسفانه تاکنون تنها ۰8 میلیون تومان فروخته که در شأن آن نیست.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.