توسلی جامعه شناسی دقیق بود

Ettelaat Hekmat va Marefat - - گزارش -

بههمت انجمن جامعهشناسي ايران در تاالر ابنخلدون دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران كه حاوي

دكتر رضا داورياردكاني كه به گفتۀ خودش براي بزرگداشت دوستش در همايش بررسی آراء دكتر غالمعباس توسلی حضور داشت، در آغاز بر گرايش خود به فلسفه تأكيد كرد و گفت: »براي من مايۀ خوشبختي است و ازسويديگر دشوار است كه در محفل دانشمندان و جامعهشناسان حرف و سخني بزنم چون عادت دارم از هر جا شروع كنم به سمت فلسفه بروم. البته اين اختياري هم نيست. حال سؤال اين است كه ميشود با فلسفه به سمت جامعهشناسي رفت. ميخواستم فراغتي باشد تا دربارۀ فلسفه و جامعهشناسي مطالبي بيان كنم كه اكنون مجال آن نيست. اگر اينجا آمدم براي اداي احترام به دكتر توسلي بوده است چون اينجا كماند كساني كه همنسل دكتر توسلي باشند. من يك سال در دانشكده از ايشان جلوتر بودم و با هم تحصيل كرديم. البته ايشان زبان فرانسه ميخواندند و من فلسفه.« داوري اردكاني در ادامه بر ضرورت جاگير شدن علم در يك جامعه اشاره كرد و گفت:

»علمي هست كه در هواست، علمي هست كه در كتابخانههاست. علم ديگري هم هست كه با جامعه پيوند ندارد. علم بايد در جاي خودش قرار بگيرد. هر چيز در تعادل جاي خود را پيدا ميكند. علم اگر جاي خودش را پيدا نكند نميتواند معناي خودش را بيابد. وقتي علم جاي خودش را نداشته باشد هيچ علمي به كار نميآيد چون هر علمي ضرورتا نافع است در غير اين صورت علم نيست.

علم فرع احتياج است و علمي خوب است كه برآورنده احتياج باشد. علوم اجتماعي ما بايد به اين مرحله برسد كه ما به آن نياز داشته باشيم. يعني از دانشمند علوم اجتماعي بپرسند كه اين مسئله چگونه مطرح و حل ميشود. ما هنوز با اينكه اطالعات و دانش اجتماعي خوبي داريم اما جامعهشناسي، اقتصاد ...و به

اين مرحله نرسيدهاند كه مشكلگشا باشند. ما دانشمنداني داريم كه اطالعات خوبي دارند. اگر ما يك فاضل و دانشمند فيزيكدان داشته باشيم كه در محيط مناسبي باشد ميتواند ممتاز باشند اما دانشمندان علوم انساني ما بايد در وطن خودشان باشند و مسائل مملكت خودشان را حل كنند.« داوري در پايان گفت: »متأسفانه ما امروز جامعهشناس نميخواهيم و علوم را بر اساس شهرت ميخواهيم. ما علوم را برايناساس درجهبندي كرديم.

اگر كشوري تاريخ و علوم انساني و اجتماعي مظلوم نداشته باشد، هر چند من منتقد علوم اجتماعي هستم و آن را مطلق نميبينم، هيچ ندارد، بااينوجود ميگويم اين علوم اجتماعي مظلوم، هواخواه و خواهان ندارد و قدرش معلوم نيست. ما نميدانيم كه براي آينده بيش از هر علمي به فلسفه، علوم انساني و اجتماعي نياز داريم چون علوم تجربي را ميشود استخدام كرد اما جامعهشناس و فيلسوف را نميشود استخدام كرد. علوم انساني براي كشورهاي توسعهيافته در صدر است اما براي ما اينگونه نيست.«

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.