همروی: فلسفۀ سیاسی و فقه سیاسی

سید صادق حقیقت هرمس چاپ اول: ‪543 ،1396‬

Ettelaat Hekmat va Marefat - - کتاب -

فلسفۀ سیاسی و فقه سیاسی دو حوزۀ بسیار مهم در مطالعات اسالمی هستند که شاید بتوان گفت دیگر علوم سیاسی به نوعی میکوشند این دو حوزۀ دانش و نسبت آنها را با هم بررسی کنند. سیدصادق حقیقت موضع خود در قبال دین و فقه را در نظریۀ همروی )confluence( میجوید. همروی از نظر دستور زبانی فعل ندارد و flue بهمعنای جریان است و پیشوند on نشانگر با هم و همراه بودن است. بنا به توضیح مؤلف در مقدمۀ همروی: فلسفۀ سیاسی، فقه سیاسی، نظریه یا رویکرد همروی را میتوان ادامۀ کوشش فارابی )در نسبتسنجی فلسفۀ سیاسی و فقه سیاسی( و تداوم اندیشۀ نائینی و آخوند خراسانی )در سنجش ظرفیت فقه در رویارویی با تجدد( ارزیابی کرد. نظریۀ همروی که بر ویرانههای دو گرایش حداکثری و حداقلی بنا شده است، انتظاری بینابینی از دین دارد. این نظریه درصدد است نظریۀ سومی را در زمینۀ همروی فلسفۀ سیاسی و فقه سیاسی به بحث بگذارد که بین دو رویکرد حداکثریها و حداقلیها قرار میگیرد. سیدصادق حقیقت امیدوار است که »نظریۀ همروی در آینده بتواند از طرفی در تقویت نواندیشی دینی و گفتمان اصالحات نقش اساسی ایفا کند و ازسوی دیگر معضلی برای فربه شدن فقه )سیاسی(- که یکی از دغدغههای استاد مطهری بود- ارائه کند«. (2ص) کتاب همروی از دو بخش تشکیل شده است. بخش نخست با عنوان »چارچوب رویکرد همروی« مشتمل بر هفت فصل است. مؤلف در این بخش عالوه بر نقد و بررسی دو رویکرد حداقلی و حداکثری، پیشینۀ نسبتسنجی بین فلسفۀ سیاسی و فقه سیاسی و همچنین ارکان و کاربرد نظریۀ همروی را بررسی میکند. بخش دوم با عنوان »مبانی و روششناسی« از ده فصل تشکیل شده است. ابتدا مؤلف به ظرفیتسنجی دین در مورد مفاهیم سیاسی مدرن و طبقهبندی دانش سیاسی در جهان اسالم پرداخته است و سپس چیستی و گونههای فلسفۀ سیاسی، تحول روششناختی در فقه سیاسی را طرح کرده است. کتاب با فصل اسالم سیاسی و غیرسیاسی بهپایان میرسد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.