بــــرش

Iran Newspaper - - News -

■ فضای مجازی در ایــن میان چه نقشــی دارد؟ شــما بــه عضویــت مردم در برخی از این گروهها اشاره کردید؛ بعد از اعتراضهای 96 عدهای بر این باور بودند بروز اعتراضها در خیابان به همت فضای مجازی بود.

اعــالم اعتراض در فضای مجــازی آن را مضحمل میکنــد؛ منطــق فضــای مجــازی استهزاســت، منطق شفافسازی نیست. منطقش به سخره گرفتن است و به همین دلیل توهم است نه آگاهیسازی.

فضــای مجــازی بــار آگاهیبخشــ­ی نــدارد؛ تمــام بازیگرانــ­ش کســانی هســتند کــه همــه جا، هــر کاری میکننــد و هــر کســی هــر کاری میکنــد بــه ایــن معنا نیســت که کار درســت میکند. این در حالی اســت که در روزنامه متن منقحی نوشــته میشــود فرد یا ارگانی مســئولیتش را میپذیرد؛ میتوان به دادگاه برد. کتاب نوشــتن هم همینطور اســت. فضای مجازی، فضای رها و خطرناکی است. البته که خیلی چیز خوبی است، امــا از درون آن اعتــراض و جنبــش اجتماعــی بیــرون نمیآید.

در فضای مجازی خواسته و هدف شفاف و معینی وجــود نــدارد. فضای مجــازی را هرکســی از یک طرف میکشد. نیروهایی که مشکل دارند و به آنان انتقاد وارد اســت هم با عناوین دیگر در آنجا هستند و شما نمیدانید مجموعه به کدام مســیر میرود. شــرایط فضای مجــازی، آگاهیبخش نیســت، توهمزاســت به همین دلیل شــما در فضای مجــازی هر روز ظهــور یک امر را میبینید و همان روز هم شــاهد فروپاشــیا­ش هستید. فضای مجازی در ایران برای تجربه اتفاق خوبی است؛ اما از این بســتر عایدیای بــرای جنبشهای اجتماعی به دست نمیآید و ما به چیزی نخواهیم رسید. ■ نسبت حاکمیت با شبکههای اجتماعی چیست؟

خیلی منفعل اســت. خودش مصرفکننده اســت و عقــب هــم افتــاده اســت و بــه نظر مــن نقــش داور عصبانــی را ایفــا میکند. چــون از او تبعیت نمیکنند؛ ولــی بــه هــر حــال داوری میکند؛ چــون قــدرت دارد؛ امکانات دارد و بعد هم جامعه از او میخواهد داوری کنــد. خیلی آدم ها شــکایت میکنند کــه به ما تعرض شده است.

■ برخی معتقدند گاهی عالوه بر نارضایتیها­ی موجود در بطــن جامعه، ناراضیســا­زیهایی انجام میشــود. مث ًال یکــی از اتفاقاتی کــه در ماههای اخیــر افتاد، حذف برنامههای پربیینده از آنتن سیما و حذف افراد محبوب بود؛ این را چگونه میبینید؟

این دعوا با مردم اســت؛ رسانه ملی بر اساس افکار عمومــی کار نمیکنــد؛ زیرا اگر این گونــه رفتار کند باید مدیرانش مدام تغییر کند؛ یا فرم ساماندهی برنامهها تغییر کند. صدا وســیما بر اساس ایدئولوژیا­ش رفتار میکند و بر اساس این ایدئولوژی نباید آدم درجه یک تولید شــود و با هر هزینهای باید قلع و قمع شود. شما ببینیــد یــک منتقــد اجتماعی در رســانه وجــود ندارد؛ یــک برنامــه نمونه وجــود نــدارد؛ یک گوینــده ثابت و قدرتمند در عرصه خبر وجود ندارد. ■ ولی برنامه ‪20 09،‬ سال روی آنتن بود...

این مســائل نقطه اوج دارد و بــا یک اتفاقات دیگر درجامعــه مقارن میشــود. ببینیــد اگر قدرتــی بهنام فوتبال شــکل بگیرد، قدرت رســانه کاهــش پیدا میکنــد و میتواند به بیرون از رســانه منتقل شــود. برای اینکــه ســرمایه منتقل نشــود باید توی ســرش زد. این سرمایه اگر میماند، به طور طبیعی بیرون میرفت و نهاد بیرونیای به نام فوتبال را تقویت میکرد و دیگر کســی جرأت نمیکرد کاری کند. اما اآلن تمام مسائل مالی باشــگاهها مســکوت اســت؛ ســرمربی تیــم ملی چگونــه رفــت؟ مربــی جدیــد چگونه آمد؟ چه کســی ســرمربی پیــروزی را بیــرون میکند؟ فرهــاد مجیدی چگونه میآید؟ چطور میرود؟ بنابراین پشت حذف 0۹ هــم اقتصــاد اســت، هم سیاســت و هــم چیزهای دیگر؛ تنها رسانه ملی نیست.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.