دیر ولی امیدبخش

Iran Newspaper - - صفحه اول -

سیاســت با رانندگی یا اداره یک کارخانه تفــاوت دارد، راننده بــدون توجه به دیدگاههای مســافران یا مدیــر کارخانه بدون مشــورت با کارگــران میتواند کارخانــه را اداره کــرده و خودرو را به مقصد برســاند. البته در هر دو مورد بهتر اســت تعاملی مثبت با سرنشین یا کارگران داشت، ولی این مسأله ضروری مدیریت آنها نیست. در حالی که سیاست و امر سیاسی از این حیث کامالً متفاوت اســت، زیرا مشارکت عمومی و ساخته شــدن مردم و جامعه هدف سیاست است. رکــن سیاســت، مشــارکت و امر جمعــی و عمومی اســت. بهنظر میرســد که یکی از کجفهمیهــا از مفهوم سیاســت نزد بســیاری از ما همین اســت که میــان کارکرد سیاستمدار با دانشمند یا روشنفکر یا مدیر یک کارخانه یا راننده تاکسی تفاوت قائل نمیشویم. دانشمند موظف به کشف و بیان حقیقت است ولی معیار آن بیرون از چارچوبهای ذهنی این و آن اســت و باید به یک واقعیت بیرونی ارجاع شــود. در واقع وظیفه او کشــف روابط میان پدیدهها اســت. در حالی که سیاستمدار اگر چه از علم و یافتههای دانشمندان استفاده میکند، ولی وظیفه او راهبری جامعه از طریق مشــارکت عمومی و توجه داشــتن به موافقت و مخالفت دیگران و میزان همراهی آنان است و این با یک فعالیت علمی تطبیق کامل ندارد. اصوالً دیدگاه و خواست مردم و جامعه متغیر اصلی و تعیین کننده در محاسبات و تصمیمات سیاستمدار است، در حالی که دانشمندان به این امور توجه خاصی ندارند. از این رو سیاستمدار باید هر اقدام خود را از این حیث مورد ارزیابی قرار دهد که نگاه و واکنش مردم به آن رفتاریاگفت­ارچگونهاست؟ومهمتراینک­هچگونهمیتو­اندحمایتوه­مراهیآنانر­ا برای اجرای سیاست مورد نظر خود جلب کند؟ و این مستلزم یک ارتباط اجتماعی قوی است. بدون داشتن چنین ارتباطی امر سیاست بیمعنا خواهد شد.

ابالغپیوست­حکمرئیسجمه­وریبهآقایر­بیعیسخنگوی­دولتدرخصوص ارتباط و گفتوگوی اجتماعی دولت با جامعه و مردم نشان داد که این نگاه با تأخیر 6 ساله عملیاتی شده است. با وجود این ماهی را هر وقت از آب بگیریم تازه است و از آن استقبال میکنیم، هرچند تاکنون فرصتهایی از دست رفته است.

ارتباطــات اجتماعــی دولت باید در یک چارچوب دوطرفه و با ســطوح گوناگون جامعه شکلگیرد. ارتباط دو طرفه به این معنا که دولت در درجه اول باید در برابر مردم و جامعه پاســخگو و مسئول باشــد، نقدپذیر بوده و داشتن گوش شنوا و حتی ارتباطــات چهــره به چهــره از ضروریات این ارتباطات اســت. بهعــالوه مردم فقط مفهومی کلی و انتزاعی نیست. نمی توان با 80 میلیون نفر ارتباط مستقیم داشت ولی میتوان با نهادهای مدنی و مســئوالن و فعاالن آنها که نماینده مردم هســتند مرتبط بود و حرفها و مطالبات و نقدهای آنان را شــنید و مهمتر از شــنیدن؛ آنان را دعــوت به مشــارکت در سیاســتگذا­ری کرد. چــرا باید سیاســتگذا­ری در حوزههای گوناگون جامعه بدون حضور یا اخذ نظر فعاالن آن حوزه باشــد؟ طبیعی است که چنین اتفاقی منجر به بیگانگی آن فعاالن از سیاستهای دولت خواهد شد.

بنابراین اولین گام در این راه، طراحی ارتباط مستمر و مناسب با نهادهای مدنی اســت. فراموش نکنیم این کار باید از ســوی همه دســتگاهها­ی دولتی انجام شود. هر وزارتخانها­ی با نهادهای مدنی مرتبط با فعالیت خودش ارتباط منسجم و مؤثر برقرار کند.ارتباط بعدی باید با نخبگان فکری باشد. در هر حوزهای تعداد قابل مالحظهای از نخبگان فکری شامل دانشگاهیان برجسته، یا پژوهشگران و نیز مدیران سابق وجود دارندکهبای­ددراتاقهای­فکردولتساز­ماندهیشوند­ونظراتانتق­ادیوپیشنها­دهای راهبردی خود را ابراز دارند. متأسفانه در این مورد خأل جدی وجود دارد. مگر ممکن است که کشور را بدون این اتاقهای فکر اداره کرد؟ بهطور قطع دهها اتاق فکر باید در کشور شکل بگیرد و به ارائه ایده، سیاست و راهبرد و نقد وضع موجود مشغول شوند. ارتباط بعدی با مردم و رسانههای عمومی است. بخش مهمی از این کار به طور قطع باید از طرف روابطعمومی­ها انجام شود. واقعیت این است که روابطعمومی­ها جزو بخشهای ضعیف دستگاههای دولتی هستند. روابط عمومیها باید پویاترین محیط ارتباطی هر دستگاه دولتی باشند. در واقع باید دروازه ارتباط مردم و دستگاه دولتی با یکدیگر باشــند. متأسفانه بسیاری از روابطعمومی­های دولتی، به دستگاههای اداری کــم تحــرک و بیانگیزه تبدیل شــدهاند که قادر به انجام مســئولیت مذکــور در حکم رئیسجمهوری نیســتند. البته پویایی روابطعمومی­ها متأثر از اراده مدیران و وزیران نیز هست و بدون حمایت و خواست مدیران ارشد، روابطعمومی­ها ناکارآمد خواهند ماند. امیدواریم این حکم آغاز دوره ارتباطی جدید دولت با جامعه باشــد و دو ســال باقیمانده از دولت را با تحولی چشمگیر مواجه کند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.