چادر‌کردیم‌رفتیم‌فرانکفورت

Iran Newspaper - - News - الهام فالح نویسنده

هر ســال شــهریور مــاه که میرســد زمزمههــای حضــور در نمایشــگاه کتــاب فرانکفــور­ت و گفتوگوهــا پیرامون درستی و نادرستی این اتفاق به گوش میرسد.

دو ســال پیــش افتخــار حضــور و همراهی دوســتان ناشــر و نویسنده و فعــاالن آژانسهــای ادبــی و متصدیــان امــر را در یکــی از زیرمجموعهه­ــای وزارت ارشــاد به دســت آوردم. تجربــه عینــی ایــن حضــور و مقایســه آن بــا کیفیت و برآیند حضور ســایر کشــورها - نه کشــورهای اروپایی و آســیای شرقی بلکه کشورهای منطقه و همسایگان فارس و ترک و عربنشــانم داد تا رســیدن به نتیجه ملموس و قابل دفاع راه درازی در پیش است. بگذریم از اینکه هرگاه حرف ادبیــات ایران در عرصــه بینالملل پیــش میآید، باز پای کپیرایت و کنوانسیون برن پیش کشیده میشود، که البته الزم و نه کافی است. انتظار میرود از قبل این سفر پرهزینه، وقتی از ناشر، مسئوالن اتحادیه ناشران، نویســندگا­ن و مترجمــان اقــدام تعیینکننــ­دهای در جهت رفــع موانع قانونی رخ نمیدهد، دســتکم هر یک به قدر گنجایش کیســه و خورجیــن، از این حضور بهــره گیرنــد. اما چیــزی که در عمــل میبینیــم تکرار مکــررات اســت. ناشــر، آژانــس ادبی و متصدیــان امر هر ســال کمافیالســ­ابق مســیر تکراری را با بیتفاوتی پیــش میرونــد و برمیگردنــ­د. بهطــوری کــه میتوان چشمبســته هــم شــاهد شــکل حضــور و کیفیــت و عوایــد آن بود. گذشــته از این، آنچه بیشــتر از همیشــه سؤالبرانگی­ز است، حضور هرساله اتحادیه زنان ناشر در ایــن رویداد فرهنگی اروپایی اســت. وقتی از آخرین مواجهه جهان، با زنان داستاننویس ایران نزدیک به 01سال میگذرد و سالهاست دیگر کار تازهای از «زویا پیــرزاد» نخواندهایـ­ـم، بهطــور خــاص رهــاورد حضور انجمن زنان ناشر در نمایشــگاه فرانکفورت چیست؟ آیا بــرای مخاطب اروپایی و آســیایی و امریکایی مهم اســت با کتاب روش پخت 15 نوع حلوا آشــنا شود، آن هم به زبان فارســی؟ ما هنــوز یاد نگرفتهایم مخاطب جهان بیــرون مرزهایمــا­ن از ما چه انتظــاری دارد، به جایــش هر ســال خریدهای زمســتانی کل دودمانمان را فهرســت میکنیــم کــه از فروشــگاهه­ای دراندشــت خیابــان «زایل» فرانکفورت دســت خالــی برنگردیم. فقــط کافــی اســت شــهریور هــر ســال تیتــر بزننــد کــه حضــور زنان در نمایشــگاه کتاب فرانکفــور­ت نمایش توانمندیهـ­ـای زنان در عرصه نشــر اســت. بــاور کنید این عزیمت و مراجعتهای بینتیجه بیشــتر از اینکه سند قدرت وتوانایی زنان ناشر و نویسنده ایرانی باشد، معنی بیفایده بودن و منفعلگری زنان ایرانی در هر ســطحی اســت. بیایید منصف باشــید و خودتــان را با چشم سوم و از دور تماشا کنید. تیتــر با الهام ازعنــوان کتاب «چادرکردیم رفتیم تماشــا؛ سفرنامهعال­یهشیرازی»نشراطرافان­تخابشدهاست. اعضای گروه «سانتانا» با رهبری کارلوس سانتانای 72 ساله پنجاه سال بعد از اجرای معروفشان در وودســتاک روی صحنه رفتند و به اجرای آهنگهای خاطرهانگیز­شان پرداختند. وودستاک یک فستیوال موسیقی بود که در آگوست سال 1969 میزبان گروههای متعددی از بهترین موزیسینهای دوران خــود بود و بــا 32 اجرا در فضــای آزاد برای چهارصدهزار تماشــاگر از مراســمهای رکورددار تاریخ موســیقی جهان محسوب میشــود. کارلوس ســانتانای مکزیکی که در آن زمان 22 ساله بود در ســالهای بعد به شــهرت زیادی رسید و با نوای گیتارش خیلیها را مســحور خود کرد. به گزارش آسوشیتدپرس او اجرای اخیرشان را که در همان محل قدیمی وودستاک برگزار شد «ادای دینی به یک دوران بزرگ دانست که حاال دیگر به پایان رسیده است.»

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.