اپوزیسیون عراق؛ مشکل یا راهحل

Iran Newspaper - - News -

عبدالرحمــ­ن فتح الهی / تنهــا 3 روز پس از دیدار 13 آگوســت 22( مرداد) ســید عمار حکیم، رئیس جریان حکمت ملی با عادل عبدالمهدی، نخســتوزیر عراق که اولین دیدار این دو پس از اعالم رسمی آغاز فعالیت جریان حکمت ملی بهعنوان جریان اپوزیسیون سیاســی مخالف دولت فدرال عــراق در 16 ژوئن(62 خرداد) به شــمار میآید، 16 آگوســت 25( مرداد) برهم صالح، رئیس جمهوری این کشــور هم در شهر بغداد پذیرایسیدع­مارحکیمبود؛دیدارهاییک­هنشانمیدهد­جریانحکمت،بهعنوان یک اپوزیســیو­ن نوپا توانســته اســت بدعتی مبارک را به ســاختار دموکراسی جوان عــراق وارد کند. اگر چه در این میان بســیاری از شــخصیتها و احــزاب عراقی این حرکت سیاسی جریان حکمت (حیات اپوزیسیونی) را صرفاً واکنشی اپورتیونیس­تی (فرصت طلبانه) در قبال تحوالت عراق میدانند، اما به نظر میرسد آن چه بیش از همه در ایجاد جرقههای حیات سیاسی اپوزیسیونی سید عمار حکیم مؤثر بوده، وضعیت نابسامان معیشتی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و امنیتی عراق است. بــه گونهای کــه حتی مقتدی صدر، رهبر جریــان صدر و رئیس ائتالف ســائرون که مهمترین حامی دولت عراق به شــمار میرود، در پیام توئیتری 16 آگوســت 25( مرداد) به صراحت خواهان جدیت دولت در تغییر این وضعیت شد. توصیهها و انتقاداتی که صدر مطرح کرد، مشابه خواستههایی است که جریان حکمت ملی نیز در حیات سیاسی اپوزیسیونی خود بهدنبال تحقق آن است.

پــس اگر بپذیریم که وظیفه جریان اپوزیســیو­ن سیاســی، البته در یک ســاختار دموکراتیک تنها تمهید و سازوکاری است که میکوشد به بهبود وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور کمک کند، میتوان گفت اپوزیسیون با این کارکرد، یک فرصت برای تعالی، رشــد و ترقی ســاختار سیاســی حاکم و مهمتر از آن فرهنگ دموکراسی است و نه تنها تهدید و چالشی برای دموکراسی در عراق نیست، بلکه کاتالیزور و تسریعکننده حرکت عراق به سمت یک جامعه مدنی متعالی خواهد بود. پیرو این نکته و کارکرد مهم اپوزیســیو­ن در تعالی دموکراســی، بهنظر میرسد بیانیه 18 آگوست 27( مرداد) سید عمار حکیم مبنی بر اینکه در تالش است وزرای ضعیف اســتیضاح شــوند، نشــان از این دارد که این بدعت میمون (وجود جریان اپوزیســیو­ن) بهدنبال روشن کردن تکلیف عراق با مسأله دموکراسی است تا دیگر این کشور شاهد تکرار تجربیات تلخ 15 سال گذشته نباشد.

اتفاقا به واسطه همین انباشت تجربیات تلخ فساد گسترده و وسیع دولتهای عراق درًســالهای گذشته شــاهد بودیم که چهارمین دوره انتخابات پارلمانی این کشور در سال گذشته میالدی با مشارکت 55.5 درصدی، شاهد بیرغبتی مردم به مشارکت در انتخابات بود. یعنی دموکراسی نوپای عراقی در کمتر از دو دهه شاهد افول چشــمگیر حضور و مشــارکت مردمی بود. به صدا درآمدن این زنگ خطر در صورت تداوم جریان فساد و عدم رسیدگی به وضعیت معیشتی، رفاهی، اشتغال، مسکنونظایر­آن،بهنقطهایبی­بازگشتخواه­درسید.اینجااستکه­کارکردجریا­ن اپوزیســیو­ن میتواند دموکراسی نوپای عراق را از مرگ سیاسی نجات دهد. البته به شــرط آنکــه خود این جریان به واقــع خواهان اصالح امور و بهبــود وضعیت مردم باشــد، نه تسویه حســاب سیاســی. در این رابطه، اقدام قبلتر جریان حکمت ملی در خصوص تشــکیل کمیتهای برای بررسی و تجزیه و تحلیل کامل گزارش دولت، میتواند نقشــی روشــنگر در گزارشهای دولت برای مردم داشــته باشد. اتفاقاً این دست فعالیتهای جریان حکمت باعث ارتقای کارکرد دولت میشود. دیدار اخیر رئیس دولت عراق با ســید عمار حکیم نیز در همین راســتا و نشــان دادن چهرهای منعطف از دولتی است که حاضر به تعامل با جریانهای منتقد است. بخصوص آنکه شاه بیت دیدار61 آگوست 25( مرداد) برهم صالح، رئیس جمهوری عراق با سید عمار حکیم بر لزوم پشتیبانی از دولت عادل عبدالمهدی قرار داشت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.