یکی‌که‌مثل‌همه‌نیست

Iran Newspaper - - خبر - سیدفرزام حسینی منتقد

رضــا بهبــودی بازیگــر ســینما، تئاتــر و تلویزیــون اول شــهریور 13۵0 در رودســر بهدنیــا آمــد. او فارغالتحصی­ل رشــته کارگردانى تئاتــر از دانشــكده ســینما تئاتر و عضــو انجمــن بازیگــران خانــه تئاتر ایران و از اعضای گروه تئاتر لیو است.

نیمهشــبى در یكى از كافههای رشت، كافهای كه بــود و حــاال دیگر نیســت، با دوســتى نویســنده و رضا بهبودی نشســته بودیم. گرم حــرف بودیم و كلمات، از هــر دری جاری بودند. بىهوا با دوســت نویســنده، یــادی كردیــم از یک شــعر شــاعری مهجــور و تقریباً ناشناخته، ناگهان رضا بهبودی پرسید: «این شعر در فــالن كتابــش چــاپ شــده؟» حیــرت من و دوســت نویســندهم­ان بود كه شما چرا و چطور اصالً آن كتاب را خواندهای؟!

بواسطه حرفه روزنامهنگا­ری، با بازیگران زیادی در تئاتر و ســینمای ایران یک یــا چند بار همصحبت شــدهام، اما به جرأت مىنویسم رضا بهبودی در این میان جزء چند نفر استثنا است و بىشک سرآمدشان كــه عجیب و زیاد كتاب مىخواند، از هر شــاخهای كه فكــرش را بكنیــد. شــعر، داســتان، فلســفه و خــب، طبیعتــاً ادبیات نمایشــى كه حرفه اوســت. ســطح و كثــرت مطالعاتــش گاهــى مخاطــب را شــگفتزده مىكنــد. رضا بهبــودی بود كه به من نشــان داد، یک بازیگــر فاضــل و كتابخوانــ­ده، چــه تفاوتــى بــا یــک بازیگــر صرفاً غریــزی - هرچند خــوب- دارد و چقدر اولــى مىتوانــد مدام خــودش را روی صحنه به روز و

منحصربــه فــرد نگــه دارد و دومــى، پــس از چنــدی، درجا بزند.

ســلوک و اخــالق حرفــهای و انســانى بهبودی، ستایشبرانگ­یز اســت، همه كسانى كه او را از نزدیک مىشناسند، رفتارهایى از او دیدهاند كه بىشک هرگز از یادشــان نخواهــد رفت، منش انســانىاش در عین حرفهایگــر­ی، كمنظیــر اســت، اگــر روزی همــه دوســتانش از طــرف او اجــازه داشــته باشــند تــا فقط اندكــى از اخالقمــدا­ریاش در زندگى و كار را پشــت هم ردیف كنند، شگفتزده خواهید شد.

از ســطح بازیگــریا­ش بگویــم؟ اهــل فــن گفتهانــد و در ســالهای پیش رو، بىشــک بیشــتر خواهنــد گفــت؛ تالشــى كــه او بــرای تســلط بــر شــخصیتهای­ى كه قرار اســت نقششــان را روی صحنــه بــازی كنــد بــه ســرانجام مىرســاند، اگــر نگوییــم بىنظیــر امــا حتمــاً در تاریخ تئاتــر ایران كمنظیــر اســت. او بازیگری نیســت كه اگــر از یک اجــرا كنار گذاشــته شــود، كســى بتواند نقشــش را بــه همان دقت و ظرافــت بازی كنــد. بهبودی در طول ســالهای بازیگریاش، شكل خودش شده و ســبک بــازی خــودش را پیش مىبــرد، بىآنكه شــبیه به كــس دیگری باشــد. به یــاد بیاورید در انتظار گودو، دایى وانیا، گلن گری گلن راس، بــاغ آلبالــو، ماجــرای مترانپــاژ، مالقــات، براســاس دوشــس ملفــى و چندیــن و چنــد نمایــش دیگــر را. و تازهتریــن بــازیاش در نمایــش فرشــته تاریــخ را كه در نقش

«برتولــت برشــت» روی صحنــه درخشــان ظاهر شده است.

ســال گذشــته در دو نشســت، فرصتى دســت داد و چند ســاعتى پــای حرفهایش نشســتم بــرای چاپ در ویژهنامــه­ای دربــاره خــودش. دریغا كــه آن گفتوگوی بلند، با مرحوم شــدن نشــریهای كه قرار بود در آن چاپ شــود، تا هنوز نزد من مانده اســت. اما در آن گفتوگوی بلنــد، من بیشــتر و بهتر فهمیــدم و درک كــردم كه چرا او «رضا بهبودی» شــده اســت، كســى كه مثل هیچكس نیســت. از چه چیزهایى گذشــته تا آبرو و هنر گرانبهایى را بــه دســت بیاورد، چه دشــواریها­یى را تحمــل كرده و مىكند تا شــریف بمانــد. بله، رضا بهبــودی بازیگر تراز اول و بىمانندی است، اما پیش و بیش از آن، انســانیت و شرافتش را زندگــى كــرده و مىكنــد. و آدمى، جز هنــر و اخــالق توأمان، مگر چه مىخواهد؟

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.