لطفًا کمی سکوت!

Iran Newspaper - - News - آرش عسگری

واکنــش پــرواز همــای بــه یکــى از مخاطبانــش در شــبکههای اجتماعى از اتفاقات بحثبرانگيز حوزه موسيقى در روزهای گذشته بوده است؛ اتفاقى که اپرای «حالج» را به دام حاشــيههای­ى ناخوشــاین­د انداختــه و پرســشهایى پيرامــون آن ایجــاد کــرده است.

موســیقى ســنتى و بقایش طى دهه گذشــته یکــى از دغدغههــای جدی فعالیــن حوزه فرهنگى بوده اســت. جامعــه موســیقى به شــکل لجامگســیخ­تهای بــه احتراز از موســیقى ســنتى و رویآوردن بــه ســبکها و فرمهــای غیرملــى و بعضاً بىمایه متمایل شــده اســت. در چنین فضایــى اســاتید اســتخوانت­رکانده موســیقى ســنتى بــا ارادهای جــدی تاش کردند تا با ایجــاد تغییر، نوآوری در چارچوبهای کاسیک، ذائقه مخاطب موسیقى در ایران را دوباره با خود همراه کنند. شجریان در این فضا صراحى و چند ساز دیگر مىسازد؛ همایون هم مستقاً وارد عرصه شــده و با تلفیق و نوآوری ســعى خــودش را معطوف به ایجاد جذابیت در مخاطب امروز مىکند. البتــه در این میان برخى حواشــى و رفتارهــای غلط برخى اعضای خانواده موســیقى ایرانى مىتواند مانند سمى این درخــت تناور را کــه بتازگى جانى تازه گرفتــه دوباره پژمرده کنــد. نمونــهاش اتفاقــى بــود کــه بتازگــى در حاشــیه اپرای «حاج» به خوانندگى پرواز همای ایجاد شد و بازتاب بسیار وسیعى به خصوص در شبکههای اجتماعى داشت. ماجرا از ایــن قرار بــود که در جریــان این اپرا یکــى از مخاطبان که نســبت به اجرا نقد داشته به صفحه شــخصى خواننده در شــبکههای اجتماعى مراجعه مىکند اما چون مسیر ثبت نظر به صورت عمومى میســر نبوده مجبور به ارســال پیام خصوصى برای خواننده مىشــود. حیرت بــزرگ اما از این لحظه به بعد شــکل مىگیرد؛ زمانىکــه هنرمند در مقابل نقد دست به توهین، تحقیر و فحاشى زننده و رکیک مىزند. بــا منتشــر شــدن این خشــونت کامــى هنرمنــد در فضای عمومى جوی بشــدت منفى و مســموم، نه تنها نســبت به او کــه بعضاً نســبت به کلیت حوزه موســیقى ســنتى ایجاد مىشود. با این سؤال که چرا هنرمندی که خود را از یک سو متعلق به خانواده متواضع و مردمى موســیقى سنتى و در وهله دوم عاقهمند به عرفان ایرانى مىداند، در برابر یک نقد ســاده چنان برافروخته مىشــود که نه تنها به توهین و تحقیر بسنده نمىکند بلکه به فحاشى نیز روی مىآورد.

جامعه موســیقى ایران و همچنین جامعه رســانهای که بــا خون دل با نامایمات بســیار از این درخت تنومند محافظت کرده و دائم در پى باورکردن دوباره و دوبارهاش بــوده الزم اســت نســبت به این گونه آســیبها حســاس باشــند و بــا پاالیــش فضــای درونــى خــود مخاطبانى که تکبهتک با رنج بسیار جذب و حفظ شدهاند را از این در نرانند. شــاید الزم باشد به برخى هنرمندان یادآوری کرد اگــر نمىتواننــ­د در برابر نقد و نظر مخاطب خویشــتندا­ر باشــند و نقد را با پذیرش یا پاســخ منطقى جواب دهند، حداقلتمرین­سکوتکنند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.