جامعه به دنبال تغییرات رادیکال نیست

انتقاد تاجیک به روند فعلی طرح گفتوگوی ملی:

Iran Newspaper - - News - دیدگاه

محمدرضا تاجیک، در گفتوگویــی بــا «ایلنــا»، گفتوگو و تفاهــم ملــی در چارچوبــی کــه امروز در جریــان اســت را یــک «فریــب عمومــی» خوانده اســت. تاجیک که رئیس «مرکز بررسیهای استراتژیک ریاســت جمهــوری» در دوران اصالحات اســت، میان اصالحطلبی نشــأت گرفتــه از حلقــه کیــان، کیهان فرهنگــی و نهایتــاً به قدرت رســیدن ســید محمد خاتمــی و اصالحطلبی موجود با شکل تاریخی اصالحطلبی کــه ســابقه آن بــه پیــش از جنبــش مشــروطه بــاز میگــردد، تفــاوت و تمایزی شــکلی و شــاید ماهوی قائل میشــود؛ امــا زیــر بــار اینکــه جریــان اصالحــات فعلــی در عمل اصالحی را در ســاختار سیاســی و ماکرو قدرت بــه دنبال نداشــته نمــیرود و معتقد اســت کــه قــدرت در مقابلــه بــا ایــن جریــان از تیزیهــای خودش کاســته و ســایشهایی در کنشهایــش داده اســت. وی همچنین میگوید جریان مقابــل گاهــی در صــورت و ســیرت اصالحطلبــ­ی درآمــده کــه خــود این مســأله یک نــوع تعامــل دیالکتیکی ناخواســته ایجاد کرده است. تاجیک میگوید جریــان اصالحطلبــ­ی دچار تصلــب گفتاری و اندیشــهای شــده و آن توفندگی دهه ۰۷ را از دست داده اســت. وی تنهــا آلترناتیــ­و دهه پنجم انقــالب را جریــان اصالحــی و مدنی میداند و تأکید دارد که جامعه ایران بــه عقالنیتی که به گفتــه او معطوف به بقا اســت، دســت یافتــه و جامعه هر چه از اصالحطلبی موجود فاصله میگیــرد، بــه اصالحطلبــ­ی تاریخــی نزدیکتر میشود.

تاجیــک در ایــن گفتوگــو تأکیــد کرده است: امروز میبینیم که جریان اصالحطلبــ­ی متأســفانه عمدتــاً بــه دســت برخــی از اصالحطلبــ­ان بــه حاشــیه رفته و چندان امیدی نداریم کــه آن نقشــی را کــه در ایــن چهــار دهــه بــازی کــرده اســت، بتوانــد ایفا کنــد. وی میگویــد: چیــزی کــه امروز اصالحطلبــ­ی را بــه ایــن حــال و روز رســانده جریانــی اســت که عمدتــاً از درون اســت. نافــی مســائل بیــرون نمیشوم، طبیعت سیاست است که وقتی جریان دیگری بر سر کار میآید ما به صورت ناقدش عمل نمیکنیم و آن هــم مانــع کار مــا نمیشــود کــه اتفاقاً الزمه کار ماســت اما آن چیزی که مشــکل ایجاد میکنــد از درون و از ماســت که بر ماســت. تنها آلترناتیو، جریــان اصالحطلبــ­ی اســت و هــر جریان دیگری ممکن اســت رادیکال شــود. ایــن اســتاد دانشــگاه معتقــد اســت: جامعه ما به طــور فزایندهای هــر چقــدر از جریــان اصالحطلبــ­ی واقعاً موجود دور میشــود به جریان اصالحطلبــ­ی تاریخــی خــود نزدیک میشــود و مــیرود کــه تغییــرات تاریخیــش مدنــی، بــدون خشــونت و غیررادیــک­ال باشــد و از کشــتهها پشــته نســازیم تا تغییر دیگری ایجاد بشــود. بــرای همیــن اســت کــه در پســینه ذهن مــردم ما اینکــه انقالب دیگری شــکل بگیــرد خیلــی متصور نیست. تغییرات را میخواهند اما نه رادیکال و شــاید علــت عقیم ماندن برخی اپوزیســیو­نهای خارج از کشور نیز همین است.

وی دربــاره موضــوع گفتوگــو و تفاهم ملی نیز میگوید: تفاهم ملی این نیســت کــه دو بازیگر سیاســی بر ســر تقســیم قــدرت بــا هــم دیالوگ کننــد و با آن به نتیجه برســند و آن را به کل جامعه تسری بدهند و چون با هم تفاهم کردهاند که چگونه سر این سفره جمع و همنشینی داشته باشند و چگونــه قــدرت را بیــن هم تقســیم کننــد بگوینــد که بــه تفاهم رســیدیم و ایــن تفاهــم ملی اســت ایــن فریب افکار عمومی اســت و باید به ســمتی برویــم کــه اگــر بــه تفاهــم و دیالوگ ملــی میاندیشــی­م اجــازه بدهیم که از خصیصــه ملــی برخــوردار باشــد و مردمــان خودشــان راجع بــه آینده و سرنوشت خودشان در آگورای بزرگی کــه فراهم میکنیم، تصمیم بگیرند؛ این میشود تفاهم ملی.

من ایــن نوع تفاهم ملــی را کامالً از آن فضایــی کــه در جامعــه مطرح اســت خارج میکنم و این فضایی که االن مطرح است و اینکه چند گروه با هم بنشــینند و با هم صحبتی داشته باشــند، را هــر چــه بدانــم دیالــوگ ملــی و ماحصــل آن را تفاهــم ملــی نمیدانم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.