بیمهریرسان­هملیبهتعزی­ه

Iran Newspaper - - News - سید مسلم یگانه خبرنگار

تعزیه صرفاً بهعنوان شــکلی از نمایش الهام بخش بســیاری از نویســندگا­ن بزرگ جهــان از جملــه برتولــت برشــت شــاعر و نمایشــنام­ه نویــس آلمانــی بــوده. یــک تعزیهخــوا­ن در میانــه نمایــش میایســتد و بــا تماشــاگرا­ن خــود حــرف میزنــد؛ تماشاگرانی که گرداگرد صحنه ایستادهاند و از هــر زاویه که دوســت دارنــد، نمایش را میبینند و داســتان را پــی میگیرند. با این همه هنرمندان تعزیه این روزها گالیههای زیادی دارند از جمله از صدا و ســیما که به این هنر ملی و مذهبی کمتر میپردازد.

بد نیســت بدانید اســتان مرکــزی، یکی از خاســتگاهه­ای اصلــی تعزیــه در کشــور اســت و در ایــن میــان شهرســتان تفــرش از جملــه فعالتریــن نقــاط تعزیــه ایــن اســتان مــی باشــد، تــا جایــی کــه قاجاریــه بــرای رونق بخشــیدن به «تکیــه دولت» از اســتادان بزرگ تفرشــی دعوت کرد و پس از آن نیــز تعزیه خوانهای بــزرگ و نامدار ایــن تکیــه اغلــب از تفــرش برخاســتند. در ایــن شهرســتان گروههــای مختلفــی از تعزیهخوانـ­ـان فعالیت میکنند و هرســاله در روزهــای محرم و صفر طرفداران زیادی را به تفرش میکشانند.

ابوالفضــل صابــری متولــد ســال 56 تعزیهخوان تفرشی درباره جایگاه این هنر و بیمهری صداوســیما میگوید: «با وجود اینکــه کارگردانــ­ان و نمایشــنام­ه نویســان بزرگ جهان، تعزیه را هنر نمایشی بزرگی میداننــد، امــا ایــن هنــر همچنــان مــورد بیمهــری و کم توجهی رســانه ملی اســت طــوری که انگار با تعزیه ســر جنــگ دارند. در ایــن رســانه، شــاهد بــه نمایــش و اجــرا در آمــدن انــواع موســیقی و نمایشهــای بیمحتــوا و وقتگیر هســتیم، اما همچنان اثری از تعزیه نیست.»

وی عنــوان میکنــد: «این مســأله حرف دل بیشــتر تعزیــه خوانان اســت؛ اینکه اگر قــرار بر بازتاب رســانهای هم باشــد، صدا و ســیما اغلب تعزیههایــ­ی را پخش میکند کــه بار چندانی ندارد و ارزش معنوی آن را نشان نمیدهد.»

خانــواده پــدریاش ازتعزیــه خوانهای بنــام بودهاند و خود او از پنج ســالگی و قبل از اینکه خواندن و نوشتن را بیاموزد با تماشا و حفــظ کــردن اشــعار و نقشهــا از پــدرش آموختــه و بتدریــج بواســطه عالقــه وافــر و کمــک دایــیاش آقاســید محمــد امینــی و حمایت اســتادان تعزیه از جمله اسماعیل محمــدی وارد عرصــه حرفــهای ایــن هنــر آیینی شــد و تا امروز هم در بســیاری از نقاط کشور و خارج از کشور اجرا داشته است:

«اســتادانی کــه از آنها آموختهام اســتاد محمــدی، رضایــی، حیــدری، مشــایخی، فیاض، جواهری و اســتاد لنکرانی بودهاند. همچنیــن افتخــار همــکاری بــا اســتادان موســیقی چون استاد عباس گرگانی، استاد ایوب، بخشــی نیــا، صالحــی و اســتاد نبیی را هــم داشــتهام. تعزیــه، نوعــی نمایــش مذهبی و ســنتی اســت کــه بیشــتر نحوه به شهادت رسیدن امام حسین(ع) و مصائب اهــل بیــت(ع) را نمایش میدهــد و در آن واقعه کربال توســط هنرمندانــ­ی که هر یک نقشــی از شــخصیتهای اصلی را برعهده دارنــد، نشــان داده میشــود. هنــر تعزیه از یک ســو بــه بالندگی تئاتــر در ایــران کمک کــرده و از ســوی دیگــر، یکــی از آیینهــای تأثیرگذار مذهبی تشیع است.»

بهگفته وی مشکل عمده تعزیه خوانان نداشــتن صنفــی اســت کــه بــه مشــکالت هنرمنــدان ایــن عرصــه توجــه و رســیدگی کنــد: «بــا وجــود اینکــه میتــوان ادعــا کرد شهرستان تفرش ۰8 درصد جوانان تعزیه خوان را در خود جای داده، اما بیشــتر آنان از نبــودن بیمــه و بازنشســتگ­ی و مهمتــر از همــه از نبــودن نظارتی بر عملکــرد تعزیه خوانان رنج میبرند.»

صابــری بــا اشــاره به اینکــه تعزیــه تنها هنری است که میتوان با آن واقعه کربال را بهشکلی ملموس به نسل جدید شناساند، میگویــد: «درســت اســت کــه شــهر مــا تعداد باالیــی تعزیهخوان دارد و اســتادان بزرگــی هــم از ایــن شــهر برخاســتها­ند امــا دقیقــاً بهدلیل کم توجهیهــا و نبود صنف و همینطــور مهاجــرت شــهروندان در جســتوجوی زندگی بهتــر، در حال حاضر تنهــا چند تعزیه خــوان حرفهای به معنای دقیــق هنــری در شهرســتان تفرش ســاکن هستند که نمیدانیم پس از آنان چه بالیی بر سر این هنر خواهد آمد. تقاضای جامعه تعزیه خوان از مسئوالن فرهنگی کشور این اســت که به این هنر به چشــم دوست نگاه کننــد؛ این هنــر در عین قوی بــودن، خیلی مظلوم واقع شده.»

بــه اعتقــاد وی، هیــچ ســازمان و نهادی زیــر بــار امــور تعزیه نمــیرود و مســئولیت بهبــود و تقویــت آن را به عهــده نمیگیرد: «تنها یکی دو مجموعه خصوصی با هزینه شــخصی خــود و در حــد توانشــان از تعزیه حمایت میکنند.

این دو مجموعه برنامههای گستردهای را شــروع کردهانــد تــا تعزیــه بــه جایــگاه واقعی خود برســد. از جمله این برنامهها، برگزاری جلســات مختلف با استادان برای شــناخت و رفــع آســیبهای تعزیــه، تهیه جزوات و کتــب پیرامون ابعاد مختلف این هنــر و برگــزاری کالسهای آموزشــی برای نوجوانان و جوانــان در بخشهای مختلف است.»

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.