برکناری بولتون؛ تزلزل در کارزار ضد ایرانی واشنگتن

با اخراج مشاور امنیت ملی ترامپ رقم خورد

Iran Newspaper - - News - مریم ساالری خبرنگار دیپلماسی

اگرچهنمیتو­انبرکناریج­انبولتون،چهرهجنگ طلبی را که در جنگ و نزاع حد و مرز نمی شناسد بــه معنای به پایان رســیدن ســناریوی جنگ های ناتمام امریکا تلقی کرد اما کمتر کســی تردید دارد که برکناری او از سوی دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریــکا به دلیل ناکامــی در مواجهه بــا حلقهای از مخالفان جنگ بود که تاکتیک های خارج از قواعد او را در عصر روابط بین الملل به چالش کشیدند. ایــران در صدر فهرســت همه موضوعاتــی بود که بولتون دوســت داشــت با آنها وارد جنگ شــود. او پیــش از حضور قابــل انتظــارش در دولت ترامپ به عنوان یک چهره ضد ایرانی شــهرت داشت اما این سابقه زمانی وجه خطرناکی به خود گرفت که در دولــت دمدمی مــزاج ترامپ حضور یافت و به این گمان قوت بخشید که تصمیم گیری واشنگتن در قبــال ایران را تحت تأثیر خواســت پایان ناپذیر خود برای جنگ علیه آن قرار دهد. چه او در ســال 2۰15 در مقاله ای نوشــته بود که امریکا یا اسرائیل باید ایران را بمباران و بدین ترتیب از دستیابی این کشــور به ساح هســته ای جلوگیری کنند. دو سال بعــد از آن هــم در یک ســخنرانی از اشــتیاق خود برای تغییر نظام ایران تا پیش از پایان ســال ۸1۰2 سخن گفته بود.

بولتــون پس از حضــور در دولت ترامــپ زودتر از آنچه تصور می رفت کارزار فشــار حداکثری علیه ایران را به راه انداخت. تیم او در کنار شمار دیگری از تندروهایی که از ســوی وزیر خارجه ایران گروه «ب» خوانده شــد، بــه صورت بــی محابا تیــر اتهام های خویش را به ســمت جمهــوری اســامی روانه کرد. وقتی ترامپ اعام کرد که ایاالت متحده را از توافق هســته ای با ایران خارج می کند، بولتون بخشــی از تیمی شــد که نه تنها ایــران، بلکه هر کشــوری را که کوشــید با آن تعامل اقتصادی داشــته باشد، تحت فشــار قرار داد .حتی وقتی که ایاالت متحده به طور مستقیم ایران را هدف قرار نمی داد باز این بولتون بودکهورایخ­واستهترامپ­تغییرنظاما­یرانرادنبا­ل می کرد. او در۰۴ سالگی انقاب اسامی ایران، سیاق هــم پیمان تندروی اســرائیلی خــود یعنی نتانیاهو را در پیش گرفت و در توئیتر ویدئویی منتشــر کرد و گفت «فکر نمیکنم سالگردهای زیاد دیگری برای جشــنگرفتن جمهوری اســامی ایران باقی مانده باشــد». هدف او کاماً روشن بود: سقوط جمهوری اســامی در صورت لزوم با جنگ و جایگزینی آن با حامیــان مالــی اش که گروه تروریســتی منافقین را شامل می شد.

گروهــی کــه طبــق محاســبات خــود بــه دنبــال تحریک برای راه انداختن جنگ بین ایران و امریکا بودنــد تا به گمانــی باطل پس از جنــگ وارد خرابه های به جای مانده شوند و غنیمت جمع کنند. ■ تدارکجنگی

بولتــون تحــت تأثیر شــواهدی کــه بــی تردید از اســرائیل در رابطه بــا آمادگی ایران بــرای حمله به منافع ایاالت متحده در منطقه دریافت کرده بود، تا مــرز آرایش جنگی در خلیج فارس هم پیش رفت و از اعــزام ناو هواپیمابــ­ر آبراهام لینکلن به منطقه خلیج فارس خبر داد. او در این مسیر از پنتاگون هم خواســته بود تا یک فهرســت از گزینــه های نظامی برای حمله به ایران تهیه کند و با این اقدام بسیاری از مقامــات دولــت ترامــپ را به وحشــت انداخت. چــه در هفتــه های اخیــر این جدالی کــه دیگر برای ایــن چهره تندخوی کاخ ســفید وجه حیثیتی یافته بــود، ابعاد گســترده تری به خود گرفت. او کوشــید اشتیاق پایان ناپذیر ترامپ برای مذاکره با تهران را از مسیر دوچندان کردن فشارها بر تهران تا آغاز یک حمله نظامی به بهانه سرنگونی پهپاد امریکایی از سوی ایران ممکن کند. او در واقع می کوشید رئیس جمهور امریکا را با هدایت به سمت تصمیم گیری هــای خطرناکش به ســمت یک پایان وحشــتناک ســوق دهد. بولتون خواســتار ادامه سیاســت جنگ ســرد با کشــورهای طرف دعوا بود و ترجیح می داد حالــت همزیســتی تخاصم جویانــه با ایــران ادامه داشته باشد تا شرایط برای تغییر نظام و باج گیری از آن ادامه یابد. ■ تردیدترامپ

همــه تاش هــای بولتون برای کشــاندن امریکا به جنــگ علیه ایــران در حالی بود کــه ترامپ روی متفاوتــی به ایران نشــان مــی داد. رویــی که چندان بیشــباهت بــه سیاســت خشــم او نســبت بــه کره شــمالی نبود. چه رئیــس جمهور امریکا بــا نادیده گرفتن پیش شــرط هــای مفصلی که بــا همفکری جنگطلبــان کابینــه اش بــرای مذاکــره بــا تهــران تعیین کرده بود، اعام کرد که «تنها کاری که دولت ایران باید انجام دهد این است که با او تماس بگیرد و بگویــد که امــکان توافقــی عادالنــه وجــود دارد». ترامپ برای رســیدن به این خواســته تا جایی پیش رفــت که گفت «به دنبال آســیب رســاندن به ایران نیســت و مــی خواهد که این کشــور قدرتمند باشــد و اقتصــاد خوبی داشــته باشــد. اما آنها بایــد با من تماس بگیرند». به این ترتیب رئیس جمهور امریکا نشــان داد که نمی خواهد برای نشســتن بر سر میز مذاکــره با ایران بجنگد و تنها به دنبال ایجاد فشــار بــرای گرفتن امتیاز اســت اما کســانی چــون بولتون بودند که می کوشــیدند فشــارهای امریکا بــه ایران آنقدر زیاد شود که تحمل آن تمام شود و آن وقت درگیری نظامی بزرگ آغاز شود. ■ نبردرسانها­یظریفباگرو­ه«ب»

بولتــون در عیــن حــال یکــی از اعضــای ائتاف ضــد ایرانی موســوم به گــروه «ب» بود که پیشــتر از ســوی محمدجــواد ظریــف در یــک نبــرد توئیتری بــرای ائتاف بنیامیــن نتانیاهو (نخســتوزیر رژیم صهیونیستی)، بنسلمان (ولیعهد رژیم سعودی) و بولتــون (مشــاور امنیــت ملــی دولت امریــکا) به کار گرفتــه شــده بــود. ظریف در مصاحبه بــا یکی از نزدیک ترین رسانه های امریکایی به دولت امریکا با اشــاره به تاشهای برخی چهره های نزدیک به

ترامپبرایت­غییرنظامای­ران،کارزارفشار­حداکثری را محکــوم به شکســت دانســته بود. از نــگاه ظریف گــروه «ب» آتش بیار اصلی معرکــه در روابط ایران و امریکاست و خود ترامپ شخصاً میل و تمایلی به درگیــری و منازعه با ایــران ندارد اما منفعت طلبی و روحیــه جنگ طلبانــه افــرادی چون بولتــون، بن ســلمان و نخست وزیر اسراییل فضا را برای ترامپ طوری شکل داده اند که به سمت رویارویی مستقیم با ایران حرکت کنــد. حاصل عملی تکرار این گزاره که بارها از ســوی ظریــف به صورت جــدی در برابر دیدگان افکار عمومی به نمایش درآمد، مشــخص شــدن مرزبنــدی جنــگ طلبــان بــا ترامپی بــود که خواســته مذاکره با تهران را نــه از طریق جنگ که از طریق فشار اقتصادی و تحریم جست وجو می کرد. چنانکه ترامپ یک بار در جلســه ای به مشــاوران و دستیارانش تأکید کرده بود که نمیخواهد افزایش فشارها بر ایران موجب درگیری شود.

■ پیامشبانه

از ســوی دیگــر عملکــرد بولتــون در ماههــای گذشــته بارهــا از ســوی شــمار زیــادی از چهــره ها و شــخصیت هــای صاحبنــام سیاســی و محافــل و اندیشــکده هــای تأثیرگــذا­ر در عرصــه سیاســت خارجی امریکا با انتقاد مواجه شده بود. این انتقاد کــه او در حالــی برای بــه راه انداختــن جنگ علیه ایــران تــاش مــی کند کــه ظاهــراً از بــی توجهی، فریــب و منفعــت شــخصی ای که ایــاالت متحده را در فاجعــه هــای ویتنــام و عــراق درگیــر کــرد اطاعــی نــدارد. ماجراجویــ­ی هــای ناکامــی که به همه کشــورهای طرف جنگ آســیب هــای جبران ناپذیــری وارد کرد. به تدریج هویدا شــد که بولتون با ادعای انجام مسئولیتش تا چه اندازه قادر بود از قدرت خود برای پیشبرد هدف بلند مدتش یعنی تغییر نظام در ایران اســتفاده کند. هدفی که عماً بــا مقاومت تهــران و کنــاره گیری اغلــب بازیگران

بــزرگ جهانــی از وارد شــدن بــه بــازی تندروهای واشــنگتن با ناکامی مواجه شــد و ترامــپ را ناگزیر کــرد تــا در آســتانه یک ســال مانــده بــه انتخابات ریاست جمهوری به تغییر و تعدیل سیاست های تقابل جویانه خــود روی بیاورد و در گام اول چهره جنجالــی دولتش را کنار بگذارد. این چنین بود که حتی شماری از چهره های سیاسی امریکا با انتقاد از مواضع جنگ طلبانه دولت این کشور به وضوح اعــام کردند که با جنگی که جــز برای خدمت به منافع یک گروهک رانده شــده ایرانی و ســخنگوی رســمی آن هدفــی نــدارد، کاری ندارنــد. در چنین فضایــی قابل انتظار بود که ســرخوردگی ترامپ از پیگیری سیاســت هایی که بر تعمیق هرچه بیشتر فشار بر کشورهای طرف دعوا تأکید داشت، به پیام شبانه و کوتاه سه شنبه شب او در صفحه توئیترش ختم شــود که «دیگر نیــازی به حضور جان بولتون در کاخ سفید نیست».

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.