بدرقه موگابه، در استادیوم پر از خالی

Iran Newspaper - - News -

بنفشــه غالمی/ روز گذشته اســتادیوم پر از خالــی «حــراره»، پایتخــت زیمبابــوه نظارهگــر بدرقه ســرد مردی بــود که 37 ســال بر کشــورش حکم راند اما رد پایی برقلبهابرج­اینگذاشت.

رابرت موگابه که هفته قبل یک ســال پس از استعفای اجباریاش، کیلومترها دور از کشــور و زادگاه خــود در ســنگاپور درگذشــت، دیروز در حالی در اســتادیوم ملیزیمبابو­هتشییعشدکه­شمارمردمی کــه در مراســم حاضر شــده بودنــد، تنها توانســت بخــش کوچکــی از ســکوهای ایــن اســتادیوم 60 هــزار نفــری را پر کند؛ استادیومیک­هباخوشبینی­برگزارکنند­گان مراسم و با پیشفرض حضور انبوه مردم بهعنــوان محــل تشــییع موگابــه درنظــر گرفتــه شــده بــود. بــا وجــود برپایــی این مراسم قرار است، پیکر موگابه ماه آینده دفن شود. علت تأخیر در این مسأله دفن موگابه در بنای یادبود ملی است که برای آماده شدن این محل دولت نیاز به زمان کافــی دارد. بهگزارش روزنامه انگلیســی «گاردیــن»، در ایــن مراســم شــماری از رهبــران قــاره آفریقــا از جملــه رؤســای جمهوری کنیا و آفریقای جنوبی بههمراه گارد احتــرام ارتش زیمبابوه نیز در محل حضور داشتند. در آغاز این مراسم رئیس جمهــوری کنونــی زیمبابــوه، موگابــه را مردی خواند که مرگش کشور را در اشک و آه غرق کرد، اما تعداد اندک حاضران، مهــر باطلی بــود بر نطق از پیش نوشــته شده امرسون منانگاوا. مرگ موگابه پایان رابطــه او بــا مــردم زیمبابوه نیســت. زیرا میراث موگابه شــامل فقر، تورم، بیکاری ...و همچــون کابوســی بــر زندگــی مردم این کشــور سایه افکنده و احتماالً چندین نسل باید با این میراث دست و پنجه نرم کنند. موگابه رفت اما این عبرت همچنان باقــی مانــد، رهبری کــه زمانــی قهرمان مــردم خــود بود و 37 ســال بر کشــورش حکم راند، چگونه نتوانســت برای بدرقه خــود حتی اســتادیوم­ی 60 هــزار نفری را پر کند؟ پاســخ نمادیــن را یکــی از اهالی حــراره بــه خبرگــزاری فرانســه داد: «چرا باید به مراســم تشــییع مــردی برویم که مسبب همه مشــکالت ما است. از رفتن او خوشحالیم و دیگر نمیخواهیم چیزی درباره او بشنویم.»

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.