همه چیزم را حراج کردم

گفتوگوی «ایران» با هادی چوپان، بدنسازی که در مستر المپیای السوگاس تاریخسازی کرد تکهای از خاک ایران را به دشت الماس نمیفروشم / حدود 800 میلیون تومان بدهکارم

Iran Newspaper - - News - محمد محمدی سدهی خبرنگار

مســابقات بدنســازی مســترالمپ­یای 2019 بــا شگفتیسازی بزرگ هادی چوپان و کسب عنوان سومی به همراه دریافت جایزه «قهرمان مردم» به پایان رســید. هــادی که برای اولیــن بار حضور در معتبرترین رویداد بدنســازی حرفهای جهان را تجربــه میکــرد، در بخــش پرورش انــدام و در رقابــت با بهترین بدنســازان حــال حاضر جهان روی سکوی ســومی قرار گرفت و تبدیل به اولین بدنساز ایرانی شــد که در این مسابقات به چنین افتخاری دســت پیــدا میکند. این مســابقات در السوگاس امریــکا برگــزار شــد و چوپــان بــرای رســیدن به امریکا و شــرکت در مســابقات، فراز و نشیب زیادی را پشت سر گذاشت.

هادی چوپــان درخصوص کســب این عنوان تاریخی به خبرنگار «ایران» گفت: «خدا را شــکر میکنم که بعد از ۵1 ســال ســختی که پشــت سر گذاشتم، توانستم به این عنوان دست یابم. البته ســال گذشــته هم جواز حضور در این مســابقات را بــه دســت آورده بودم اما به دلیــل تحریمها و محدودیتهای دریافت ویزا، نتوانستم به امریکا ســفر کنم. در مرحله فینال مســابقات که بامداد یکشنبه به وقت ایران برگزار شد، رقابت نزدیکی با «براندون کوری» و «ویلیام بوناک»، 2 بدنســاز خوب جهان داشــتم اما در نهایت سوم شدم و از کسب این عنوان بسیار راضی هستم.»

چوپــان در ســال ۶۶۳1 در ســپیدان اســتان فــارس بــه دنیــا آمــد و از ۳1 ســالگی بدنســازی را آغــاز کرد و پس از گذشــ ِت ســه ســال بــه مقام ســومی کشــور و همچنین قهرمانی استان دست یافــت. ایــن بدنســاز کشــورمان در ســال ۴۸۳1 نخســتین مدال ملی خود را به دست آورد و پس از آن بارهــا عناویــن ارزشــمندی در رویدادهــا­ی مختلــف را از آن خــود کــرد. کســب ۵1 طــای اســتانی، ۶ مدال کشــوری، 6 طــا و 4 نقره جهان از جمله افتخارات این بدنســاز ایرانی است. او با اشــاره به ایــن موضوع که تاکنون هــرکاری انجام دادم بــرای خاکــم کشــورم بــود، بیــان داشــت: «من برای رســیدن به باالترین ســطح مسابقات (مســترالمپ­یا) و افتخارآفری­نی برای کشورم همه چیزم را حراج کردم؛ عمرم، جوانیام، زندگیام و حتــی خوشــیهای خانــوادها­م را. هرچنــد کــه در ایــن ســالها هیــچ کســی از من تقدیــر نکرد و مسئوالن ورزش من را نادیده گرفتند. من ۶ سال بهتریــن مدالآور تیــم ملی بودم امــا ظاهراً این موضوع اهمیتی برای مسئوالن ندارد.»

چوپــان تــا دو هفتــه پیــش مشــخص نبــود کــه آیــا میتوانــد ویــزای امریــکا را دریافــت کند یــا نــه. ولی ایــن اتفــاق افتــاد و بدنســاز ایرانی با نمایشــی کم نقــص، تبدیل بــه مهمترین اتفاق این دوره مســترالمپ­یا شــد. او افزود: «مســابقات مســترالمپ­یا قدمــت بیــش از 0۳1ســاله دارد و باالترین ســطح ورزش در دنیاســت که ستارگان زیبایی اندام جهان با گرفتن جواز حضور، در این مسابقات شرکت میکنند. امریکاییها­ی زیادی ایــن مســابقات را از نزدیک تماشــا کردنــد و این مسابقات برای آنها اهمیت زیادی دارد.»

چوپــان با اشــاره بــه اینکه برای صــدور ویزای امریکا 4 سال انتظار کشیدم و 0۵1 هزار دالر هزینه کــردم، تصریح کــرد: «بدون کمک هیــچ کدام از مسئوالن، ویزای امریکا را گرفتم. ۴ سال از عمرم هــدر رفــت و هیچ کــس در این راه بــه من کمک نکــرد. معتقدم میتوان با تکــرار به هدفی که در پیــش داریم، دســت یابیم. بــرای صــدور ویزای امریــکا اینقــدر تاش کــردم تا باالخره توانســتم ویزا بگیرم و در مسابقات حاضر شوم. از نظر من سیاســت هیچ ربطی به ورزش ندارد. ایرانیهای زیادی در امریکا زندگی میکنند و هیچ ورزشــکار ایرانی در آنجا احساس تنهایی نمیکند. سیاست امریکاییها در قبال ایران برای خودشــان است و فرهنگ، ســنت و ورزش ما ایرانیها هیچ ربطی بــه سیاســت نــدارد. مــن بــا رأی امریکاییهـ­ـا به عنــوان «قهرمــان مردمی» مســترالمپ­یا انتخاب و موفــق بــه دریافــت کمربنــد قهرمانــی شــدم. ایــن عنــوان بــه هر کــدام از شــرکت کننــدگان که محبوبیت بیشــتری در بین تماشــاچیا­ن داشــته باشــد، اختصاص مییابد و این مردم هستند که با رأی خودشــان «قهرمــان مردمــی» را انتخاب میکنند که جایزه نقدی ندارد.»

عنــوان ســومی چوپــان در مســترالمپ­یا وقتی ارزشــمندت­ر میشود که بدانیم بسیاری از بزرگان بدنســازی جهان در اولین تجربــه المپیایی خود مقامهای ناامیدکنند­های کســب کردهاند و طبق یک ســنت قدیمــی، مســترالمپ­یا به تــازه واردها روی خــوش نشــان نمیدهــد. امــا ایــن بدنســاز آنقــدر خوب و بی نقــص بود کــه داوران چارهای جــز قرار دادنــش در جمع نفرات برتر نداشــتند: «رســیدن بــه این جایــگاه کار ســادهای نیســت و این موضوع را کســانی میدانند که در این رشــته فعالیــت میکنند. تا زنــدهام، پرچم ایرانم را باال میبرم و تکهای از خاک ایران را به دشت الماس نمیفروشــم و برای ســربلندی نام ایــران در زیر سنگ هم میجنگم.»

چوپــان که با کســب عنوان ســومی جایزه 100 هــزار دالری را دریافت کرد، بیان داشــت: «برای رســیدن بــه اینجــا حــدود 00۸ میلیــون تومــان بدهــکار شــدم و بایــد بدهیهایــم را پرداخــت کنــم، مــن بــرای رســیدن بــه چنیــن جایگاهــی، ماشــین و خانهام را فروختم. در کجای دنیا حتی کوچکتریــن قهرمانــش وســیله نقلیــه نــدارد؟ یک ســال است که با تاکسی رفت و آمد میکنم. متأسفانه در ایران به قهرمانان بها نمیدهند به همیــن دلیل از جوانها میخواهم که در صورت داشــتن استعداد قهرمانی، با مربی دانا و با علم کار کننــد، در غیــر ایــن صورت خوشــیها و آینده خود را صرف ورزش نکنند.»

ایــن بدنســاز پرافتخــار کشــورمان در پایــان درخصــوص لقــب «گــرگ ایرانــی» و شــرایط بدنسازی در کشورمان افزود: «این لقب را خودم انتخــاب کــردم چــرا کــه نمیخواهــم را ِم هیــچ تلــهای بشــوم. مــا بهترین باشــگاهها را در کشــور داریم امــا کمبود ما، علم و نیازهای ورزشــکارا­ن اســت. یکی از مشــکات اصلی ما عدم ســامت مکملها اســت و بدنســازی ایران از این موضوع رنج میبرد.»

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.