تسلیم پیش از رویارویی

Iran Newspaper - - صفحه اول -

اگرچه مســئوالن همــه کشــورها و سیاســتمدا­ران در طول ســال مشــغول اظهار نظــر و اتخــاذ مواضع هســتند، ولی نشســتهای عمومی ســازمان ملــل که در اواخر شــهریور و اوایــل مهرماه هر ســال برگزار میشــود از حیث اهمیت با ســایر روزهای ســال تفــاوت دارد. بههمین علت اســت که بســیاری از کشــورها در باالترین ســطح مقامات دولتها در این اجاس حاضر میشوند. به نوعی میتوان گفت که این اجاس به منزله مسابقات فینال سیاسی اســت و تیمهای سیاســی در آنجا به رودررویی مشــغول میشوند و هرکدام سعی دارنــد کــه مچ طرف مقابل را بخوابانند. امســال نیز با توجه به تشــدید تحریمها و تجدید نظر ایران در محدودیتهای برجام و نیز رویدادهای اخیر در منطقه بویژه اتفــاق مهم حمله به تأسیســات نفتی آرامکو در عربســتان، انتظار مــیرود که این رودررویی دیپلماتیک شدیدتر و هیجانانگیز­تر از گذشته باشد، ولی بهنظر میرسد که یک طرف این بازی پیش از آغاز مسابقه بهطور ضمنی شکست را پذیرفته است و با انواع ترفندها کوشید که اجازه حضور رقیب را در میدان مسابقه ندهد.

ابتــدا وزیــر امــور خارجــه ایــران را تحریــم کردنــد، تا بلکــه مانــع فعالیتهای دیپلماتیک او شــوند. ولی روشــن اســت که پــس از تحریم، میزان ســفرهای آقای ظریف به کشورها و دعوت او نه تنها کم نشد که بیشتر از پیش هم شد و حتی ترامپ عاقه داشــت که با او در فرانســه ماقات کند، اگر آقای ظریف این را میپذیرفت، ترامپ میخواست با کسی که تحریم کرده بود ماقات کند!

در گام بعــدی کوشــیدند که به هیــأت ایرانی عازم ســازمان ملل ویــزا ندهند و ایــن برخاف سیاســت بیطرفی کشــورهایی اســت کــه مقرهای ســازمان ملل در آنجا قرار دارد. بجز ایاالت متحده، چندین کشــور دیگر اروپایی هستند که مقرهای وابســته به ســازمان ملل در آنجا قــرار دارد ولی از اختیــارات خود برای منع حضور کشــورها سوءاستفاده نمیکنند. هنگامی که خبر این اقدام امریکا منتشر شد، آنان عقبنشــینی کردند و در عوض کوشیدند که تعداد اعضای هیأت را بسیار محدود کنند، بویژه گروه رسانهای همراه ایران را محدود کردند.

ایــن سیاســت نیــز مؤثر واقع نشــد، هرچنــد محدودیــت رفت و آمــد نیز وضع کردند تا تحرک گروه و تیم ایران را ناکارآمد ســازند. ولی همه این کارها با شکســت مواجه شد و به همین علت است که پمپئو وزیر خارجه ایاالت متحده با عصبانیت معترض شد که: «تعجب میکنم که چرا همه به ظریف توجه میکنند. جهانیان نباید به حرفهای وزیر خارجه ایران گوش بدهند زیرا او میگوید حمله به آرامکو کار حوثیها بود در حالی که ما و سعودیها معتقدیم کار ایرانیهاست! من اصاً نمیدانم چرا دیگران به حرفهای وزیر خارجه ایران گوش میدهند؟»

پاســخی کــه آقای روحانی رئیس جمهــوری ایران به اینگونه ســخنان وی داده است گویای حقیقت ماجرا است هنگامی که گفت: «هیچ وقت ندیدم وزیر خارجه امریکامنطق­یصحبتکند.»

شــاید بتــوان بــا قاطعیت گفت که پیــش از آغاز مســابقه و ســخنرانی مقامات کشورها، ایران حداقل 2 بر صفر از ایاالت متحده جلو است ولی به احتمال فراوان گلهای اصلی را ایران در جریان مسابقه خواهد زد.

اولین نکته این اســت که ترامپ گفته منتظر شنیدن طرح آقای روحانی درباره آرامش در منطقه است. این امر به معنای آن است که ترامپ و دولت او هیچ ایده روشنی برای مسائل منطقه ندارند که ارائه کنند. این برای یک قدرت جهانی مایه تأســف اســت که رفتارهای سیاســی خود را بهصورت اقتضایی و خارج از چارچوب یک ایده روشــن انجام دهد. همین نکته به معنای شکســت ایاالت متحده است. حمایت از عربستان در قتل عام کودکان و زنان یمنی دارای هیچ نقطه قوتی و نشانه هیچ برنامهای راهبردی نیست. اینکه امریکا پس از چند قرن که مدعی پرچمداری از ارزشهای انســانی است، کارش به جایی برسد که بخواهد در برابر دریافت پول برای نجات مرتجعترین رژیم منطقه بجنگد، چیزی جــز افول اخاق و قدرت آن نیست.

نکته دوم ایده ایران برای صلح در منطقه اســت. ایدهای که ارائه خواهد شــد و مبتنــی بر حفظ برجــام و جلو انداختن تعهدات طرفیــن و برقراری ضمانت اجرا برای آن و نیز قطع جنگ و خصومت در منطقه است. باید دید که آیا ایاالت متحده در برابر این پیشنهاد موضع سازندهای اتخاذ خواهد کرد یا نه؟ ایاالت متحده فاقد طرح ســازنده در منطقه اســت. همچنین گمان نمــیرود که از طرحهای ســازنده دیگران استقبال کند و این نیز یک شکست سیاسی دیگر است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.