ای کاش قدر او را بیشتر میدانستیم

Iran Newspaper - - News - علی رهبری رهبر ارکستر

هفتم مهرماه زادروز حسين دهلوی موسيقيدان، آهنگساز، رهبر ارکسترایرا­نیورئيسهنر­ستانموسيقی­ملیایراناس­ت.دهلوی متولد ســال6031 است و آموزش موســيقی را از پنج سالگی نزد پدرش، معزالدین دهلوی که از شــاگردان علی اکبر شهنازی بود، آغازکردوبع­دهافراگيری­ویولنرانزد­ابوالحسنصب­اآموخت.

اســتاد دهلــوی یکــى از موزیســينه­ای بــزرگ ماســت و نقــش بســزایى در معرفــى موسيقى کشورمان به دنيا داشته است. ایشان عالوه بر اینکه استاد و مشــوق مــن در انتخاب مســير موســيقایى­ام بوده، برگردن من حق پدری دارند. اگر اشتباه نکنم تقریباً 13 ساله بودم که توانستم از محضــر ایشــان تلمــذ کنــم. در همــان دوران اســتاد دهلوی متوجه عالقهمندیا­م شــدند و گاهى بهصورت خصوصــى بــه مــن موســيقى درس مىدادند. ایشــان تشــویقم کردند قطعاتــى را برای گروه کر هنرســتان بنویســم و بعد هم با حمایت ایشــان توانســتم بــرای ادامــه تحصيل به اروپــا بــروم. آن هم در زمانى که تنها یک نفر اجازه داشت از هنرستان موســيقى ملى به خارج از ایران برود. بعدها این ارتباط شــاگرد و استادی گســترش پيدا کرد و یک رابطهدوستى­وصميمانهبي­نمانشکل گرفت. در ســالهایى کــه ســاکن اتریــش بودم و در رشــته آهنگسازی درس مىخوانــدم ایشــان از من دعوت کردنــد جایگزیــن آقــای پورتراب شوم و ریاســت هنرستان موسيقى را برعهده بگيرم. ایــن انرژی مثبت و حــال خــوب ایشــان در ذهــن مــن مانــدگار بــود و ادامه داشــت تا حــدودا‪20 ً‬ ســال پيش و زمــان دولــت اصالحــات. یــک روز آقای دهلــوی با من تماس گرفت و گفت اپرایى ساخته برای یونسکو بهنام «مانى و مانا» و رئيس جمهــوری وقت قول داده بودند این اپرا اجرا شــود اما متأســفانه این اتفاق نيفتاد. غم و بغض ســنگينى در صدایش بود و بسيار بسيار ناراحت شــدم. به آقای دهلوی گفتم: استاد برای شما و پسرتان بليت هواپيمای وین مىخرم و به اینجا تشریف بياورید تا این کار را ضبط کنيم؛ بسيار خوشحال و ذوق زده شد و آمدند و سرانجام قطعه ایشان را با ارکستر فيالرمونيک اسلواکىضبط­کردیم. ایشــان از بىتوجهى مســئوالن فرهنگى به موزیسينها بسيار گالیه داشتند. 15 سال پيش در سفری که به ایران داشــتم بيــش از هر کســى برای ایشــان ناراحت شــدم؛ شــنيدم حسين دهلوی، برای امرار معاش زندگى خود مجبور شــده از آموزشــگاه­ى به آموزشــگاه دیگر برود و از ســر اجبار تدریس کند. شــرایط بســيار اســفناکى بود. البته مقصر این مسأله تنها مسئوالن دولتى و فرهنگى نبودنــد. تقصير بر گردن کســانى بود که شــاگردان او بودند و در 20 ســال گذشــته با اینکه هر کدام اســتاد بزرگــى شــدند، امــا کمتریــن توجــه و قدردانى را نســبت به حســين دهلوی نشان دادند. حســين دهلــوی و موزیســينه­ایى در اینسطحبرای­اینمملکتگن­جبزرگىهستن­د. ایــن اواخر نام حســين دهلوی بيشــتر شنيدهمىشود­وقطعاتشبيش­تر به گوش مىرســد. چــرا که آنها مخالف او بودنــد و خاطرجمع شــدهاند حســين دهلــوی بــه بيمــاری آلزایمــر دچــار شــده و دیگر نمىتواند کاری بسازد، توليد کند یا انتقادهای خود را به صراحت بيانکند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.