حافظهام زخمی شده است

Iran Newspaper - - News -

6 سال بعد از «خانه پدری» باالخره خودش را راضی کرد تا «کاناپه» را بسازد. فیلم تازه کیانوش عیاری امید بزرگ ســیوپنجمی­ن دوره جشــنواره فیلــم فجر بود امــا به جای نمایــش در جشــنواره ســر از کمد توقیف مدیــران ســینمایی درآورد. هر چند توقیف واژه غیرمنتظرها­ی برای فیلمســاز شاخص ســینمای اجتماعی ایران نیســت. آن طور که خودش میگوید از اولین فیلمی که برای ســینما ســاخته طعــم آزار را چشــیده اســت: «برادر و خواهر و دوســتان من میپرســیدن­د که چه زمانی «آبادانیها» اکران میشــود؟ میگفتم فیلــم از روز ۳۲ بهمن ماه بــه مــدت چهــار روز اکران شــد و روز ۶۲ام از پــرده پایین آمــد. اظهار تعجب میکردنــد که چرا متوجه نشــدهاند. خود مــن هم تقریباً متوجه نشــده بودم و ایــن یــک نمونــه از نگونبختیها­ی فیلمهای من در آن ســالها بــود». اما کیانــوش عیاری در تازهتریــن گفتوگویش با خبرگزاری «ایســنا» با صداقت مثالزدنیاش گفته رقم خوردن چنین سرنوشــتی برای فیلمهایش و به تبع آن شکســت مالــی، او را باالجبــار به تلویزیون کشــانده تا پــول نزولخوارها­ی طمــاع و بیرحــم را بدهــد: «همــه فیلمهایــم را بــه فالکت رســاندند. وقتی مــن را به صــورت کامل و بــرای تمام فیلمهــا، بدهکار کردند، تنهــا راهی که میتوانســت­م پــول دربیاورم و پــول نزولخوارها­ی طمــاع و بیرحم را بدهم، همیــن سریالســاز­ی بود که بــه آن فکر کردم. فکــر کردم اگر بتوانم ســریالی کار کنــم میتوانــم پولی به دســت بیاورم کــه بتوانم بــه نزولخوارها بدهم و خوشبختانه هم بدین گونه بود؛ بنابراین «روزگار قریب» را ساختم و از طریق آن توانســتم بدبختیهایی را که وزارت ارشــاد وقت و بنیاد فارابی وقت برای من به وجود آورده بودند، مســتهلک کنم». او البته این را هم گفته که بازیگر وقتش برای خودش است مشروط به این که کوچکترین لطمهای به کار نزند: «بازیگــری کــه دیروز یک صفحــه دیالوگ را ســریعتر و بهتر حفــظ میکرد و تمرکز داشــت، نمیتواند در روز بعد چنین نباشد. لزوماً این نیست که صبح ســر وقــت به صحنــه بیاید و بگویــد وظیفــهاش را انجام داده اســت. هوش و حواس از دست رفته چی؟! حافظه زخمی شده را چه کنیم؟».

چهره روز

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.