رویکرد جاهطلبانه مکرون به کرملین

Iran Newspaper - - News - دومینیک مواسی مشاور ویژه انستیتوی سیاسی مونتانیو پاریس مترجم: وصال روحانی

امانوئــل مکــرون رئیسجمهــو­ری فرانســه بــه این نتیجه رســیده کــه اینک بهترین زمان برای تقویت روابطش با مســکو اســت و سه فرآیند عمده را در این زمینه دخیل میداند.

جغرافیــای رفتــاری و عملکردهــا­ی سیاســی دنیــا یــک بــار دیگــر تغییر کــرده اســت، چیــن رو به اوجگیــری دوبــاره دارد، امریــکا از مســئولیته­ای بینالمللــ­یاش فاصلــه گرفتــه و روســیه بــا حجم وســیعی از ســرزمینی که استفاده درست و کاملی از آن نمیشود، تحتالشعاع ابتکارهای چین قرار گرفته اما اســتقالل عمل خود را کامالً حفظ کرده اســت. شــرایط ســه کشــور فــوق، بــه مکرون میگوید اگر شــریکی برای کارهای بعــدی خود میخواهد انگشــت روی نــام روسها بگــذارد زیرا آنهــا در عین رقابت با چین، بر ســر مواضع استراتژیک و فلسفهها و عقاید حکومتی با این کشور بسیار پرنفوس شــرق آسیایی وجوه مشترک فراوانی دارند و در نتیجه همراه داشتن روسیه کم و بیش به معنای وارد شــدن به معادالت چینیها هم هســت. فرانســه این مســئولیت را هم برای خود قائل اســت که به روسها بگوید از گسترش بخشــیدن به روابــط اقتصادی خود با اروپــا بهره خواهند گرفــت و این بهتر از کار کــردن بــا چینــی اســت که اگر یکــی به طرف روســی بدهــد حداقل دو چیــز را از آنها خواهد گرفت. شــاید هم باید والدیمیــر پوتین را برنده اصلی این معادالت دانســت زیرا وی که ابتدا بیســت ســال پیش به قدرت رســید، وعده داده بود نقش پیشــرو روســیه را در معــادالت بینالمللی و در تدوین اســتراتژی­های فراملیتی احیا و مســکو را به مرکز پرکار فعالیتهای اروپایی تبدیل خواهد کرد و شاید اینک از چنان نقطهای چندان دور نباشد.

ایده و باور روسها هرچه باشــد، رویکرد فرانســه و چند عضو فعال دیگر ناتو به دولت مرکزی مســکو ، پوتیــن و «همکیش»های او را یک بار دیگر به هرم سیاست سازیها در اروپا ارتقا خواهد بخشید. اگر دلیل دیگری را برای دست همکاری دادن فرانسویها به روسها قائل باشم پرکردن خأل قدرتی اســت که طی ســالهای اخیر در اروپا بهوجود آمده و کمتر نیرویی در غرب اروپا حال خوشی برای فرورفتن در قالب یک قدرت بزرگ دارد.

آلمان همسو با صدراعظم لرزان خود (آنگال مرکل) اقتصاد متجلیاش را دچار خدشــههایی میبینــد، ایتالیا همچنان بیصاحب اســت و انگلیس چنــان در گرداب برگزیت غوطه میخورد که فقط به بقای خود میاندیشــد و وقــت و وســیلهای بــرای ایفای نقش یــک کالنتر را در ســطح قــاره ندارد. مکــرون حتــی به این نتیجه رســیده کــه در ایــن روزهای خــاص و در فقدان یک «قــدرت» بزرگ و حاکم خودش میتواند صحنه گردان شــرایط جدی سیاســی منطقــه و یــک کشــور پیشــرو بــرای کل اروپاییها باشــد ولــی الزمه ایــن امــر حمایت روسهــا از آنها و ایجــاد زمینههای الزم بــرای خودنمایی مکرونــی اســت که درد بیتجربگــی بارها آزارش داده و شــنبههای هر هفته به سبب تظاهرات و اعتراضهای بیکران مردم کم معیشت فرانسه به وی چیــزی همانند کابوس اســت. با این حال مکرون بر این باور اســت که حتی شــواهد و نشــانههای تاریخی نیز رویکرد او به مســکو را موجه جلوه میدهد زیــرا در زمــان زمامــداری شــارل دوگل در فرانســه نیز دولــت پاریس عادت داشــت مناســبات و معاملههای خود با روسها را وســیله مستحکمســا­زی روابطــش با برخی قدرتهای غربی قرار بدهــد و به همگان بگوید که چون با کمونیســته­ای حاکم بر شــوروی طرف معامله اســت بیمی از هیچکس ندارد و بزرگان اروپای غربی هم اســباب دغدغهاش نمیشــوند. با این حال بازگشــت مکرون به سیاســتهای­ی که ۰5 ســال از به کارگیری آنها میگذرد، تعدادی از کشــورهای اروپا و بخصوص ملل مرکز و شمال این قاره را نگران و نســبت به کاخ الیزه بدبین کرده و آنها میپرســند آیا راه آمدن با شــرکای همیشــگی، انتخابی بهتر برای مکرون نبود. ســؤالی که این رئیسجمهوری جوان پاســخ صریحی به آن نمیدهد اما کیســت که نداند وی با جاه طلبی هرچــه بیشــتر تمامی سیاســتگذا­ریهای فوق را به تنهایی و بدون مشــورت با شــرکای همیشــگیاش تدوین کرده و باورش این اســت که اینک در فهم روابط و نیازهای بینالملل چیزی از همتاهایش کمتر ندارد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.