KHABAR JONOOB

براىآنروزى­كههرانسانب­راىهرانسان­برادرىاست

-

عدم خشـونت اصرار ورزيد، عظيم ترين سـرمايه اى است كه جهان امروز از او به يادگار دارد. سال 2007 مجمع عمومى سازمان ملل متحد به منظور ترويج فرهنگ صلح، تسامح و تفاهم و عارى از خشـونت دولت ها از نهادهاى تحت پوشش اين سازمان، سازمان هاى منطقه اى و سازمان هاى غيردولتى و نيز افراد دعوت كرد روز دوم اكتبر را به عنوان روز نفى خشـونت گرامى بدارند و به ترويج فرهنگ نفى خشـونت از طريق آموزش و ارتقاى آگاهى عمومى كمك كنند.

خشونت مفهومى منفور

در جهـان قبل از دوران گاندى رهبر صلح نيز دنيا از خشـونت عـارى نبود و هرچه پيش تر مى رويم اين رفتار غيرانسـانى شـكل هاى مختلفى به خود مى گيرد از كشـتن بى رحمانه حيوانات، نابودى محيط زيست، آزار فرزندان توسط والدين و بالعكس، كودك آزارى، تجاوز، سـخنان ناپسـند و تحقيرها، آزار كلامى و فيزيكى زنان گرفته تا سياست هـاى غلط دولتمردان و حاكمان كه به آزار مردمان مـى انجامد و جنگ هاى بى نتيجه و كشتارها و قربانى كردن آدمهاى بىگناه... . فرقى ندارد در چه جايگاهى اما زنان و مردان، كودك و بزرگسال، سياه پوست و سـفيد پوست در اقصى نقاط اين كره خاكى زخمى از اين خشونت ها خورده و در نهايت مظلوميت ناليده اند. آن ها كه صدايشـان در گلو خفه شـده و معدودى كه صدايشـان گر چه شنيده شـده اما در نهايت به خاموشى گراييده. خشونت، تندخويى، پرخاشگرى، غضب و از كوره در رفتن چنـان فراگير و تكرارى شـده كه به راحتى شـواهد آن را مى توان ديد و شنيد در واقع اين ها از جمله رفتارهاى تكرارى اند كه پيامد كاهش آسـتانه تحمـل و تاب آورى جامعه ما اسـت و در بيشـتر موارد منجر بـه درگيرى هاى كلامى، رفتـارى و در نتيجه نزاع و بروز حوادث جبـران ناپذير مى شـود. جرائـم مبتنى بر خشونت، عصبانيت، تند خويى، خشم و

تاييد مهاجرت و سردرگمى در علت مهاجرت كيميا عليزاده

ترديدهـا درباره بازگشـت كيميا وجود داشـت امـا او با انتشـار نامه اى سرگشاده، رسماً خبر مهاجرتش از ايران را تأييد كرد. جملاتى كه از سوى عليزاده به ميان آمد بسـيار عجيب و دور از انتظار بود. او از بى مهرى مسـئولان و عدم توجه سـخن به ميان آورد تا بسـيارى از كسانى كه مى خواسـتند بـه نوعى رفتـن او از ايران را مـورد توجيه قرار دهند به اين موضوع اذعان داشـته باشند كه اظهارات عليزاده نا عادلانه و غير منصفانه بوده است. بيانيه اى كه منتسـب به كيميـا عليزاده بود از سوى بسيارى كارشناسـان خارج از ادبيات اين ملى پـوش تكواندوى ايران تفسـير شـد و اقوام و آشـنايان عليـزاده معتقد بودند او توانايـى نـدارد چنيـن جملاتى را تنظيـم كنـد. آن ها بر ايـن باور بودنـد كـه اين متن توسـط شـخص ديگرى تنظيم و در اختيـار عليـزاده قـرار داده شـده است و بيشتر نگاه ها به حامـد

برافروختگـ­ى شـامل نـزاع، توهين و ضـرب و شـتم اين روزهـا در ميـان آمار جرائـم در جامعه مـا رقم قابل توجهى اسـت شرايطى كه نشـان مى دهد آستانه تحمل مردم و تـاب آورى جامعه كاهش يافته و با كوچك ترين تنش شاهد عكس العمل هاى كلامى و رفتارى خارج از عرف بين افراد هسـتيم و كرونا و اسـترس، دغدغه ها و تبعات ناشى از آن هم مزيد بر علت شده. از طرفى بيكارى، بى عدالتى، مشكلات اقتصادى، فاصله و شـكاف ميـان درآمدها و مخارج خانـواده، فاصله طبقاتى، اضطراب و افسردگى و ... از ديگر دلايل خشونت در جامعه است. يك جامعه شـناس در گفت و گو با خبرنگار »خبر جنوب« با بيان اين كه عمل به قصد آسـيب اعم از جسمى، روانى و كلامى و ... را خشونت مى گويند گفت: آن زمان كه فرد به شـخصه يا در جامعه با ابزار قدرت به سمت و سوى اهداف و ميل خود برود، موجبات آزار براى برخى فراهم مى كند و آن زمان است كه خشونت صورت گرفته است. دكتر جواد اميرى فر محدوديت و فقر در داشتن برخى موارد چون شرايط اجتماعى و اقتصادى برابر، جسمى و حتى دست نيافتن به موفقيت و پيروزى را انگيزه هاى قوى براى خشـونت عنوان كرد و افزود: در صورت عدم كنترل خشـونت، نه فقط خشـم درونى شـده و از بين نمى رود بلكه به دليل وجود محروميتى كه خشونت از آن زاده شـده روز بـه روز بـر حجم آن افـزوده و در جايى خارج مى شـود كه شـايد تبعات آن جبـران نا پذ يـر باشد مانند خشـو نت با كـودكان و اعضاى خانواده. وى مهارت و رشد اجتماعى افراد در شرايط متفاوت و حساس را در كنترل خشونت كارآمد دانسـت و گفت: مهارت هاى كلامى و فرهنگ مذاكره و گفت و گو طبعا مى تواند به جاى خشـونت به كار گرفته شـود و فرد را از شرايط محيطى خطرناك هنگام بروز اين رفتار رها كند.اين مدرس دانشـگاه، رسـانه ها و آموزش و پرورش را در فرهنگسـازى و نهادينه سـازى كنترل خشم و كاهش خشونت موظف دانست و گفت: متاسفانه شاهديم افراد در جامعه در برابر خشـونت نه تنها منفعل نيسـتند بلكه براى عده اى به صحنه اى براى تماشـا و فيلم بردارى تبديل شـده و از وظايف انسانى و مدنى خود غافلند بنابراين با بالا بردن سطح استاندارده­اي اجتماعي، امنيت رواني مردم هم ارتقا پيدا مي كند.

دكتـر اميرى فر توزيع عادلانـه موقعيتهاى اجتماعى و بهبود شـرايط اقتصادى و حل معضل بيكارى را در داشـتن جامعه اى به دور از خشـم موثر عنوان كرد و افزود: اگر اين خشـونت ها در افراد به شكلى صحيح درمان نشود هر چه بيشتر شاهد آسيب هاى اجتماعى و جرم و جنايت خواهيم بود.

وى اضافـه كـرد: مـا در جامعه اى زندگى مـى كنيم كه وضعيت اقتصـادى آن قابل پيش بينى نيسـت يعنى تورم به شـكلى فزاينده در حال افزايش است و خط فقر به مرز 10 ميليون نزديك مى شـود لذا در چنين شـرايطى افراد زيادى توانايى كنترل بر رفتار پرخاشگرانه به دليل ناكامى ندارند.

اين جامعه شناس عدم تحقق اهداف افراد جامعه را ديگر دليل پرخاشگرى و خشونت عنوان كرد و ادامه داد: زمانى كه فرد براى رسيدن به خواسته خود زحمات فراوانى كشيده و درست در لحظه موعود به آن چه خواسته نمى رسد لذا ناكامى سبب درماندگى وى شده و توانايىهاى او را به صورت منفى به چالش مى كشـد ضمن اين كه او را فردى ناتوان و ناكارآمد نشان مى دهد كه منجر به هيجاناتى چون غم و خشم مى شود.اميرى فر آموزش هـاى مهارت زندگى را در مـدارس ضرورى خواند و گفت: اگر بـه اين ترتيب پيش رويم خشونت نه فقط در جامعه كم نخواهد شد بلكه منجر به وقايع خطرناك مى شود بنابراين آموزش هاى روان شـناختى و اسـتفاده از مهارت روان شناسان و مشاوران در دوره هـاى مختلف تحصيلى مى تواند از هم اكنون كودكان و جوانان را براى حضور

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran