‌‌پرسپولیس‌به‌یک‌دلیل‌دوباره‌با‌برانکو‌قهرمان‌م ‌یشود

Piroozi - - صفحه اول - ‪Marzieh Darabi‬ marzieh@piroozidaily.ir

بهرنگ علوی را خیلیها در النتوری دیدند، در فیلمی اجتماعی که یکی از معضالت تاسفبرانگیز جامعه را نشــان مــیداد، او در «دربند» هم بازی خوبی از خــود ارایه کرد، این بازیگر سالهاســت که در تئاتر، ســینما و تلویزیــون فعالیت میکند. مثــل خیلی از ســینماییها، بیشــتر از هر چیزی نگاهش به مقوله فرهنگی جامعه اســت. او ورزش و فوتبــال را هــم از این دیــدگاه میبیند. او یکی از پرسپولیســیهای متعصب اســت که از بچگی طرفدار این تیم بود. روز جمعه شــجاع خلیلزاده بازیکن متعصب فصل گذشته سرخپوشان که یکی از اولیــن نفراتی بود که قراردادش با پرســپولیس را تمدیــد کرد، به دعوت بهرنگ علوی در مراســم اکران خصوصی فیلم «ناخواســته» حاضر شــد. به همین بهانه به ســراغ بازیگر فیلم «دیشــب باباتو دیدم، آیدا» رفتیــم. او نظرات جالبی در مورد تیم ملی، حضور فوتبالیها در ســینما و از همه مهمتر پرسپولیس داشــت. گفتوگوی روزنامه پیروزی با بهرنگ علوی را در زیر میخوانید: در فیلمی که اکران شد، نقشتان چطور است؟

من هم میهمان این اکران خصوصی بودم، در این فیلم بازی ندارم. فیلــم «رفتن» به کارگردانی نوید محمــودی هفته آینده و «دشــمن زن» که کمدی است به کارگردانی کریم امینی در روز عید فطر اکران خواهند شد که درآنها نقش ایفا کردهام. اینطور که پیداســت با بازیکنان پرسپولیس در ارتباط هستید؟

بله از دوستان نزدیکم هستند، بازیکنانی مثل شجاع خلیلزاده، حسین ماهینی و مهدی طارمی، اینها که از نسل جدید تیم هستند، با بازیکنان نسل گذشته پرسپولیس هم دوست هستم. پس عالقهتان به پرسپولیس مربوط به امروز و دیروز نیست!

من از بچگــی طرفدار این تیم بــودم، اما در این 15 ســالی که بازیگر شــدم با بازیکنان هم در ارتباطم.

دقیقا این که گفتید به معضل این روزهای فوتبال ما تبدیل شده، پول زیادی در این رشته هست، اما همین پول سرنوشت خیلی از بازیکنان را به شکل بدی تغییر داده.

بازیکن باید وســعت دیدش را باال ببرد و غیر از پول را هــم ببیند. یعنی یک فوتبالیســت باید نگاه اجتماعی و فرهنگی هم داشــته باشد. چیزی که علی دایی را، یک اســطوره کــرد، همین نگاه جهانشمولش به همه موارد بود. او نگاه فرهنگی و اجتماعی بسیار خوب و وسیعی دارد و همین او را با اقشار مختلف جامعه پیوند میدهد. محسن خلیلی هم در نسل قبلی فوتبالی که از دوستان خوب من هم هست، چنین نگاهی دارد و وقتی حرفهایش را در برنامههای تلویزیونی میشنوم لذت میبرم. به هر حال دوره بازی کردن برای همه کوتاه اســت و یک روزی تمام میشود، بازیکن باید طوری زندگی کند که زندگی بعد از دوره قهرمانیاش را بســازد. ما خیلی بازیکن داشــتیم که به لحاظ فنی خیلی باال بودند اما چون تک بُعدی بوده و صرفا در زمین بازیکن خوبی بودنــد و بیرون از زمین چیزی برای ارائه نداشتند، فوتبالشان که تمام شد، کنار رفتند

به نظر میرســد هنــر و فوتبال تشــابهات زیــادی دارند. شــما اصلیترین وجه تشــابه آن را در چه چیزیمیبینید؟

مــردم. به نظر من بزرگترین وجه اشــتراک هنر و ورزش همین مردم هســتند چــون آنها در به شــهرت رسیدن افراد نقش اساســی را ایفا می کنند. البته قبال هنرمندان محبوبتر از ورزشکاران بودند، اما در این ســالها در حق هنر اجحاف شد. توجه ویژهای که به ورزش شــد، آنها را محبوبتر از ســینماییها کرد. شما کدام هنرمند را میبینید که جایزه بینالمللی گرتفه باشــد و مســووالن به اســتقبالش بروند؟! یا اصال کســی نیســت که به فرودگاه برود و خیلــی وقتها هم هنرمند را از در پشتی خارج میکنند! با توجه به چیزی که خودتان مطرح کردید مردمداری در ماندگاری بازیکن و بازیگر خیلی نقش دارد.

بله واقعیت همین اســت حداقل در جامعه و فرهنگ ایرانی، من با دیگر جوامع قیاس نمیکنم، که چه بسا حتی اگر مردمدار هم نباشند، میتوانند با پولی که از ایــن راه درمیآورند مثال یک جزیره بخرند و بروند بهترین زندگی را داشــته باشند، اما اینجــا بهترین زندگی را زمانــی داری که مردم تو را بخواهنــد. البته همانطور که همیشــه گفتهاند، ما اینجا «خوش اســتقبال و بد بدرقه هستیم» در این شــرایط باید مراقبت کنیم که چه جور زندگی میکنیــم. البته کار ما این تفاوت

علیپروینپیراهنپرسپولیسرابه بازیکنمیفروختتاقدرشرابداند

من و شجاع خیلی رفیقیم، بچه باحال و بامعرفتی است، اما به هر شکل نسل جدید با نســل قدیم خیلی فرق میکنند. اصال هم بحــث خوب بودن یا بد بودن در میان نیســت، کال روحیات آنها با هم فرق میکند، چه در سطح بازیکنان فوتبال و چه کال نســل جدید جامعه. نگاه امروزیها یک مقدار مدرنتر از قدیمیها شــده و طبیعتا از ســنتها فاصله گرفتهایم. مثال علی آقای پروین تعریف میکرد آن زمانها وقتی یک بازیکن به پرسپولیس میآمد و قرار بود 5 میلیون قراردادش باشد، 3 میلیون از این پول را به او میداد و به جای 2 میلیون باقیمانده هم یک پیراهن پرســپولیس تحویلش میداد، یعنی اینکه پیراهن تیم را به بازیکن میفروخت تا بفهمد پرسپولیس چقدر پیراهنــش ارزش دارد و باید تا وقتی اینجا هســت با جان و دل بازی کند. نه اینکه منظورم این باشد که بازیکنان امروزی کم میگذارند، آنها هم واقعا روی تیم انرژی میگذارنــد و پول زیادی هم میگیرند، گاهی این پول زیاد میتواند بد باشد، البته فوتبالیست باهوش میداند چطور باید از این پول استفاده کند.

را دارد که باید کامال در چشــم باشــیم، یک مَثل قدیمی هســت که در مورد داستان اصحاب کهف میگویند؛ «اینجا اگر یک روز هم بخوابی، فراموش خواهی شد» از طرفی خیلی هم جلوی چشم باشی دل مــردم را میزنــی و اگر هم نباشــی فراموش میشوی، در ایــن شــر ا یط بایــد خــوب زندگــیات را مدیریت کنی. نســبت به تیم ملی و کســب نتیجه در جامجهانی چقدر امیدوارید؟

پیش از اینکه این مسایل پیش بیاید، شب قرعهکشــی جامجهانی کلی از قرعهمان کیف کردم. اگر قرعهمان آســان بود و حذف میشــدیم بعدا دلمان میســوخت که حتی بازی خوبی هم ندیدیم. فدراسیون فوتبال چقدر باید پول بدهد که بتواند با اسپانیا و پرتغال بازی کند؟

با این پنجره بســته فکر میکنید پرسپولیس باز هم میتواند قهرمان شد؟ انشاءا... که پنجره باز شود اما «هر بار این در را محکم نبندند و بروند!»

منظورتان چه کسی است؟

کلی عرض کردم. به نظر من مهم فوندانسیون بــود کــه پرســپولیس با برانکــو بعد از ســالها پوستاندازی کرد. ما در سالهای بحرانی هم پای این تیم ایستادیم چون عاشقش بودیم. برانکو تیم را زیربنایی درســت کرد به طوری که همان سال هم که قهرمان نشدیم 100 هزار نفر ایستاده بازی را تماشــا کردند و برای تیم دست زدند چون این تیم شــخصیت قهرمانی پیدا کرده بود. امسال هم امیدوار هستیم که خوب کار کند، هرچند که مهم همان شــخصیت تیمی و اقتدار بود،که حاال داریم. من هوادار هم باید حواسم جمع باشد که وقتی تیم یک گل عقب میافتد ســاکت نشوم، تیم آن زمان است که بیشتر تشویق میخواهد. من فکر میکنم امسال هم قهرمان میشویم و فقط میتوانم بگویم، «برانکو دمت گرم!»

با توجه به رفاقتی که با شــجاع داری، فکــر میکنی میتواند بازیگر شود؟

بله، من فکر میکنم میتواند. با اینکه روحیه شــوخ و طنزی دارد اما من فکــر میکنم به درد فیلمهایــی میخورد که در آن شکســت عشــقی دارند! (با خنده) مدل چشــمانش طوری است که تماشاگر اگر این بازی را از او ببیند دلش میسوزد. دیدید که وقتی توپ ســمت او میآید و مثال از او رد میشــود و دوربین روی صورتش زوم میکند، قیافهاش طوری اســت کــه آدم میخواهد بگوید: عیب ندارد، اتفاقی نیفتاده!

بــا دوســتی و مراوداتــی که با پرسپولیسیها داشتید، کدامیک به نظر شما بازیگر بهتری میشد؟

محســن خلیلی هم خیلی شــوخطبع است، مهدی (طارمی) هم بامزه است، اما من فکر میکنم در بین بازیکنان پرســپولیس و استقالل و در کل فوتبالیستها، کسی که میتوانست بیاید در سینما سوپراستار شود و میشد مثال با جمشید هاشمپور مقایســهاش کرد، با توجه به آن محبوبیت و قد و قامت و پرستیژ، احمد عابدزاده بود. البته به سینما هم وارد شد اما توفیقی به دست نیاورد.

چون او را از مســیر غلطی آوردند. آن ســینما نبود، بیزنس بود. میخواســتند از اســم عابدزاده پول دربیاورند. آن فیلم قصه هم نداشــت، هیچی نداشــت، اگر مشاوره خوبی میگرفتند او میتوانســت عالی باشد مثل مرحــوم محراب شــاهرخی که آمد و فیلمهایش ماندگار شد. در فوتبال او تکرار نشــدنی بود. جای خالیاش هنوز هم احساس میشود.

وحشتناک احساس میشــود، دیگر شبیه او نمیآیــد. در یک برنامه تلویزیونــی هم گفتم که چقدر عابدزاده را دوســت داشتم. بچه که بودیم او همراه با حمید درخشان برای مسابقات فوتبالی به مدرســهمان میآمد، آن زمان هنوز بازی میکرد. همیشه دنبالش پشــت بلیزرش میدویدم. زمانی که دچار ضایعه مغزی شد چند روز دم بیمارستان کسری ماندم. روز خداحافظیاش از فوتبال، حس میکــردم فوتبال بــرای من هم تمام شــده و از تعصبم کم شد. آن زمان که بازی میکرد هر هفته استادیوم بودم. آخرین بــاری که به

باشگا ‌هها‌فقط‌اسم‌فرهنگی‌را‌یدک‌ م ‌یکشند،‌در‌این‌زمینه‌ضعیف‌ایم

بازیکنــان از یک ســنی وارد باشــگاه میشــوند و بیشــترین تایم خود را در آنجا میگذرانند. وقتی باشــگاه پسوند فرهنگیورزشــی را بــه دنبال خود یدک میکشــد، انتظارات در ایــن بخش باال میرود ولی من چیــز فرهنگی خاصی از باشــگاهها ندیدهام. باشــگاه باید مثل یک مدرسه باشد، نه اینکه فقط در اعیاد و وفاتهــا بازیکن را به هیات ببرد. باید طــوری از نظر فرهنگی عمل کرد که کتاب خواندن، رفتن به گالری و فضاهای هنری و فرهنگی هم در آنها بیشتر شود، حاال نه کار اینکــه کار را به فضای کاری خودمان محدود کنم، خیلی کارها میشود انجام داد، اما فعال باشــگاهها صرفا به یک اسم خالصه میشــوند و در زمینههــای فرهنگی ضعیف بودند. من به عنوان کســی کــه در این فضا کار میکنــم، میبینم که نظر خیلی از مردم هم این است که فوتبالیستهای بزرگ داریم اما در زمینه فرهنگی ضعیف هستند، یعنی با یک سری اسم و رسم مواجه هستیم که انگار درست هدایت نشدهاند.

استادیوم رفتید، کی بود؟

یادم نیســت. قبل از اینکــه برانکو بیاید زیاد میرفتم چون معتقدم وقتی در بحران هستی باید هواداریات را نشان دهی و بیشتر حمایت کنی، اما وقتی تیم قوی شد خیالم راحت بود.

البته که در هفتههای پایانی فصل گذشته، چیزهای خوبی از روی سکوها شنیده نمیشد. با اینکه قهرمان شده بودیم اما باز هم انتقاد زیاد بود. این بد است دیگر. وقتی تیم گل عقب میافتد همه ساکت میشوند، یا سیگار میکشند یا فحش میدهند و میبینید دود از جایگاه بلند میشــود! درصورتیکه آن زمان باید بیشــتر تشــویق کرد تا تیم روحیه بگیــرد و گل را جبران کرده و درنهایت هم ببرد. این هم برمیگردد به لیدرها و همان کارهای فرهنگی.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.