پیشامشروطه

Setare Shargh - - صفحه اول -

روزهای خوشی را سپری نمیکنیم. حال جامعه خوب نیست و هیچکس راه عملی خاصی به ذهنش نمیرسد! با کم شدن ارزش پول، نگرانیهای مردم از ریسمان سیاه و سفیدِ نوسانات ارز، رنگ واقعی به خود گرفت. در کنار همه اخبار تجاوز، قتل، اعتصاب و خیانتهای غیرقابل تحمل که روان مردم جامعه را میشکافند، از شهر خودمان هم خبرهای تلخ میشنویم. این هفته که گوشهایمان میزبان خبر یک خودکشی بود! بعد از اقدام به خودکشی دو دختری که با ضبط یک فیلم، خودشان را از روی پل پایین انداختند، در یادداشتی خواندم که این اقدام «خودکشی کل جامعه» بود. تصویری از یک جامعه که فرزندانش را راهی چنین پلی و چنین حرفهای پیش از مرگی کرده است! فرایندی محصول از «همهچیز»! با این نگاه، بیراه نیست که این «اقدام به خودکشی» را هم یک نوع «اقدام جامعه» به این امر بدانیم! کارگری که از شدت فشار اجتماعی و برای مطالبه حقالزحمه خود دست به خطرناکترین رفتار میزند، نماینده و نمونهای از قشر و جمعیتی است که با همین جنس مشکل روبرو هستند! نگاهی هر چند کوتاه به وضعیت «سرگذر»، شرایط و وضعیت وصول مطالبات نیروهای کار، وضعیت بیمهها و مواردی مشابه از این دست، عمق ماجرا را به ما نشان خواهد داد. اینها، توزیع و تقویت ناامیدی نیستند، بلکه مسئله شناختن و آگاهی «دردی» است که اگر رفع نشود ... «اگر»ی وجود ندارد! این درد «باید» رفع شود. مسئله یک اقدام و دو اقدام یا یک نسخه خاص نیست که با مصرف قرص و سرنگ، مسئله را رفع کند. مسئله یک ردیف پله است که برای بالا رفتن، اراده میخواهد و حرکت! ردیف پلهای که میرسد به هدف و اولین گام و اولین پله آن هم همانطور که سحر مهرابی، این هفته در دیدار دانشجویان با مقام معظم رهبری )مد ظله العالی( گفت، بازگشت به خواسته مهمی است که از دوران پیشامشروطه برای رسیدن به آن تلاش کردهایم: قانون! بازگشت به قانون، همهچیز نیست اما اولین و مهمترین قدم است. تا این قدم را برنداریم، راه رفع هیچ مشکلی، آغاز نمیشود! و چقدر حرف هست درباره همین «بازگشت به قانون» و چقدر مجال کم...

سردبیر علی ششتمدی

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.