ﭘﺎﯾﺎﻥ ۲۱ﺳﺎﻝ ﺭﯾﺎﺳﺖ

Shahrara Institute - - الصفحة الأولى - ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻬﺎﺟﺮی ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎ­ﺭ

۲۱ﺳـﺎﻝ ﺭﯾﺎﺳـﺖ ﻋﻠﯽ ﻻﺭﯾﺠﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﺷـﻮﺭﺍی ﺍﺳـﻼﻣﯽ ﭘﺎﯾـﺎﻥ ﯾﺎﻓـﺖ ﻭ ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥﮔﻮﻧـﻪ ﮐـﻪ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨـﯽ ﻣﯽﺷـﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﯿـﺰ ﺩﺭ ﻣﺼﺎﺣﺒـﻪ ﺍﺧﯿـﺮ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧـﯽ­ﺍﺵ ﮔﻔـﺖ، ﺑـﻪ ﺩﺍﻧﺸـﮕﺎﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓـﺖ؛ ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻓﻠﺴـﻔﻪﺧﻮﺍﻧ­ﺪﻩ، ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪﻩ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺘﻔﮑﺮ ﺭﻭﺷـﻨﻔﮑﺮی ﮐﻪ ﺩﯾﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﺮﭼﺸـﻤﻪﻫﺎی ﺯﻻﻟﯽ ﭼﻮﻥ ﺁﯾﺖﺍ... ﻣﯿﺮﺯﺍﻫﺎﺷـﻢ ﺁﻣﻠﯽ ﻭ ﺍﺳـﺘﺎﺩ ﻣﺮﺗﻀﯽ ﻣﻄﻬﺮی ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳـﺖ؛ ۲ﺷـﺨﺼﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻋﺘﺪﺍﻝ ﻭﯾﮋﮔﯽ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺷـﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﺑـﺮ ﺍﺻـﻮﻝ ﺧـﻮﺩ ﭘﺎیﺑﻨـﺪ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻻﺭﯾﺠﺎﻧـﯽ ﺑﻪﻟﺤـﺎﻅ ﺳﯿﺎﺳـﯽ ﺩﺭ ﺍﺭﺩﻭﮔﺎﻩ ﺍﺻﻮﻝﮔﺮﺍﯾـﯽ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﺷـﻮﺩ، ﺍﻣـﺎ ﺍﺯ ﺟﻨـﺲ ﺑﺰﺭﮔﺎﻧـﯽ ﭼـﻮﻥ ﻣﺮﺣـﻮﻡ ﺁﯾـﺖﺍ... ﻣﻬﺪﻭیﮐﻨـﯽ ﻭ ﺣﺒﯿـﺐﺍ... ﻋﺴـﮕﺮﺍﻭﻻﺩی. ﻧﻪﻓﻘـﻂ ﻧﺴـﯿﻢﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳـﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﺪﺑﺎﺩﻫﺎ ﻧﯿـﺰ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻠﺮﺯﺍﻧـﺪﻩ ﺍﺳـﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺠﻮﻡ ﺁﺩﻡﻫـﺎی ﺑﯽﺗﺮﺑﯿـﺖ ﻭ ﺑﺪﺍﺧـﻼﻕ، ﻋﻨـﺎﻥ ﻃﺎﻗـﺖ ﺍﺯ ﮐـﻒ ﺭﻫـﺎ ﻧﮑـﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺤﺮﺍﻥﻫـﺎی ﺟـﺪی ﮐﺸـﻮﺭ ﺑﻪﺳـﺎﻥ ﻟﻨﮕﺮﮔﺎﻫـﯽ ﻣﻄﻤﺌـﻦ ﻋﻤـﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳـﺖ. ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻫـﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪﻫﺎی ﺻﺒﺢ ﻭ ﻋﺼﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺎﺳـﺰﺍ ﻣﯽﮔﻔﺘﻨـﺪ، ﺁﺭﺍﻣـﺶ ﺧـﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳـﺖ ﻧـﺪﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﺪﺭﻭﻫـﺎی ﻣﺜﻼ ﺍﺭﺯﺷـﯽ ﻏﯿﻈﺸـﺎﻥ ﺭﺍ ﺑـﺎ ﭘﺮﺗﺎﺏﮐـﺮﺩﻥ ﮐﻔﺶ ﻭ ﻣﻬـﺮ ﺑﻪﺳـﻤﺖ ﺍﻭ ﺑـﺮﻭﺯ ﺩﺍﺩﻧـﺪ، ﻭﺍﮐﻨـﺶ ﻧﺸـﺎﻥ ﻧـﺪﺍﺩ. ﺷـﺎﯾﺪ ﺍﮔـﺮ ﮐﻤﺘﺮﯾـﻦ ﺍﻋﺘﻨﺎﯾـﯽ ﺑـﻪ ﺁﻥ ﺣﺮﻑﻭﺣﺪﯾﺚﻫـ­ﺎ ﻣﯽﺩﺍﺷـﺖ، ﺷـﺄﻧﺶ ﺍﯾـﻦ ﻧﺒـﻮﺩ ﮐـﻪ ﺍﻵﻥ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺮﺧـﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳـﺖ. ﻻﺭﯾﺠﺎﻧﯽ ﻫﺮﮔـﺰ ﺩﻧﺒـﺎﻝ ﺍﯾﻨﮑـﻪ ﺑـﻪ ﺗﯿﺘـﺮ ﺭﺳـﺎﻧﻪﻫﺎ ﺗﺒﺪﯾـﻞ ﺷـﻮﺩ ﻧﺒـﻮﺩ. ﺧﺎﻃـﺮﻡ ﻫﺴـﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣـﻪ ﺟﺎﻡﺟـﻢ، ﺗﺄﮐﯿـﺪﺵ ﺍﯾﻦ ﺑـﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔـﺰ ﺗﯿﺘـﺮی ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑـﺮ ﺻﻔﺤـﻪ ﺍﻭﻝ ﻧﻨﺸـﯿﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﻌـﮑﺎﺱ ﺣﺮﻑﻫﺎﯾـﺶ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣـﻪ ﺑﻪﺣﺪﺍﻗـﻞ ﻣﻤﮑـﻦ ﺍﮐﺘﻔـﺎ ﺷﻮﺩ. ﺷـﻮﺥﻃﺒﻌﯽﺍﺵ ﺯﺑﺎﻧـﺰﺩ ﻫﻤـﮕﺎﻥ ﺍﺳـﺖ. ﯾـﮏ ﺑـﺎﺭ ﮐﻪ ﯾﮑـﯽ ﺍﺯ ﻣﺴـﺌﻮﻻﻥ ﻣﻮﻫـﺎی ﺧـﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻧـﮓ ﮐـﺮﺩﻩ ﺑـﻮﺩ، ﻧـﺰﺩ ﺍﻭ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺧﯿﻠـﯽ ﺟـﺪی ﻣﯽﭘﺮﺳـﺪ: ﺣـﺎﻝ ﺍﺑـﻮی ﭼﻄـﻮﺭ ﺍﺳـﺖ؟ ﻃـﺮﻑ ﺗﻌﺠـﺐ ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﻭ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﺷـﻤﺎ ﮐـﻪ ﻣﯽﺩﺍﻧﯿـﺪ ﭘﺪﺭﻡ ﺳﺎﻝﻫﺎﺳـﺖ ﺑﻪﺭﺣﻤـﺖ ﺧـﺪﺍ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳـﺖ! ﻭ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠـﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﺘﻮﺟـﻪ ﻣﯽﺷـﻮﺩ ﮐـﻪ ﺍﺷـﺎﺭﻩ ﻻﺭﯾﺠﺎﻧـﯽ ﺑـﻪ ﺧﻀـﺎﺏ ﻣﻮﻫـﺎی ﺍﻭﺳـﺖ ﮐـﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪﺣـﺪی ﺟـﻮﺍﻥ ﻧﺸـﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳـﺖ ﮐـﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﺣـﺎﻝ ﺍﺑـﻮیﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺳـﺪ. ﺭﺋﯿـﺲ ﻣﺠﺎﻟـﺲ ﻫﺸـﺘﻢ ﻭ ﻧﻬـﻢ ﻭ ﺩﻫـﻢ ﺍﺯ ﺍﺧﻼﻕﻣﺪﺍﺭﺗﺮ­ﯾـﻦ ﺳﯿﺎﺳـﺘﻤﺪﺍﺭ­ﺍﻧﯽ ﺍﺳـﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺷـﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺳـﺮﺍﻍ ﮔﺮﻓﺖ. ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑـﺎﺕ ﺳـﺎﻝ۴۸ ﺩﺭ ﺳـﺘﺎﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﯽﺍ­ﺵ ﺭﺧﺼـﺖ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻫﺘـﮏ ﺣﺮﻣـﺖ ﺑـﻪ ﺩﯾﮕـﺮ ﻧﺎﻣﺰﺩﻫـﺎ ﺭﺍ ﻧﻤـﯽﺩﺍﺩ ﻭ ﺣﺘـﯽ ﮔﺎﻫﯽ ﮐـﻪ ﺍﺯ ﮐﺴـﯽ ﺑﺪﮔﻮﯾـﯽ ﻣﯽﺷـﺪ ﯾـﺎ ﺍﺯ ﺗﺨﺮﯾﺐﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳـﻂ ﮐﺎﻧﺪﯾﺪﺍﻫـﺎ ﺻـﻮﺭﺕ ﻣﯽﮔﺮﻓـﺖ، ﺳـﺨﻦ ﺑﻪﻣﯿـﺎﻥ ﻣﯽﺁﻣـﺪ، ﺍﻋﻀـﺎی ﺳـﺘﺎﺩﺵ ﺭﺍ ﺑـﻪ ﺧﻮﯾﺸـﺘﻨﺪﺍﺭ­ی ﺩﻋـﻮﺕ ﻣﯽﮐـﺮﺩ. ﺟـﺰ ﯾـﮏ ﻣـﻮﺭﺩ ﺩﺭ ﻣﺠﻠـﺲ، ﻫﺮﮔـﺰ ﻧﺪﯾـﺪﻡ ﺍﺯ ﺧـﻮﺩﺵ ﺩﻓـﺎﻉ ﮐﻨـﺪ؛ ﺁﻥ ﻫﻢ ﻣـﻮﺭﺩی ﺑـﻮﺩ ﮐـﻪ ﺑـﻪ ﻭی ﺗﻬﻤـﺖ ﺯﺩﻧﺪ ﮐـﻪ ﻧﻈﺮ ﺧـﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺑﻪﺟـﺎی ﺩﯾـﺪﮔﺎﻩ ﺭﻫﺒـﺮ ﻣﻌﻈـﻢ ﺍﻧﻘـﻼﺏ ﻣﻄـﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳـﺖ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻠﺴـﻪ ﺩﯾـﺮﻭﺯ ﻣﺠﻠﺲ ﻫـﻢ ﺗﻨﻬـﺎ ﺑﻪﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﻣﺠﻠـﺲ ﻭ ﻧﻤﺎﯾﻨـﺪﮔﺎﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧـﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑـﺮ ﺑﯽﺍﻧﺼﺎﻓﯽﻫﺎ­ﯾـﯽ ﮐـﻪ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑـﻪ ﺧﺎﻧـﻪ ﻣﻠـﺖ ﺭﺥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳـﺖ، ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻓـﺎﻉ ﮐﺮﺩ. ﺁﻧﺠـﺎ ﺍﺯ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦﺷـﺪ­ﻥ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ »ﺑﮕﻢﺑﮕﻢ« ﺗﻮﺳـﻂ ﯾـﮏ ﻧﻬﺎﺩ ﻧﻈﺎﺭﺗـﯽ ﮔﻼﯾﻪ ﮐـﺮﺩ؛ ﺑﻪ ﺭﻭﺷـﯽ ﺗﺎﺧـﺖ ﮐـﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧـﺪ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺭﻭﺍﻧـﯽ ﺟﺎﻣﻌـﻪ ﺭﺍ ﺑـﺮ ﻫـﻢ ﺑﺰﻧﺪ. ﻻﺭﯾﺠﺎﻧـﯽ ﺍﺯ ﻣﻌـﺪﻭﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩی ﺍﺳـﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺷـﻮﺩ ﺑـﻪ ﻧﻈﺮﺍﺗﺶ ﻧﻘﺪ ﺩﺍﺷـﺖ، ﺣﺮﻓﺸـﺎﻥ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﮑﺮﺩ، ﺭﻭﺷﺸـﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺎﺳـﻮﺩﻣﻨﺪ ﺩﺍﻧﺴـﺖ، ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻥ ﺩﻭﺳﺘﺸـﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷـﺖ.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.