روسيه هم ایران را ترك ميكند

Shargh - - اقتصاد -

گزارش روسها، خالي از سرمايهگذاري در ايران

ایــن کارشــناس نفــت و انــرژي بینالمللــي در پاســخ به اینکه خروج این شــرکت روسي از ایران در شــرایطي که تصور ميشد روســیه با ایران همکاري اســتراتژیك را در پیش گرفته به چه معناست، پاسخ ميدهد: شرکتهاي روسي بیشترین حجم توافقهاي نفــت و گاز را پــس از تحریــم با ایران امضــا کردند؛ شــرکتهایي مانند زاروبژنفت، گازپروم، گازپروماویل و... بهصــورت جداگانه با ایران تفاهمنامههایي امضا کردند. حتي چین هم بهاندازه شــرکتهاي روسي در ایــران تفاهمنامه امضا نکرد و حتــي ميتوان گفت که حدود یكســوم قراردادها و تفاهمنامهها متعلق به این کشور اســت. بااینحال وقتي شرکتها )حتي شــرکتهاي دولتي روســیه( گزارشهاي ســالانه و چشماندازهاي ســالهاي آتي خود را منتشر ميکنند هم در هیچ گزارشي که به هزینههاي مالي شرکتها براي ســالهاي آینده اشــاره دارد، حتي اشارهاي به پروژههاي ایران نشده است. او ميافزاید: شرکتهاي روسي دچار مشکلات بسیار زیادي هستند. گازپروم که ایران به آن امید زیادي بسته، دوسالي است که با سود منفي کار ميکند. براي ســه ســال آینده نیز بر اساس ارزیابي خود شرکت و شرکتهاي ریسك مانند مودیز، گازپروم براي سه سال آینده هر سال باید از شرکتها و بانكهاي جهاني حدود ۲۰ میلیارد دلار استقراض کند تا بتواند پروژههاي خود را جلو ببرد. در این شرایط، این شرکتها ریسك نميکنند که در ایران سرمایهگذاري کنند. کارشناس حوزه انرژی ایران از نشریه تخصصی ‪natural gas world‬ جمهــوری آذربایجــان در ادامه از چرایی عــدم همکاری دولتهای این کشــورها با شــرکتهای بزرگ میگوید: مشــکل اینجاســت که شرکتهای بزرگی که ایران به آنها احتیاج دارد، بیش از آنکه حمایت دولتهای خود را نیاز داشــته باشند، حمایت آمریکا و بانکها و ســازمانهای بینالمللی را نیاز دارند؛ مثلا شــرکت توتال، بیشــتر از 1۰ میلیارد دلار در آمریکا ســرمایهگذاری کرده است. 3۰ درصد از سهام این شــرکت متعلق به آمریکاییهاست. این شــرکت در همه حوزههای انرژی؛ از برق گرفته تا گاز و نفت، حضور دارد و از تکنولوژی آمریکایی اســتفاده میکند. این شــرکتها نمیتوانند از دولتهای خود اســتقراض کنند و نیاز دارند از بانکها و شرکتهای بینالمللی استقراض کنند. این شرکتها غول هستند و شرکتهای کوچکی نیستند که دولتشان بتواند فرضا صد میلیــون دلار آنها را تضمین کند. این شــرکتها دهها میلیارد دلار پروژه در بخشهای مختلف جهان دارنــد و با تحریمها، منافعشــان بهشــدت به خطر میافتد.

بعید میدانم توتال در ايران بماند

خاتیناوغلو با اشاره به اینکه وزیر نفت ایران خبر داده، 5۰ روز از مهلت توتــال برای اعلام همکاری با ایــران میگذرد، میگوید: چند روز پس از آنکه ترامپ از برجام خارج شــد، توتال شــرایط پیچیده خود را به ایران اعلام کرد و ایران از این شرکت خواست تا دو ماه تــلاش کند تا از آمریکا برای حضور در ایران، معافیت بگیرد. فکر میکنــم حدود 5۰ روزی زمان برای توتال باقی مانده و باید دید این شــرکت چه میکند. در این شــرایط وزیر خارجه آمریکا هم شمشیر را از رو بسته و اعلام کرده بدترین تحریمهــای تاریخ را علیه ایران وضع میکند. با این وضعیت فکر نکنم شرکت توتال بتواند در ایران بماند. همه پروژههای ایران بهشدت از تحریمهای جدید آمریکا متأثر خواهند شد، بهجز سهم 1۰ درصدی ایران در میدان شاهدنیز )بزرگترین میدان گازی جمهــوری آذربایجان( که در دوران تحریمهای قبلی از آمریکا معافیت گرفتــه بود و اکنون هم فکر نمیکنم مشــکلی داشته باشــد. خاتیناوغلو با بیان اینکه شرایط حوزه نفتی ایران با دوران قبلی متفاوت اســت، میگوید: سه مشکل برای ایران وجود دارد که بیش از دوران تحریمها تهدیدی برای حوزه نفت و گاز محسوب میشود. میدان پارس جنوبی که اکنون 7۰ درصد سهم در تولید نفت و گاز ایران دارد، در پنج سال آینده با افت فشار حدود 4۰ درصدی روبهرو میشود. ایران با کمک شــرکت توتال قصد داشت سکوی ۲۰ هزارتنی حدود هفت تا 1۰ برابر این سکوهای موجود در پــارس جنوبی را با چند کمپرســور که فشــار گاز تولیدی را افزایش میدهند بســازد تــا گاز تولیدی با فشار به منطقه عسلویه منتقل شود. درعینحال، ایران حدود ۲5 میلیارد دلار نیاز داشــت تا 1۰ تا 1۲ سکوی دیگر را به این ترتیب بسازد که هیچ شرکت شرقیای، از جمله چین و روســیه این تکنولوژی را ندارند و این امــر در تخصص برخی شــرکتهای غربی، از جمله توتال و بیپی بود. در کره جنوبی و ژاپن هم این امکان هســت، اما آنها به این پروژه اصلا ورود نکردند. او با بیان اینکه حضور چین و روســیه نمیتواند در حوزه انرژی برای ایران مفید باشد، ادامه میدهد: شاید تنها سرمایه چینیها باشد که به کار ایران میآید.

تکنولوژی چین و روسیه به درد ايران نمیخورد

خاتیناوغلو با بیان اینکه تکنولوژی چین و روسیه بــه درد ایران نمیخورد، ادامه داد: ایران خود بهترین تجربهها را در پارس جنوبی دارد و بهتر از این کشورها میتوانــد در این حــوزه عمل کند. اکنــون 8۰ درصد میادیــن نفتی ایران در نیمه دوم عمر خود هســتند و سالانه هشت درصد از تولید نفت ایران از این میادین قدیمی کاسته میشود. ضریب بازیافت نفت در خود روسیه بدتر از ایران است. چطور میخواهند در ایران کار کننــد؟ میادین ایران در حال مرگ هســتند و قابل ترمیم هم نیســتند و اگر زمان بگــذرد، بعد از مدتی، دیگر این نفت قابلاستخراج نیست. بنابراین باید ایران با اروپا بهجد مذاکره کند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.