شب بیست و هفتم شب اطعام خاص

Sobh Eqtesad - - صبح اقتصاد - حمید رضا نقاشیان

یکی از شــبهایی که در روایات بعنوان شب قدر نام برده شده شب

بیست و هفتم ماه مبارک رمضان است. از زید بن علی ابن ابیطالب علیه السالم روایت شده است که میگوید: « در شب بیست و هفتم ماه رمضان شــنیدم پدرم علی علیه السالم از اول شب تا آخر آن عرض میکرد:«اللهم ارزقنــي التجافی عن دار الغرور و اإلنابة إلی دار الخلود، و اإلســتعدا­د للموت، قبل حلول الفوت ، خداوندا آرام نگرفتن در ســرای فریب، بازگشت به ســرای جاوید، و آمادگی برای مرگ را قبــل از آمدن آن نصیبم فرما.» فی الواقع باید گفت اگر بتوانیم معنی ریشــه ای این دعا را تصور کنیم، این دعا را از دایره اذکار روزانه حذف نخواهیم نمود و بســیار و بسیار خواهیم خواند. در توضیح معنای این دعــا میتوان گفت: آنچه قرآن کریم، روایات آل محمد صّلی اّلل علیه و آله و ســلم و مکاشــفات اهل یقین بر آن گواهی میدهد این است که دنیا ســرای فریب است و آنچه در آن است آنگونه نیست که دیده میشــود. بلکه صفات موجودات این عالم که دیده یا حس میشــوند، نظیر منظرهای است که ما بدان سراب میگوییم و ماهیت آن آنگونه که دیده میشــوند نیستند و بهمین جهت آن را سرای فریب نامیدهاند و اگر قبول این مطلب برای کسی سخت باشد باید از خود بپرسد که آیا خطای حــس را قبول داری؟ و در صورت قبول کردن خطای حس از خود بپرسد چه فرقی بین خطای حس و عدم خطای حس وجود دارد و در صورتی که بین آنها فرقی وجود نداشت باید بگوییم: ممکن است در جایی که فکر میکنیم حس خطا نداشته، خطا داشته باشد و وقتی امکان خطا در تمامی حواس ثابت شد، وقوع خطای حواس با روایاتی که به این مطلب تصریح میکند ثابت میگردد. تعدادی از این روایات دل بر سخن گفتن جمادات هستند در حالی که حس آن را منکر است. تعدادی از آنها درباره حالتهایی اســت که چشم برزخی از قبر مشاهده میکند و ما نمیبینیم. قبر که برای چشم بینا مملو از حکایتهاست، مملو از گوارایی و ناگواری مانند ایســتادن، فریاد زدن، آتش گرفتن، سخن گفتن، باغ و نعمتهاست که باز هم حس غیر مسلح آن را انکار میکند. حس بینایی به نوع نگاه و عمل به کسب رضای پروردگار متکی است. اینکه روز و شب را چه میکنی و چگونه میسازی؟ در روایات آمده است که شرافت شب و روز مالزم یکدیگر هستند، به این معنی که اگر روز شریف شد، شرافت آن به شبش نیز سرایت میکند و هنگامی که شب شــریف شد، شرافتش به روز آن نیز سرایت مینماید. بنابراین مراقبت از روزهای این شــبها با اخالص در عبادت الزم است، همانگونه که در شبها الزم است. بهر صورت این عالم سرای فریب نامیده میشود چون با شکلهایی که حقیقتی نداشته و با حقایقی که شکلی ندارد اهل خود را فریب میدهد. ذاتیات آن مانند اعراض و واقعیتهای خارجی آن مانند سراب است. چیزهایی که در آن ثابت دیده میشوند در واقع غیر ثابت و چیزهایــی که اهل دنیا درباره حقیقتهای آن میگویند و اوصافی که بــرای آن ذکر میکنند واقعیتی ندارنــد و هر چیزی که باقتضای این عالم بوجود میآیــد در غیر این عالم حکم به محال بودن واقعیت آن مینمایند و هر چه در آن اســت فریب، توهم و خیال اســت و مؤمنی که حجاب ناسوت از دیدگانش برداشته شد، ماهیت اشیاء و حوادث را همانگونه که هست مشــاهده میکند و دنیا برای او جلوهگری نخواهد نمود. از بین رفتن حجاب«تجافی عن دار الغرور، آرام نگرفتن در سرای فریب» و آشــکار شدن حقایق«انابة الی دار الخلود، بازگشت به سرای جاوید» نامیده میشود. لذاست که همانطور که بارها در مورد شبهای شــریف از حمله شب بیست و هفتم گفته شده - این شب را با توسل به معصومین علیهم الســالم، سپردن عمل به آنان، برای عرضه آن به خداوند با دستهای آنان، تضرع به درگاه آنان برای اصالح عمل و برای این که آنان به درگاه خداوند تضرع نموده تا او این عمل را قبول و آن را بــه عمل صالح تبدیل نموده و آن را پرورش دهد، به پایان می بریم. از قرار شب بیســت و هفتم مناسباتی هم دارد برخی مومنین در این شــب افطاری را در گستردن ســفره کله پاچه آرایش می دهند که از جهاتی الزم و بنظر میرسد کار حکیمانه ای هم باشد. چرا که اواخر ماه مبارک با روزه گرفتنها بدنها کمی تحلیل رفته و نیاز به تقویت دارد و آن سلیقهمندی که روزهداران را به خوردن کله پاچه که غذایی مقوی و سرشــار از بنیهســازی برای روزهداران است دعوت میکند از چشم حکمای متوصا بدان عمل دور نمانده و از چشم خدا وند متعال نسبت به چنین عنایتــی دور نخواهد ماند و ضمنا نباید اجازه داد کج فهمی

موضوع را به اجرای حد قاتل موال متهم کند.

والسالم

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.