مراسم اسكار یا سیرك سیاسي همه دشمنان رئيسجمهور

Tamashagaran Emrooz - - بینالملل -

علی مسعودینیا- در حالي كه به احتمال بسيار، امسال مراسم اسكار يكي از سياسيترين و پرحاشيهترين ادوار خود را تجربه خواهد كرد، رزي ميلارد، نويسنده روزنامه اينديپندنت طي مقالهاي از ستارگان سينما درخواست كرده كه اين مراسم را به يك سيرك سياسي تبديل نكنند.

او در مطلبي كه روز گذشته در اين روزنامه منتشر شد، مينويسد: «بياييد براي لباسهاي رسمي دعا كنيم. چون ما اسكار را بهخاطر لباسهاي رسمي دوست داريم، مگر نه؟ من اميدوارم اين مراسم مجموعهاي باشد از نورهاي درخشان و چيزهاي بيمعني و لباسهاي رسمي. اما حس پليدي به من ميگويد كه اينطور نخواهد بود، وقتي ميلياردها آدم در حالي به تماشاي آن مينشينند و آدمي نادرست در وسط صحنه كاخ سفيد ايستاده. در چنين مواقعي ستارگان مسحوركننده هاليوود معمولاً درگير مقاديري مسائل سياسي ميشوند و اين تنها چيزي است كه روي صحنه به آن فكر ميكنند. رايان، مريل، دنزل و هركس ديگري كه ميروي روي صحنه، لطفا، لطفا، لطفاً سخنرانيات را محدود كن به تشكر از همكاران و چيزهايي از اين قبيل. دوباره سراغ مسائلي چون عدالت و برابري و دوران دشوار دموكراسي نرويد. چون آكادمي هرچه كه هست، چيزهاي مهمتري در آن وجود دارد و محل بروز عقايد ليبرال و ارائه نظراتي در مخالفت از ترامپ نيست. فرهنگ به پيشرفت خود ادامه ميدهد.» اين نويسنده همچنين معتقد است: «پيروزي ترامپ كه تعداد اندكي از مشاهير و ستارگان را به عنوان هوادار در كنار خود دارد، بر هيلاري كلينتون كه بسياري از ستارگان هوادارش بودند، به طرق مختلفي جنبش ملي خالي كردن خشم كساني بود كه بخت اندكي براي موفقيت دارند عليه كساني كه همواره تمامي بختها را در اختيار دارند. اسكار هم چيزي نيست جز مراسم تقدير از خوششانسها... وقتي ستارگان روي فرش قرمز قدم ميگذارند، آن هم در فضايي محصور شده كه مردم عادي از آن دور هستند و يكميليون نور فلش دوربين احاطهشان ميكند، انگار موجوداتي فراتر از آدميزاد هستند. اينان آدمهايي هستند كه هرگز دنبال جاي پارك نميگردند، هرگز لباسهايشان را خودشان نميخرند، آرايشگر خودشان را دارند، جواهرفروش خودشان را دارند و نگران وضعيت سلامتشان هم نيستند. اين آدمها هستند كه ميروند روي صحنه و از «خوشامد به پناهجويان» سخن ميگويند اما در جزيره فرش قرمز، اين احساسات گرانبها چيزي است در حد لوازم آرايشي كه هر كدامشان استفاده كردهاند و تخمين زده ميشود براي هر نفر چيزي حدود ۱60 هزار دلار هزينه مي برد . »

در آستانه برگزاري هشتادونهمين دوره مراسم اهداي جوايز اسكار روز شنبه راهپيمايي ديگری در اعتراض به سياستهاي دونالد ترامپ در لسآنجلس برگزار شد. جودي فاستر، بازيگر سرشناس برنده دو جايزه اسكار در سخنراني خود گفت كه به ندرت در انظارعمومي ابراز عقيده ميكند، اما به گفته او حال زمان آن رسيده كه آشكارا سخن گفت: «زماني كه ما بزرگداشت فيلمها را جشن ميگيريم، شبيه كاري كه اين هفته انجام ميدهيم، نبايد فراموش كنيم كه اين صنعت، مرتبط با انسانيت است.» مايكل جي فاكس، بازيگر كاناداييتبار نيز كه دو دهه پيش شهروندي آمريكا را به دست آورده در اين گردهمايي گفت: «ما خيلي خوششانس هستيم و ميخواهم كمي از اين شانس را با پناهجوياني قسمت كنم كه قصد ورود به آمريكا را دارند.» اين بازيگر سينماي هاليوود همچنين گفت: «قدرت هنر نهتنها قلبها بلكه ميتواند جهان را تغيير دهد.»

تمهاي سياسي روز در آمريكا، محدوديت براي مهاجرت به آمريكا، بهخصوص براي اتباع هفت كشور مسلمان، پروژه ايجاد ديواري در مرز مكزيك، اتهامهاي تبعيض نژادي و ضديت با زنان، كه از سوي مخالفان سياسي عليه رئيسجمهوري جديد و همكاران او مطرح ميشود، در بسياري از فيلمهاي نامزد جايزه اسكار برجسته شدهاند. به همين سبب بنابه پيشبيني كارشناسان، امسال شاهد سياسيترين مراسم اسكار خواهيم بود. نامزدها و ستارههايي كه براي معرفي جايزهها روي صحنه ميروند، و خود «جيمي كيمل» كه مجري مراسم است، قصد دارند از اين تريبون براي اظهارنظر انتقادي درباره آقاي ترامپ استفاده كنند. بعضي از فيلمهاي اسكاري، مستقيماً با تمهاي سياسي روز سروكار دارند، مثل فيلم سيزدهمين از كارگردان «ايوا دوورني»، كه به تاريخچه مستند بردهداري در آمريكا ميپردازد كه تا زمان حاضر ادامه پيدا ميكند. برخي از ناظران سياسي ميگويند احساسات و عقايدي كه مخالفان به دونالد ترامپ نسبت ميدهند، لزوما با واقعيت افكار واحساسات او تطبيق ندارد. «ال شارپتون» فعال سياسي حقوق سياهپوستان، طي مصاحبهاي در تلويزيون «ام اس انبيسي» گفت دونالد ترامپ اهل نيويورك است و به عنوان يك نيويوركي، نه ضديهود است، نه نژادپرست، و احساسات و عقايدي كه به او نسبت ميدهند، ناشي از برداشت كلي درباره محافظهكاران و جمهوريخواهان ايالتهاي جنوبي است، و ناشي از عدم آشنائي با طرز فكر مردم نيويورك، كه ترامپ در ميان آنها بزرگ شده است.

رزي ميلارد، نويسنده اينديپندنت مينويسد: اسكار هم چيزي نيست جز مراسم تقدير از خوششانسها... وقتي ستارگان روي فرش قرمز قدم ميگذارند، آن هم در فضايي محصور شده كه مردم عادي از آن دور هستند و يكميليون نور فلش دوربين احاطهشان ميكند، انگار موجوداتي فراتر از آدميزاد هستند

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.