تلويزيون اهل تساهل و تعامل نيست

Vaghay Ettefaghie - - ادب و هنر - شهرزادرويائی

چرا بايد مستندهايي که بدون بهره از يک ريال دولتي ساخته شده، به دليل بيتوجهي تلويزيون پخش نشود؟ اگر به اين رفتار ادامه دهند راهي بهجز همکاري با رسانههاي ديگر نميماند. متاسفانه تلويزيون از قبل انتخابهايش را انجام ميدهد، همانطور که در سياست، اقتصاد و هنر هميشه به همين شيوه پيش رفتهاند

در دو روز گـــــذشته خبر رخــــــشان بـــنياعــتماد،

خبرنگارگروه ادب و هنر کـــــارگـــــردان مـــجموعه مستندهاي «کارستان» در راستاي اعتراض به بيتوجهي تلويزيون مبنيبر پخش «کارستان» از تلويزيون به ايسنا گفت درصورتيکه تلويزيون اين مجموعه را پخش نکند، سراغ «بيبيسي» ميرود. عدم حمايت تلويزيون از مستندهاي «کارستان» توجيه منطقي ندارد زيرا محتواي اين فيلمهاي مستند به ايجاد انگيزه براي توليد ملي و فعاليت جوانان در داخل کشور پرداخته و اين رويکرد تلويزيون براساس نگاههاي سليقهاي است. اکنون «وقايعاتفاقيه» با بهرام عظيمپور، مهدي گنجي و مهناز افضلي، سه کارگردان از مجموعه مستندهاي «کارستان» درباره پخش آثار مستندشان در تلويزيون يا رسانههاي ديگر به گفتوگو ميپردازد. هريک از مستندهاي

«کارستان» با هدف ايجاد فضايي اميدبخش براي مخاطبان جوان جامعه و به اميد ماندن آنها در کشور و کار براي سرزمين خودشان شکل گرفته است. بهرام عظيمپور، کارگردان مستند «پنبه تا آتش» تلويزيون را دچار پيشداوري و قضاوتهاي غيرمنصفانه ميداند و به «وقايعاتفاقيه» ميگويد: «اگر مستندها از تلويزيون پخش شود طبيعتا اتفاق بهتري براي تلويزيون و اثر است. اين مستندها شرايط ايران را منعکس ميکند اما تلويزيون گوش شنوايي ندارد. تلويزيون در درجه اول اشخاص را مدنظر قرار ميدهد و پيشداوري ميکند. اگر نگاه منصفانهاي به اين آثار داشته باشند، قطعا متوجه تاکيد هنرمندان به کارآفريني و تشويق جوانان به فعاليت در کشور ميشوند اما گويي مسئوالن تلويزيون عمدا از فهم اين مسائل فرار

ميکنند.» عوامل «کارستان» پخش اين مستندها از تلويزيون را مستلزم تبليغات و حمايت مالي باال ميدانند. عظيمپور دراينباره توضيح ميدهد: «تلويزيون بايد کار را ببيند و تبليغاتي براي آنها انجام دهند. وقتي نفع جمعي در نظر تلويزيون بياهميت است، چرا بايد مستندهايي که بدون بهره از يک ريال دولتي ساخته شده، به دليل بيتوجهي تلويزيون پخش نشود؟ اگر به اين رفتار ادامه دهند راهي بهجز همکاري با رسانههاي ديگر نميماند. متاسفانه تلويزيون از قبل انتخابهايش را انجام ميدهد، همانطور که در سياست، اقتصاد و هنر هميشه به همين شيوه پيش رفتهاند. در شرايط کنوني، اگر آقاي تاجزاده هم حرفي به نفع کشور بزند، همچنان با او مخالفت ميکنند زيرا قضاوتهاي غيرمنصفانه، کار هميشگي آنهاست». او در پايان به مستند «پنبه تا آتش» نيز اشاره ميکند و میگويد: «اين مستند، روايتي از زندگي و کاِر صنعتگر و کارآفرين نخبه کشور، «علياصغر حاجيبابا» است. کسي که کار خود را از دوران کودکي و با شغل لحافدوزي آغاز کرد و در جريان زندگي پرتالطم و پرفرازونشيب خود توانست راه کسبوکار مستقل و شخصي خود را در صنعت پيدا کرده و حرفه خود را بههمراه خانواده توسعه دهد تا جايي که او را بهعنوان بنيانگذار صنعت ريختهگري و فروآلياژها در ايران ميشناسند». تلويزيون در سالهاي اخير عالوهبراينکه از جهت کيفي مورد انتقاد هنرمندان قرار گرفته از جهت برخورد با آثار نيز همچنان در جايگاه منفي نزد اهالي هنر قرار دارد. بسياري از فيلمهاي مستند از تلويزيون پخش نشده و اين موضوع، نارضايتي فيلمسازان مستند را در پي داشته است. مهناز افضلي، کارگردان فيلم مستند «مادر زمين»، يکي از آثار مجموعه

«کارستان» درباره برخورد تلويزيون نسبت به آثار مستند به «وقايعاتفاقيه» ميگويد: «تاکنون تلويزيون هيچيک از فيلمهاي مستند من را پخش نکرده و زماني که ميانديشم به اين نتيجه ميرسم که آثار قبلي من شايد قابليت پخش در تلويزيون را نداشتهاند اما «مادر زمين» و همه مستندهاي مجموعه «کارستان» کامال براساس ضوابط ملي و با انديشه خدمت به سرزمين مادريمان ساخته

شده و اکنون بايد با استقبال به سمت اين فيلمها 6 بيايند». مستند «مادر زمين» نگاهي به زندگي و کاِر مشترک هايده شيرزادي و همسرش، «ادموند

لمپگز» دارد و تالش آنها را براي قطع کامل دفن زبالههاي شهري و تبديل پسماند به بيوکمپوست و توليد کود تا براي کشاورزي ارگانيک ثبت ميکند. بسياري از هنرمنداني که به ساخت مستند براي تلويزيون پرداختهاند، همکاري با اين رسانه را مشکل و با محدوديتهاي بسيار همراه ميدانند. مهدي گنجي، کارگردان يکي از مستندهاي «کارستان» به نام «پازليها»ست. اين هنرمند در سالهاي قبل به ساخت مستندهايي براي تلويزيون پرداخته و شرايط سخت همکاري با رسانه ملي را تاييد ميکند و دراينباره به «وقايعاتفاقيه» ميگويد: «ما در همکاري با تلويزيون و ساخت فيلمها اغلب با شعبدهبازي پيش رفتهايم زيرا مميزي و محدوديت بسيار زياد بوده است. تلويزيون اساسا اهل تساهل و تعامل نبوده و اميدوارم درباره پروژه «کارستان» رفتار متفاوتي نشان دهد. آرمان تلويزيون، ساخت آثاري مانند مستندهاي اين مجموعه است. تلويزيون وظيفه پخش چنين فيلمهايي را دارد، نه اينکه همچون رسانه ملي ما فقط به ساخت سريال و عکسگرفتن مديران و بازيگران مشغول شود. درحالحاضر همين رسانه «بيبيسي» بستر زيادي براي مستندها فراهم کرده و بيشترين زمان را به پخش سريالهاي خانوادگي اختصاص نميدهد، در نتيجه يک رسانه قوي محسوب ميشود.» اين کارگردان درباره پخش

«پازليها» از تلويزيون توضيح ميدهد: «اگر در ساعت مناسب و با تبليغات مناسب از تلويزيون پخش شود، قطعا پخش از تلويزيون را ترجيح ميدهم. هر کشوري به ساخت فيلمهايي همچون مستندهاي

«کارستان» افتخار ميکند زيرا ما به الگوسازي مثبت براي جوانها اقدام کرديم و پيام کلي ما اين است که با همه دشواريها در اين کشور بمانيم و راهي براي زندگي آسودهتر بيابيم.» او در پايان به فيلم «پازليها» اشاره ميکند و میگويد: «اين فيلم ماجراي چهار جوان است که براي ايجاد کسبوکار اينترنتي به تهران ميآيند و مروري بر قصه جواناني است که در سالهاي 95‬ و ‪96 براي کسبوکار اقدام کردهاند و زندگيشان تحتتاثير اين وضع تغيير

ميکند.» هنرمندان با انگيزه ارتقاي کار و اقتصاد جامعه به ساخت مجموعه «کارستان» پرداختهاند و ترجيحشان پخش فيلم از رسانه ملي است زيرا اين

مستند براي جوان ايراني ساخته شده و تلويزيون فراگيري بيشتري دارد اما کارگردان و تهيهکننده اين فيلم در صورت بيتوجهي مسئوالن رسانه ملي حاضر به عدم پخش «کارستان» نيستند و با رسانههاي ديگري همکاري ميکنند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.