Vraag & ant­woord

Alles over Geschiedenis - - Inhoud -

Ant­woord op pran­gen­de ge­schie­de­nis­vra­gen.

Ro­mein­se we­gen wa­ren er in al­le soor­ten en ma­ten. De in­druk­wek­kend­ste wa­ren de heir­ba­nen (‘via’ in het La­tijn) die ste­den met el­kaar of met de kust ver­bon­den. Uit­ein­de­lijk leg­den de Ro­mei­nen in zes­hon­derd jaar tijd we­gen aan met een to­ta­le leng­te van 80.000 ki­lo­me­ter. De heir­ba­nen wer­den meest­al aan­ge­legd door aan weers­zij­den een grep­pel (ta­lud) te gra­ven en met de vrij­ge­ko­men aar­de het weg­op­per­vlak (ag­ger) op te ho­gen. Dat had mo­ge­lijk een de­fen­sie­ve re­den. Een op­ge­hoog­de weg ver­be­tert het zicht en vech­ten van­af een ver­ho­ging geeft voor­deel, wan­neer lo­ka­le, strijd­lus­ti­ge stam­men een aan­val zou­den uit­voe­ren.

Wan­neer een weg door het bos liep, wer­den aan bei­de zij­den de bo­men voor mi­ni­maal 30 me­ter neer­ge­haald. Ook om hin­der­la­gen te voor­ko­men. De weg zelf be­stond uit een fun­de­ring van gro­te ste­nen en en­ke­le la­gen van grind en zand. Het weg­dek be­stond uit plat­te kas­sei­en. In moe­ras­si­ge ge­bie­den werd de ag­ger om­slo­ten door boom­stam­men en tak­ken, zo­dat de weg niet zou ver­zak­ken. Om een ki­lo­me­ter weg aan te leg­gen, had je waar­schijn­lijk 70 man no­dig die een maand lang werk­ten. We­gen van 100 tot 200 ki­lo­me­ter wer­den door­gaans aan­ge­legd bin­nen zo’n twee jaar, wat be­te­kent dat dui­zen­den ar­bei­ders op ver­schil­len­de plek­ken van de rou­te aan het werk moesten zijn. Op de pun­ten waar de weg van rich­ting ver­an­der­de, wer­den de af­zon­der­lij­ke stuk­ken met el­kaar ver­bon­den.

Veel Ro­mein­se we­gen zijn na 1600 jaar nog al­tijd in een ac­cep­ta­be­le staat.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.