De Slag bij Gau­ga­me­la

ASSYRIË, 1 OK­TO­BER, 331 V.CHR.

Alles over Geschiedenis - - Inhoud -

Een van de bes­te over­win­nin­gen van Alexander de Grote.

Na zijn da­ve­ren­de over­win­ning op de Perzen bij Is­sus in 333 v.Chr., leid­de Alexan­ders ver­o­ve­rings­tocht hem naar de Mid­del­land­se Zee­kust, Egyp­te en Sy­rië. Ter­wijl hij de oost­kant van de Mid­del­land­se Zee ver­o­ver­de, richt­te Alexander zijn blik weer op het om­ver­wer­pen van het mach­ti­ge Per­zi­sche Rijk. Maar de Per­zi­sche ko­ning, Da­ri­us III, had ook niet stil­ge­ze­ten. Hij had man­nen uit zijn he­le rijk ge­re­kru­teerd voor een le­ger dat groot ge­noeg was om voor eens en al­tijd de macht van de on­ver­sla­gen Alexander te bre­ken.

On­danks dit grote le­ger pro­beer­de Da­ri­us een con­flict te ver­mij­den; Alexan­ders le­ger had hem al eens eer­der op zijn don­der ge­ge­ven. Daar­om bood Da­ri­us de helft van zijn rijk aan Alexander aan, als de­ze zijn in­va­sie­tocht zou stop­pen. On­danks pro­tes­ten van zijn ge­ne­raals wees Alexander het aan­bod af. Da­ri­us kon niets an­ders dan zijn le­ger klaar­ma­ken voor de strijd. Het is niet he­le­maal dui­de­lijk hoe groot het le­ger van Da­ri­us was, som­mi­gen zeg­gen 50.000 en en­ke­le an­tie­ke bron­nen zeg­gen zelfs 1 mil­joen, maar het is dui­de­lijk dat Alexan­ders le­ger zwaar in de min­der­heid was. Alexander be­sloot dat dit zijn kracht zou zijn.

Als slag­veld koos Da­ri­us een grote, ka­le vlak­te, om­dat hij bij Is­sus pro­ble­men had door het smal­le slag­veld. Met 200 strijd­wa­gens en 15 oli­fan­ten in zijn le­ger was een vlak ter­rein van het grootste be­lang, dus liet hij zijn sol­da­ten het ter­rein af­vlak­ken. Dit zorg­de voor een uit­ge­strek­te vlak­te van le­ge aar­de zonder heu­vels, bo­men of ri­vie­ren die als dek­king kon­den die­nen.

Alexander had al ver­schil­len­de Per­zi­sche rui­ters ge­van­gen ge­no­men, waar­door hij ken­nis had van Da­ri­us’ lo­ca­tie en tac­tiek. Hij ruk­te met zijn le­ger op tot on­ge­veer 11 ki­lo­me­ter af­stand van de Perzen en sloeg daar zijn kamp voor de nacht op. Op de avond voor de slag pro­beer­den Alexan­ders ge­ne­raals hem over te ha­len om de Per­zi­sche sol­da­ten met een nach­te­lij­ke aan­val in hun slaap te ver­ras­sen. Alexander zei vol zelf­ver­trou­wen dat hij zijn over­win­ning eer­lijk zou be­ha­len en be­val zijn le­ger om de he­le nacht te sla­pen. Dit kon niet ge­zegd wor­den van Da­ri­us’ le­ger. Het bleef de he­le nacht wak­ker, klaar om de ‘ver­ras­sings­aan­val’ af te slaan. Maar die kwam niet.

In de och­tend van 1 ok­to­ber leid­de Alexander zijn goed uit­ge­rus­te man­nen naar de Perzen. Aan de an­de­re kant van de vlak­te kon­den ze het Per­zi­sche le­ger in al zijn luis­ter zien. De glan­zen­de strijd­wa­gens, de enor­me aan­tal­len ca­va­le­ris­ten zo ver als het oog reik­te en in het mid­den Da­ri­us zelf, ge­flan­keerd door de fa­bel­ach­ti­ge On­ster­fe­lij­ken en 15 strijdoli­fan­ten. Alexan­ders troepen wa­ren mis­schien in de min­der­heid, maar ze beston­den uit eli­te­sol­da­ten en wer­den ge­leid door een man die nog nooit ver­sla­gen was op het slag­veld. Door een unie­ke stra­te­gie wis­ten Alexan­ders troepen een gat in de vij­an­de­lij­ke li­nies te slaan om ver­vol­gens een ver­woes­ten­de aan­val op het ver­zwak­te Per­zi­sche mid­den uit te voe­ren. Toen Da­ri­us zag wat er ge­beur­de, ont­vlucht­te hij het slag­veld.

Alexander wil­de Da­ri­us ge­van­gen­ne­men, maar dit werd hem niet ge­gund. Da­ri­us werd on­ver­wachts ver­moord door zijn neef en be­vel­heb­ber Bes­sus, die zelf de troon wil­de. Da­ri­us’ dood be­te­ken­de het ein­de van het Per­zi­sche Rijk en gaf Alexander de ti­tel Ko­ning der Ko­nin­gen. Hij bleef zijn rijk uit­brei­den tot hij acht jaar la­ter stierf. Tot op de dag van van­daag is Alexander de Grote de maat­staf voor mi­li­tai­re lei­ders en zijn suc­ces bij de Slag bij Gau­ga­me­la wordt ge­zien als een van zijn bes­te over­win­nin­gen.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.