Ko­nink­lij­ke ra­zer­nij

Hen­drik II en zijn zoons ston­den be­kend om hun woe­deuit­bar­stin­gen.

Alles over Geschiedenis - - Richard I -

Fa­mi­lie­ru­zies wa­ren bij­na een soort hob­by van de An­ge­vij­nen. Het is dus niet ver­ras­send dat ve­len van hen een erg op­vlie­gend ka­rak­ter had­den. Door hun kor­te lont­jes lie­pen vre­des­on­der­han­de­lin­gen meest­al op scheld­par­tij­en uit. Eén zo’n ont­moe­ting tus­sen Hen­drik II, Ri­chard en Fi­lips van Frank­rijk liep zo uit de hand dat hun be­wa­kers naar de wa­pens moesten grij­pen om ie­der­een weer bij zin­nen te bren­gen.

Hen­drik II stond er­om be­kend dat hij om het min­ste of ge­ring­ste door het lint ging. Slechts het ho­ren van de naam ko­ning Wil­lem I van Schot­land was ge­noeg om hem in woe­de te doen uit­bas­ten. “De ko­ning, ont­sto­ken in zijn ge­brui­ke­lij­ke woe­de, gooi­de zijn hoofd­dek­sel van zijn hoofd, maak­te zijn riem los, slin­ger­de zijn man­tel en an­de­re kle­ding­stuk­ken van hem, trok ei­gen­han­dig de zij­den de­ken van het bed en be­gon te kau­wen op het stro van het bed­den­goed.”

Jan, zijn fa­vo­rie­te zoon, was van het­zelf­de la­ken een pak. Hoe­wel hij niet aan zijn bed knab­bel­de, ge­droeg hij zich na on­e­nig­heid met zijn ad­vi­seur het­zelf­de als zijn va­der. “[Jan] was bo­zer, zijn he­le li­chaam was on­her­ken­baar. Zijn ge­zicht ver­trok van woe­de en hij liep rood aan; zijn ogen vlam­den. Ik weet wat er van de ad­vi­seur zou zijn ge­wor­den als hij als een rij­pe ap­pel in die woest ge­ba­ren­de han­den was ge­val­len.”

Een boek­ver­luch­ting van Ri­chard Leeuwenhart uit cir­ca 1460. Ri­chard I en Fi­lips II wa­ren dik­ke vrien­den, maar wer­den aarts­vij­an­den.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.