SINATRA DE SU­PER­STER

Alles over Geschiedenis - - De Duistere Kant Van Frank Sinatra -

In 1939 had Sinatra een uit­ste­kend jaar – hij had een con­tract met band­lei­der Tom­my Dor­sey en hij werd steeds be­ken­der in ei­gen land. In zijn eer­ste jaar met Dor­sey nam Sinatra meer dan veer­tig lied­jes op en stond hij twee maan­den op num­mer één met I’ll Ne­ver Smi­le Again. Maar Sinatra’s re­la­tie met Dor­sey was niet al te best en in 1942 gin­gen ze al­le­bei hun ei­gen weg. Op dat mo­ment ont­ston­den de eer­ste ge­ruch­ten over Sinatra’s mo­ge­lij­ke con­nec­ties met de maf­fia.

Sinatra werd steeds be­roem­der en wil­de graag al­leen ver­der gaan, maar Dor­sey wei­ger­de om zijn con­tract, dat nog ja­ren liep, te ont­bin­den. Dit bracht Frank in een moei­lij­ke po­si­tie; hij werd goed be­taald, maar zijn car­ri­è­re was niet van hem­zelf. Als hij zijn con­tract zou bre­ken, zou hij de ko­men­de tien jaar een flink deel van zijn in­ko­men aan Dor­sey moe­ten be­ta­len: een clau­su­le die Sinatra na­tuur­lijk wan­sma­ke­lijk vond. Ad­vo­ca­ten zoch­ten wan­ho­pig maar te­ver­geefs naar ma­zen in de deal om Sinatra vrij te krij­gen. Het zag er naar uit dat Dor­sey zijn groot­ste ster zou hou­den, maar hij bleek ge­mak­ke­lijk van ge­dach­ten te ver­an­de­ren. Sinatra heeft het al­tijd ont­kend, maar vol­gens Dor­sey kreeg hij be­zoek van Wil­lie Mo­ret­ti en twee goed ge­kle­de hand­lan­gers. “Wil­lie had een re­vol­ver in zijn hand en zei dat hij blij was om te ho­ren dat Frank on­der de deal uit zou ko­men”, her­in­nert Dor­sey zich. “Ik snap­te de hint.”

De jon­ge croo­ner haal­de het maxi­ma­le uit zijn kans en de vol­gen­de paar ja­ren ont­stond er een ‘Si­na­trama­nia’ in Amerika. De zan­ger nam hit na hit op, speel­de voor uit­ver­koch­te za­len, ver­oor­zaak­te bij­na over­al waar hij kwam rel­len, werd een al­om­te­gen­woor­di­ge aan­we­zig­heid op tv en start­te een film­car­ri­è­re. Er was ook wrok, zo­als toen hij met de op­komst van de Twee­de We­reld­oor­log mi­li­tai­re dienst wist te ont­lo­pen. Het ge­rucht ging dat hij zich­zelf had vrij­ge­kocht, hoe­wel de FBI daar nooit enig be­wijs van heeft ge­von­den. Vol­gens an­de­re ge­ruch­ten was hij psy­cho­lo­gisch on­ge­schikt had hij een ge­per­fo­reerd trom­mel­vlies. Wat de re­den ook was, fo­to’s van hem in zijn huis met een si­ga­ret in de

“Stoe­re ke­rels met tra­nen in hun ogen ga­ven hem zak­geld voor zijn ver­tol­kin­gen van po­pu­lai­re sen­ti­men­te­le lied­jes.”

ene en een drank­je in de an­de­re hand, om­ringd door mooie vrou­wen, maak­ten hem niet po­pu­lair bij de sol­da­ten en hun fa­mi­lies.

Maar die con­tro­ver­se was slechts een drup­pel op een gloei­en­de plaat ver­ge­le­ken met de op­hef die ont­stond toen Sinatra in 1947 werd ge­fo­to­gra­feerd in Cu­ba, op een maf­fia­feest­je voor de vrij­la­ting van Luc­ky Lu­ci­a­no. De be­las­ten­de fo­to’s toon­den Sinatra met zijn arm rond Lu­ci­a­no op een bal­kon van een ho­tel, met Lu­ci­a­no in een nacht­club in Ha­va­na, en met de broers Fischet­ti op het vlieg­veld, uit een vlieg­tuig stap­pend en met een kof­fer in de hand. Sinds wan­neer droeg de su­per­ster zijn ei­gen ba­ga­ge? Ko­miek en film­ster Jer­ry Le­wis zei la­ter dat Sinatra wel eens geld ver­voer­de voor de maf­fia. Sinatra zei dat er te­ken- en schil­der­spul­len in za­ten. Vol­gens an­de­ren zou er twee mil­joen dol­lar in de kof­fer zit­ten, maar Sinatra zei dat hij dat fy­siek nooit zou heb­ben kun­nen dra­gen. Jour­na­list Nor­man Mai­ler haal­de dit ar­gu­ment al snel on­der­uit door

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.