GE­NEES­KUN­DE

"Ik zal nooit ie­mand kwaad doen", zei Hip­po­cra­tes. Hij deed ook niet heel veel goeds voor zijn pa­ti­ën­ten, maar leg­de wel de ba­sis voor de ge­nees­kun­de.

Alles over Geschiedenis - - 10 MANIEREN WAAROP DE OUDE GRIEKEN DE WERELD VERAN -

07

De Griek­se bij­dra­ge aan de me­di­sche we­ten­schap was enorm. Hoe­wel zelfs de bes­te art­sen veel ziek­ten niet kon­den ge­ne­zen en veel van spe­cu­la­ties fout wa­ren, vorm­den hun ethos en me­tho­de de ba­sis voor de la­te­re ont­wik­ke­lin­gen die nog al­tijd door­le­ven.

Boven­na­tuur­lij­ke dia­gno­ses en re­li­gi­eu­ze en ma­gi­sche ge­ne­zin­gen ble­ven be­staan, maar de nieu­we ra­ti­o­ne­le ge­nees­kun­de van Hip­po­cra­tes in de vier­de of vijf­de eeuw v.Chr. was wel een be­lang­rij­ke fa­se in de ge­schie­de­nis van de ge­nees­kun­de. Het was mis­schien wel de groot­ste ver­schui­ving in het me­disch den­ken ooit.

Vol­gens de nieu­we art­sen had ziek­te puur na­tuur­lij­ke oor­za­ken, die kwa­men van­uit het li­chaam en de fy­sie­ke om­ge­ving. Het was dus geen vloek van de go­den of hek­sen. Ze ont­wik­kel­den een me­tho­de van nauw­keu­ri­ge ob­ser­va­tie om spe­ci­fie­ke ziek­ten te be­stu­de­ren, te iden­ti­fi­ce­ren en hun symp­to­men te ca­ta­lo­gi­se­ren.

Hip­po­cra­tes drong voor­al aan op een on­baat­zuch­ti­ge en mee­le­ven­de zorg­plicht voor pa­ti­ën­ten. De fun­de­ring was ge­legd om de me­di­sche ken­nis en zorg te ver­be­te­ren, ook al was de be­han­de­ling vaak nog niet ef­fec­tief.

Een Griek­se arts on­der­zoekt eenpa­ti­ënt. De slang en staf wa­ren het sym­bool van As­kle­pi­os, de Griek­se god van ge­nees­kun­de en ge­ne­zing.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.