Ba­vo Ga­la­ma op pad

Een cas­ting di­rec­tor is ie­mand die voor films en tv-se­ries de meest ge­schik­te ac­teurs zoekt bij de per­so­na­ges uit het script. Daar­naast be­staat er ook zo­iets als een car­cas­ting di­rec­tor. Hen­no van Ber­g­e­ijk is de eni­ge in Ne­der­land met de­ze baan.

Auto Review - - INHOUD - Tekst en fo­to’s: Ba­vo Ga­la­ma

In Ame­ri­ka, waar da­ge­lijks hon­der­den se­ries en films wor­den op­ge­no­men, is het geen on­ge­woon be­roep. Maar in Ne­der­land heb­ben we, op een en­ke­le bij­schnab­be­len­de au­to­dea­ler na, maar één ‘car­cas­ting di­rec­tor’: Hen­no van Ber­g­e­ijk. De gro­te loods van zijn be­drijf Car­cas­ting Hol­land on­der de rook van Amsterdam be­vat een ver­za­me­ling auto’s die op een bij­zon­de­re ma­nier ge­bruikt of mis­bruikt zijn. Net als bij ech­te ac­teurs zeg maar.

DE JA­GU­AR VAN JAN MUL­DER

De loods waar­in Hen­no van Ber­g­e­ijk zijn voor­raad film­au­to’s heeft ge­stald, ademt niet be­paald de glit­ter en gla­mour van de film­we­reld. Nog­al uit­een­lo­pen­de mo­del­len staan bum­per aan bum­per en niet zel­den on­der een dik­ke laag stof te wach­ten tot ze wel­licht ooit weer eens mo­gen schit­te­ren in de spot­lights. Ik wan­del op mijn ge­mak in het half­duis­ter tus­sen de auto’s door. Een en­ke­le auto her­ken ik on­mid­del­lijk, zo­als de over­be­ken­de ap­pel­groe­ne Opel Man­ta uit de films van New Kids. Ver­der­op staat de­ze Man­ta in een merk­waar­di­ge ge­vechts­uit­voe­ring. De mees­te auto’s zeg­gen mij ech­ter op het eer­ste ge­zicht niks. Mijn oog valt op een Ja­gu­ar XJ uit de mo­dels­e­rie die werd ge­bouwd tus­sen 1997 en 2003. De rech­ter zij­kant ziet er nog­al ge­ha­vend uit. Dat is niet per on­ge­luk ge­beurd. Hen­no van Ber­g­e­ijk: “In de film Komteen­vrouw­bij­de dok­ter rijdt de hoofd­per­soon (Bar­ry Ats­ma, die de schrij­ver Kluun speelt) in een der­ge­lij­ke auto. Ik had als taak al­le auto’s in die film te re­ge­len en kocht voor dat doel drie iden­tie­ke groe­ne Ja­gu­ars. Een­tje daar­van vond ik in Gro­nin­gen. Aan de con­tact­sleu­tel zat een la­bel­tje waar­op de naam van een vo­ri­ge ei­ge­naar nog juist te le­zen was: Jan Mul­der. Die spe­ci­fie­ke auto heb­ben we ge­bruikt voor de scè­ne waar­in Kluun dron­ken een he­le rij ge­par­keer­de auto’s ramt. La­ter kwam ik Jan Mul­der nog eens te­gen en kon ik hem ver­tel­len dat ik zijn voor­ma­li­ge mooie Ja­gu­ar in puin had ge­re­den voor de film. Ik ge­loof niet dat hij het erg vond. Al­les voor de kunst hè.” De Ja­gu­ar is wel­is­waar be­scha­digd, maar ge­heel in puin is ook weer over­dre­ven. Ik vraag Hen­no waar­om hij voor de­ze films maar liefst drie iden­tie­ke exem­pla­ren no­dig had. “Voor een be­lang­rij­ke auto in een film is dat no­dig. Er kan hal­ver­we­ge de op­na­mes al­tijd een on­ge­luk­je mee ge­beu­ren. Dan heb je een re­ser­ve-auto no­dig die je met­een in kan zet-

ten. Dat be­te­kent een­tje in de­zelf­de kleur, met de­zelf­de be­kle­ding en uit het­zelf­de bouw­jaar. An­ders lig­gen de op­na­mes zo­maar een week stil, om­dat ik er­gens een spe­ci­fie­ke auto van­daan moet to­ve­ren. Dat zou een enor­me scha­de­post be­te­ke­nen voor de pro­duc­tie. In dit ge­val had ik ook nog een ex­tra auto no­dig voor die be­wus­te scha­de­scè­ne. Ik moet trou­wens zeg­gen dat die Ja­gu­ars veel be­ter wa­ren dan ik ver­moed­de. Ze heb­ben het ima­go dat ze van el­len­de uit el­kaar val­len, maar ik heb er to­taal geen pro­ble­men mee ge­had. Om er een paar zicht­ba­re deu­ken in te krij­gen, moesten we echt ons best doen.”

DE CAPRI VAN DE FRIE­ZEN

Wat me op­valt aan de to­ta­le ver­za­me­ling van Car­Cas­ting Hol­land, is de gro­te hoe­veel­heid po­li­tie­au­to’s. Hen­no: “Vroe­ger werk­te de po­li­tie graag mee aan al­ler­lei film­pro­duc­ties, maar die be­reid­heid is sterk af­ge­no­men. Het is in de­ze tijd ook wel merk­waar­dig na­tuur­lijk, als de po­li­tie tijd en be­las­ting­geld be­steedt aan za­ken die niets te ma­ken heb­ben met hun pri­mai­re ta­ken. Daar­om ko­men pro­du­cers nood­ge­dwon­gen steeds va­ker bij mij. Als er ie­mand in de film weer eens gru­we­lijk ver­moord wordt, kun je na­tuur­lijk niet voor ko­men rij­den met één lul­lig po­li­tie­au­tootje. Bo­ven­dien speelt niet el­ke film zich af in het he­den. Ik moet ook po­li­tie­au­to’s kun­nen le­ve­ren van tien of twin­tig jaar ge­le­den. Dus ik heb ze van­af de eer­ste Ke­ver met zwaai­licht tot aan de laat­ste Tou­areg hier staan. Het­zelf­de geldt voor am­bu­lan­ces, die spe­len ook nog­al eens een rol in se­ries en films.”

Als ik ver­der door de loods wan­del, zie ik een al­le­gaar­tje aan auto’s staan. Van een Cit­ro­ën Ami tot een klas­sie­ke Bent­ley of het be­schil­der­de VW-bus­je uit Gooi­scheVrou­wen. Dan ont­waar ik een paar wrak­ken die de film­op­na­mes niet zon­der kleer­scheu­ren heb­ben over­leefd. Mijn oog valt met na­me op een ont­plof­te en ver­on­ge­luk­te Ford Capri die in de kleu­ren is ge­spo­ten van de Frie­se vlag. Hen­no: “Die Ford Capri is ge­bruikt in de film Nitro waar­in de Bra­bant­se New Kids uit Maas­kant­je het aan de stok krij­gen met de Frie­zen. Bij het le­zen van het script wist ik met­een dat ik een Capri moest heb­ben. Maar ja, hoe kom je er aan een­tje? Uit­ein­de­lijk heb ik een wit exem­plaar ge­von­den dat te koop kwam. Die was van een lief­heb­ber die er al­tijd ont­zet­tend zui­nig op is ge­weest. Hij had hem tip­top ge­res­tau­reerd en al­tijd mi­nu­ti­eus ge­poetst. De man had er zijn broer en schoon­zus­je nog mee naar het stad­huis ge­re­den, de auto ging hem echt aan het hart. We durf­den hem echt niet te zeg­gen waar we de auto voor gin­gen ge­brui­ken. Een­maal hier in de loods aan­ge­ko­men, ging met­een de slijp­tol in de mo­tor­kap om een enor­me na­maak-lucht­hap­per te mon­te­ren. En daar­na las­sen, pre­pa­re­ren als stunt­au­to en spui­ten. We brach­ten er ex­pres roest­plek­ken op aan, want die had de Capri niet van zich­zelf en het moest na­tuur­lijk wel een rui­ge boe­ren­jon­gens­au­to lij­ken. Daar­na ging de auto he­le­maal aan gort! Goh, die ar­me man. Hij moest eens we­ten.”

DE JUM­BO-SU­BA­RU

Toch is het niet al­tijd no­dig om auto’s aan te schaf­fen voor een film­op­na­me. Als de auto’s niet ge­bruikt wor­den voor on­ge­luk­ken of stunts en de film zich af­speelt in de hui­di­ge tijd, zijn im­por­teurs vaak be­reid om auto’s te le­ve­ren. Dat is mooie ex­po­su­re voor hun jong­ste mo­del. Als die screen­ti­me bij de STER of bij RTL moet wor­den in­ge­kocht, ben je al snel een ver­mo­gen kwijt. An­ders wordt het als Hen­no een straat­beeld moet vul­len in een film die zich bij­voor­beeld in de ja­ren zestig af­speelt. Hoe kom je dan aan al die auto’s uit die tijd? “Wij heb­ben een da­ta­ba­se van meer dan dui­zend men­sen die zich bij ons heb­ben op­ge­ge­ven om­dat ze in het be­zit zijn van een klas­sie­ker, een young­ti­mer of een an­ders­zins bij­zon­de­re auto. Die men­sen stel­len hun auto te­gen een ver­goe­ding een dag of lan­ger be­schik­baar voor de film. Soms vin­den ze het leuk om bij de op­na­mes te zijn, een an­de­re keer ha­len en bren­gen wij de auto. Zo ver­die­nen ze wat te­rug aan hun auto. Daar­bij is het na­tuur­lijk hart­stik­ke leuk dat de auto waar je als lief­heb­ber zo­veel moei­te en geld in hebt ge­sto­ken ver­eeu­wigd wordt op de­ze ma­nier. Ie­der­een is ei­gen­lijk welkom bij ons, wat voor auto je ook hebt.” Van Ber­g­e­ijk le­vert niet al­leen auto’s voor films en tv-se­ries, maar ze­ker zo be­lang­rijk

“Als ie­mand in de film op gru­we­lij­ke wij­ze ver­moord wordt, kun je niet voor ko­men rij­den met één lul­lig po­li­tie­au­tootje.”

voor het voort­be­staan van Car­cas­ting Hol­land zijn de aan­vra­gen voor com­mer­ci­als en fo­to­shoots. “Voor een van de Jum­bo-com­mer­ci­als met Frank Lam­mers had­den ze een keer een auto no­dig voor dat Jum­bo-ge­zin­ne­tje. Dat moest naar mijn idee een on­op­val­len­de en non-de­scrip­te auto wor­den. Ze­ker niet nieuw, maar ook weer geen hippe klas­sie­ker. Dat werd een groe­ne Su­ba­ru Leg­a­cy van 15 jaar oud. Die haal­de ik uit mijn da­ta­ba­se. Maar die re­cla­me­ma­kers be­dach­ten la­ter steeds com­mer­ci­als waar­in de Leg­a­cy weer voor­kwam. Daar­door moest ik om de ha­ver­klap heen en weer naar die ei­ge­naar. Toen ben ik zelf maar op zoek ge­gaan naar zo’n auto in de­zelf­de kleur en van het­zelf­de bouw­jaar. Maar ja, die lig­gen niet voor het op­ra­pen. En­fin, toen Max Ver­stap­pen mee ging doen met die com­mer­ci­als, was die Su­ba­ru he­le­maal vaak no­dig, dus dat was de moei­te van de aan­schaf wel waard.”

NEXT CAR, PLEA­SE

Veel van het werk van Car­Cas­ting Hol­land gaat op aan het zoe­ken naar een be­paal­de auto en ver­vol­gens het pre­pa­re­ren en ver­zor­gen tij­dens de op­na­mes. Van Ber­g­e­ijk wordt ech­ter se­ri­eus en­thou­si­ast als ik hem vraag naar het ech­te cas­ting­werk; het uit­zoe­ken van een be­paald mo­del auto dat een per­so­na­ge op het wit­te doek ver­der kan uit­die­pen. “Ik heb voor de ad­vo­ca­ten­se­rie DeMaat­schap, die in zijn ge­heel op de fa­mi­lie Mos­zko­vicz is ge­ba­seerd, de fa­mi­lie door de ja­ren heen al­le­maal in En­gel­se auto’s ge­zet. De ou­de va­der met zijn ver­le­den in Duit­se con­cen­tra­tie­kam­pen zou nooit in een Duit­se auto stap­pen na­tuur­lijk. Maar hij heeft één dwar­se zoon, het zwar­te schaap van de fa­mi­lie, die steeds te­gen zijn va­der in­gaat. Die laat ik dan in een Mer­ce­des rij­den. Ge­woon om zijn va­der te sar­ren. Ja, dat vind ik echt leuk, al zou het mis­schien nie­mand op­val­len.” Ik vraag Hen­no of hij zich wel eens er­gert aan een be­roer­de keu­ze van auto’s in een film of serie. Het eer­ste voor­beeld dat hij noemt, komt uit zijn ei­gen werk. “Voor een po­li­tie­se­rie werd mij ge­zegd dat ze eens wat an­ders wil­den en stoe­re, fan­ta­sy-ach­ti­ge po­li­tie­au­to’s zoch­ten. Dus heb ik twee Che­vro­lets Capri­ce om­ge­bouwd tot Ne­der­land­se po­li­tie­au­to’s. Maar die serie bleek la­ter toch heel al­le­daags uit te pak­ken en dus re­den daar twee to­taal on­ge­loof­waar­di­ge Che­vy’s in rond. Dat was jam­mer. En ver­der: ja, in oor­logs­films zie je bui­ten­spo­rig veel Cit­ro­ëns Trac­ti­on Avant rond­rij­den. Die zijn in Ne­der­land na­me­lijk ruim voor­han­den. Maar Duit­se staf­le­den re­den echt nooit in zo’n ding, hoor.” Zo nu en dan slaat een gro­te en du­re Hol­ly­wood­pro­duc­tie zijn ten­ten op in Ne­der­land. Voor­al Amsterdam is een ge­wil­de lo­ca­tie voor som­mi­ge bui­ten­land­se re­gis­seurs. De be­kend­ste in­ter­na­ti­o­na­le films die hier zijn op­ge­no­men, zijn on­der an­de­re Oceans12 en TheHit­man’sBo­dy­guard. Voor de­ze bei­de films deed Hen­no de car-cas­ting. In een ver­re hoek staan twee aan­den­kens: een met ko­gels door­zeef­de BMW die er be­hoor­lijk ver­on­ge­lukt uit­ziet en een Au­di A6 die het­zelf­de lot heeft on­der­gaan. “Die Ame­ri­ka­nen ko­men hier met fij­ne bud­get­ten en dan wil­len ze bij­voor­beeld van zo’n zil­ver­grij­ze BMW ook met­een vijf exem­pla­ren. De­ze auto moest in de film tus­sen twee krui­sen­de trams door glip­pen. Bij een van de op­na­mes ging dat fout, dus die BMW lag in de kreu­kels. Dan klinkt er next­car,plea­se door de wal­kie­tal­kie; to­taal on­be­wo­gen en als­of het de ge­woon­ste zaak van de we­reld is.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.