Af­valfo­to­gra­fie

Ni­kon-am­bas­sa­deur voor Eu­ro­pa en fo­to­jour­na­list Ka­dir van Lo­hui­zen brengt de har­de re­a­li­teit van het he­den­daag­se in­ter­na­ti­o­na­le af­val­pro­bleem aan het licht.

CHIP FOTO Magazine - - Inhoud -

In ge­sprek met Ka­dir van Lo­hui­zen, Ni­kon-am­bas­sa­deur.

Door mid­del van zijn foto’s en werk volgt Ka­dir over de hele we­reld hoe af­val­ver­wer­king wordt be­heerd, hoe het ver­keerd wordt be­heerd of, in som­mi­ge ge­val­len, he­le­maal niet wordt be­heerd. Met zijn spe­ci­a­le pro­ject van Ni­kon pro­beert hij men­sen te sti­mu­le­ren om na te den­ken over wat zij clas­si­fi­ce­ren als af­val en de ma­nier waar­op ze dit weg­gooi­en.

Waar­om heb je je met je dit Ni­kon­pro­ject ge­richt op de in­ter­na­ti­o­na­le af­val­pro­ble­ma­tiek?

Toen ik in een van mijn vo­ri­ge pro­jec­ten keek naar de im­pact van kli­maat­ver­an­de­ring en spe­ci­fiek naar het stij­gen­de zee­ni­veau, maak­te ik me gro­te zor­gen over de hoe­veel­heid af­val die ik zag op klei­ne ei­lan­den en stran­den. Ik wil­de ac­tie on­der­ne­men. Van­daag de dag is on­ze glo­ba­le ken­nis van af­val be­perkt tot het aan de straat zet­ten van vuil­nis­zak­ken zo­dat de­ze kun­nen wor­den op­ge­haald, maar we den­ken nooit na over de reis die het af­val daar­na maakt en hoe­veel werk en moei­te er ge­paard gaat met de ver­wer­king er­van. Het be­lang­rijk­ste ele­ment van dit pro­ject was het vast­leg­gen van een in­ter­na­ti­o­naal per­spec­tief op de af­val­pro­ble­ma­tiek. Daar­om heb ik ge­ko­zen voor Jak­ar­ta en To­kio in Azië, São Pau­lo en New York in Noord- en Zuid-Ame­ri­ka, La­gos in Afri­ka en Am­ster­dam in Eu­ro­pa. In som­mi­ge van de ste­den die ik heb be­zocht, is er geen ruim­te meer om het af­val te ver­wer­ken. In plaat­sen als New York zijn de af­val­stort­plaat­sen vol en zijn ze ge­nood­zaakt het te ex­por­te­ren. Dit geldt ook voor Jak­ar­ta, waar let­ter­lijk geen plek meer is om het ge­pro­du­ceer­de af­val te ver­wer­ken en waar ze nog steeds hun vuil stor­ten op de groot­ste af­val­stort­plaats ter we­reld. In To­kio, de groot­ste stad ter we­reld, re­cy­clen ze daar­en­te­gen vrij­wel al­les. Daar kun­nen we van le­ren.

Wat wa­ren de groot­ste uit­da­gin­gen die je on­der­weg bent te­gen­ge­ko­men?

Toe­gang. Ik moest de be­drij­ven waar­mee ik werk­te er vaak van over­tui­gen mij toe­gang te

ge­ven tot het af­val en het ver­wer­kings­pro­ces. Dit was di­rect al moei­lijk, voor­al als het be­tref­fen­de be­drijf er niet in slaag­de zijn af­val op een juis­te ma­nier te ver­wer­ken. New York was in dit op­zicht zeer las­tig, om­dat de af­val­ver­wer­king vol­le­dig is ge­pri­va­ti­seerd en er veel ver­schil­len­de or­ga­ni­sa­ties bij zijn be­trok­ken die je toe­gang moe­ten ver­schaf­fen. Een an­de­re uit­da­ging was het zoe­ken naar de juis­te vi­su­e­le ba­lans. Af­val is af­val en in de mees­te ge­val­len ziet dit er over­al het­zelf­de uit. Met an­de­re woor­den: hoe breng ik de bood­schap van mijn pro­ject over en zorg ik te­ge­lij­ker­tijd dat al­le foto’s in­te­res­sant en ge­va­ri­eerd zijn? Hier heb ik veel over na­ge­dacht. Ik heb er ver­trou­wen in dat het me is ge­lukt dank­zij de ver­schil­len­de per­soon­lijk­he­den van de ste­den en de men­sen die er wo­nen.

Wel­ke fac­to­ren wa­ren van in­vloed op je keu­ze voor ap­pa­ra­tuur?

Be­trouw­baar­heid. Mijn Ni­kon-ap­pa­ra­tuur heeft me nooit in de steek ge­la­ten. De om­stan­dig­he­den wa­ren be­hoor­lijk zwaar, voor­al op plek­ken met een ho­ge lucht­voch­tig­heid, zo­als Jak­ar­ta. Het was nood­za­ke­lijk dat mijn ca­me­ra’s en ob­jec­tie­ven daar te­gen kon­den. Ik moest me ook op een dis­cre­te ma­nier kun­nen voort­be­we­gen. Ik heb nooit veel ap­pa­ra­tuur bij me, door­gaans twee ca­me­ra’s en drie ob­jec­tie­ven. Hier­door kon ik me on­op­val­lend door het straat­beeld be­we­gen, zon­der bij­voor­beeld op een vuil­stort­plaats in La­gos rond te lo­pen met een enor­me hoe­veel pro­fes­si­o­ne­le ap­pa­ra­tuur.

De D810 is de ca­me­ra van mijn voor­keur. De­ze heeft fan­tas­ti­sche vi­deo­mo­ge­lijk­he­den en de 36 MP zor­gen voor een on­ge­ë­ve­naar­de beeld­kwa­li­teit. De DF is ook zeer bruik­baar door zijn lich­te ge­wicht en draag­baar­heid. Wat ob­jec­tie­ven be­treft, heb ik de AF-S Zoom-Nik­kor 17-35mm f/2.8D IF-ED, AF-S NIK­KOR 35mm f/1.4G en de AF Nik­kor 50mm f/1.8D ge­bruikt.

Welk ad­vies kun je ge­ven aan an­de­re fo­to­gra­fen?

Mijn be­lang­rijk­ste ad­vies is om nieuws­gie­rig te blij­ven. Op het mo­ment dat je je nieuws­gie­rig­heid ver­liest, wordt het moei­lijk je werk ver­nieu­wend en span­nend te hou­den. Het is ook es­sen­ti­eel om een pas­sie voor rei­zen te heb­ben en te we­ten waar­mee je hulp no­dig hebt. Ik was in de ge­luk­ki­ge om­stan­dig­heid een aan­tal van de in­te­res­sant­ste ste­den ter we­reld te kun­nen be­zoe­ken, maar ik had dit niet kun­nen doen zon­der de juis­te lo­ka­le men­sen die me on­der­weg heb­ben ge­hol­pen. Dat is wat mij be­treft even be­lang­rijk als het heb­ben van de juis­te ap­pa­ra­tuur.

Pa­no­ra­misch beeld van een re­cy­cling­de­pot in To­kio. Ni­kon D500 met 17-35mm | 1/2000 s | f/10 | ISO 320.

Ni­kon Df met 17-35mm | 1/2500 s | f/5.6 | ISO 160. Plas­tic af­val wordt van­uit New York ver­scheept naar aan­gren­zen­de sta­ten.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.