HEIMWEE naar brood

EEN VAN DE DIN­GEN DIE JE ALS EMIGRANT IN EEN NIEU­WE CULTUUR HET MEES­TE MIST, IS DE GEUR EN SMAAK VAN HET BROOD UIT JE MOEDERLAND. DE ITA­LI­AAN­SE AL­ES­SAN­DRA MIG­NAR­DI UIT TIL­BURG BEDACHT EEN EVEN LEU­KE ALS ORI­GI­NE­LE OPLOSSING: EEN MULTICULTUREEL BAK­HUIS WAAR

Foodies - - INTERVIEW - Tekst en fo­to’s: Emil Rooi­j­ac­kers

In de tuin van Ca­fé Sme­de­rij in De Spoor­zo­ne, een ou­de trein­re­mi­se ach­ter het sta­ti­on van Til­burg, bakt Al­es­san­dra een fo­cac­cia van rog­ge en spelt in een ro­ken­de hout­o­ven. Op lan­ge ta­fels heeft ze Ita­li­aan­se zuur­de­sem­bro­den, deeg, in­gre­di­ën­ten en een heer­lij­ke cro­sta­ta - een klas­sie­ke Ita­li­aan­se taart - met si­naas­ap­pel uit­ge­stald. Het is de pro­vi­soi­re lo­ca­tie van haar gees­tes­kind Bak­huis Til­burg, waar ze sinds een aan­tal maan­den elk week­end li­ve brood bakt van lo­ka­le bi­o­lo­gi­sche gra­nen. “Het idee is om straks een vas­te lo­ca­tie te heb­ben,” ver­telt Al­es­san­dra, “een echt bak­huis, waar men­sen uit ver­schil­len­de cul­tu­ren niet al­leen brood en in­gre­di­ën­ten kun­nen ko­pen, maar ook hun ei­gen deeg kun­nen mee­bren­gen en brood kun­nen bak­ken.”

Sa­men kne­den

Om­dat ze het brood uit haar moederland mis­te en de gist en toe­voe­gin­gen van fa­brieks­brood uit de win­kel niet goed ver­droeg, be­gon ze een paar jaar ge­le­den met het bak­ken van Ita­li­aans brood voor haar ge­zin met drie kin­de­ren. “Ik leer­de al­les over zuur­de­sem en maak­te pag­not­ta, het au­then­tie­ke bol­vor­mi­ge brood uit Ita­lië.” Haar Ne­der­land­se man, met wie ze elf jaar in Til­burg woont, ont­moet­te ze in Ka­bul waar ze ont­wik­ke­lings­werk deed. “Van­we­ge mijn ach­ter­grond ben ik in con­tact met veel ex­pats en vluch­te­lin­gen in Til­burg, en ik bedacht dat ook zij het brood uit hun moederland mis­sen. Ik no­dig­de ze uit om Sy­risch en Af­ghaans brood te ma­ken en het werd een ont­moe­tings­plek om sa­men deeg te kne­den en re­cep­ten uit te wis­se­len. Zo ont­stond gaan­de­weg het idee voor het bak­huis.”

Te­rug van weg­ge­weest

Het klinkt als iets van ver­vlo­gen tij­den, een cen­traal bak­huis waar om­wo­nen­den we­ke­lijks hun deeg la­ten bak­ken on­der het bij­klet­sen over de laat­ste rod­dels. Al­es­san­dra: “Mijn oma in Ita­lië liet

haar deeg nog in zo’n bak­huis in haar dorp­je ten zui­den van Ro­me bak­ken. Ie­de­re fa­mi­lie had zijn ei­gen stem­pel voor het brood, zo­dat an­de­ren er niet mee van­door gin­gen. Op het plat­te­land daar zijn er nu men­sen die het con­cept van het bak­huis weer te­rug wil­len bren­gen.” Sa­men met Lin­da Hof­man, voe­dings­do­cent bij Fon­tys, hield Al­es­san­dra een pre­sen­ta­tie over het bak­huis op fes­ti­val Til­burg Ont­moet. Sinds­dien helpt Lin­da haar vrij­wil­lig mee. Lin­da: “Ook in Ne­der­land be­ston­den er vroe­ger bak­hui­zen. Bij gro­te land­hui­zen en ou­de boer­de­rij­en in Bra­bant zie je vaak Bak­huis Til­burg bakt el­ke za­ter­dag en zon­dag van­af 17:00 uur brood in de tuin van Ca­fé Sme­de­rij in de Spoor­zo­ne ach­ter Sta­ti­on Til­burg. Kijk voor meer in­for­ma­tie en de laat­ste ont­wik­ke­lin­gen op bak­huis­til­burg.nl. nog apart een ge­bouw­tje staan, dat was het bak­huis waar de vuur­oven stond.”

Brood met ge­duld

Of het nu gaat om Ita­li­aans zuur­de­sem­brood, Sy­risch pi­ta­brood of Af­ghaans naan­brood, goed brood bak­ken is een ech­te kunst. Het bak­huis dient ook als school om het vak te le­ren. Al­es­san­dra: “Met zuur­de­sem wer­ken is een kwes­tie van ge­duld, het deeg moet een dag fer­men­te­ren en je moet het in de ga­ten hou­den en er ge­voel voor ont­wik­ke­len. Het is een beet­je als voor een kind zor­gen. Een de­sem­cul­tuur va­ri­eert van dag tot dag, het brood smaakt ook el­ke keer iets an­ders. Veel zo­ge­naamd de­sem­brood van te­gen­woor­dig is ge­maakt met pre­fab­pak­ket­ten waar gist bij ge­daan wordt om tijd te be­spa­ren. Het ech­te de­sem­brood is ge­zon­der, blijft lan­ger goed en is ge­woon lek­ker­der.” Het bes­te be­wijs le­ve­ren de be­zoe­kers van ver­schil­len­de cul­tu­re­le ach­ter­gron­den die het brood ko­men proe­ven in de Spoor­zo­ne. Al­es­san­dra: “Je ziet de men­sen op­le­ven als ze brood proe­ven met de geur en smaak van moe­ders thuis. Daar kan ik echt van ge­nie­ten.”

“Brood kan er­voor zor­gen dat men­sen zich thuis voe­len.”

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.