In­ter­view: Mi­chael Laud­rup over het voet­bal in Qa­tar

De Deen­se le­gen­de ge­niet van het le­ven in Qa­tar, dat lang­zaam­aan een voet­bal­land be­gint te wor­den op weg naar WK 2022.

FourFourTwo (Netherlands) - - Inhoud -

Je bent nu trai­ner van Al Rayy­an, hoe an­ders is dat ver­ge­le­ken met wer­ken in de Pre­mier Le­a­gue?

Het is een ge­wel­di­ge er­va­ring. Men­sen den­ken dat het to­taal an­ders is dan voet­bal in Eu­ro­pa, maar het spel­le­tje is het­zelf­de, waar je ook gaat.

Je ver­trok in ju­ni 2014 naar jouw eer­ste club in Qa­tar, Lekhwiya. Was het een moei­lij­ke be­slis­sing die kant op te gaan?

Er zijn al­tijd veel as­pec­ten om af te we­gen voor­dat je een baan ac­cep­teert. Ik was er­van over­tuigd dat het een mooie kans was. Ik ben blij met mijn be­slis­sing en heb het hier erg naar mijn zin.

Hoe hoog is het ni­veau van de com­pe­ti­tie?

De bes­te drie of vier clubs zijn erg goed. Er is nog een hoop werk te ver­zet­ten op tac­tisch ge­bied, maar qua tech­niek is er een aan­tal goe­de spe­lers. De nieu­we ge­ne­ra­tie kent re­de­lijk veel in­te­res­san­te voet­bal­lers die ze­ker op het WK in 2022 zul­len spe­len. Niet al­le jon­ge spe­lers blij­ven hier, want Qa­tar snapt ook dat het goed is als spe­lers zich ont­wik­ke­len in het bui­ten­land, zo­als in Span­je en Bel­gië. Dat wor­den be­te­re in­ter­na­ti­o­nals.

Groeit in aan­loop naar het WK in ei­gen land de be­lang­stel­ling voor voet­bal in Qa­tar?

Lang­zaam maar ze­ker. Als je een WK houdt in een land zon­der voet­bal­cul­tuur, dan moet je het tijd gun­nen. Cul­tuur ont­staat niet in een paar jaar.

“Mijn ont­slag bij Swan­sea was een ver­ras­sing. Maar het blijft mak­ke­lij­ker een trai­ner te ont­slaan dan elf spe­lers.”

Qa­tar ver­be­tert veel din­gen met het oog op het WK en daar­door voel je de be­lang­stel­ling toe­ne­men.

Hoe kijk je te­rug op je pe­ri­o­de bij Swan­sea?

En­ge­land was een com­pleet nieu­we er­va­ring voor me, want daar had ik nooit ge­voet­bald. Mijn eer­ste sei­zoen was on­ge­loof­lijk. We wer­den ne­gen­de in de Pre­mier Le­a­gue en won­nen de Le­a­gue Cup. Dat was heel bij­zon­der en een prijs waar ik erg trots op ben. Het was de eer­ste, en he­laas tot nu toe laat­ste, gro­te prijs voor ze.

Was je ver­rast door de ma­nier waar­op het in fe­bru­a­ri 2014 ein­dig­de?

Ik ben twee keer eer­der ont­sla­gen. De eer­ste keer bij Spar­t­ak Moskou was geen pro­bleem, maar bij Swan­sea zag ik het niet aan­ko­men. Toch moet je het ac­cep­te­ren en dan weer ver­der. Het blijft nou een­maal mak­ke­lij­ker om een trai­ner te ont­slaan dan elf spe­lers. Je hebt di­rect re­sul­taat, al is het op de lan­ge ter­mijn niet de bes­te op­los­sing.

Volg je de club nog?

Ja, en als ik zie hoe het de af­ge­lo­pen twee jaar gaat, baart me dat wel zor­gen. Ik hoop dat ze snel te­rug­ko­men, maar het ziet er de laat­ste tijd niet goed uit. Ja­ren­lang stond Swan­sea be­kend om een spe­ci­fie­ke ma­nier van spe­len en die is weg. Ik weet niet waar­om ze wil­den ver­an­de­ren. Wel dat het moei­lijk is om af te stap­pen van een fi­lo­so­fie. Geen idee wat ze wil­len en ik denk dat dat hun pro­bleem is. Wat wil­len ze?

Denk je ooit nog eens trai­ner in En­ge­land te wor­den?

Ik denk niet dat ik nog lang trai­ner blijf. Mis­schien is dit wel mijn laat­ste club, of de één na laat­ste. Ik zit al zo lang in het voet­bal­we­reld­je en ik zou wel eens een an­der le­ven wil­len lei­den, nu het nog kan. Af­ge­lo­pen zo­mer ben ik 54 ge­wor­den.

Als je je laat­ste club zou mo­gen kie­zen, waar ga je dan naar­toe?

Ik sta over­al voor open, zo­als ik mijn he­le car­ri­è­re heb ge­daan. Toen ik in 1989 Ju­ven­tus ver­ruil­de voor Bar­cel­o­na, had­den ze nog nooit de Eu­ro­pa Cup ge­won­nen. Men­sen ver­klaar­den me voor gek, maar ik won in vijf jaar tijd al­les. Zo is voet­bal. Niets is ze­ker. Mijn laat­ste club? Laat het maar ge­beu­ren.

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.