Krengen krij­gen al­tijd wat ze wil­len

Wat je van ze kunt le­ren

Gloss - - Inhoud -

“Ik denk dat vrou­wen mij mo­gen om­dat ze we­ten dat ik geen con­cur­rent ben, een lief­de­vol ka­rak­ter heb en nooit kri­tiek zal ui­ten.” Het zijn de woor­den van de vrouw die, niet ge­hin­derd door eni­ge vorm van zelf­ken­nis of schaam­te, de ko­nin­gin van de krengen is, en, hoe doet ze het toch, bin­nen­kort gaat trou­wen met haar nieu­we lie e.

Ja­ren­lang stond de kroon op het hoofd van An­na Win­tour, de hoofd­re­dac­teur van Vo­gue.

Een ma­ge­re ver­schij­ning met een bob­kap­sel, een voor­lief­de voor trench­coats en ver­groeid met haar zon­ne­bril. Naar ver­luidt kan slechts één klank van haar mo­no­to­ne ge­luid sta­gi­ai­res la­ten snik­ken, door­ge­win­ter­de schrij­vers la­ten be­ven en erec­ties in el­kaar la­ten schrom­pe­len. An­na doet niet aan em­pa­thie, zo’n ty­pisch vrou­we­lijk ei­gen­schap­je dat in haar ogen ner­gens toe dient. An­na is na­me­lijk geen psy­cho­loog maar een hoofd­re­dac­teur en had maar één taak: van haar blad de best ver­ko­pen­de mo­de­bij­bel we­reld­wijd te ma­ken. Een taak die wei­nig ruim­te geeft om met je vrou­we­lij­ke col­le­ga’s bij de kof­fie­ma­chi­ne druk te spe­cu­le­ren of hij nou wel of geen se­ri­eu­ze be­doe­lin­gen met je heeft (‘want hij heeft maar één x-je ge­stuurd’) of je lei­ding­ge­ven­de je wel mag (‘want hij heeft me geen ge­dag ge­zegd’) of de­ze nieu­we haar­kleur wel sexy staat (‘want ie­der­een zegt dat het zo pit­tig is’) of an­de­re fu­ti­li­tei­ten. In An­na’s le­ven wordt de kof­fie ge­haald door haar P.A., wordt ie­der­een ont­sla­gen die haar niet met al­le egards be­groet en is haar haar­kleur de ver­ant­woor­de­lijk­heid van de tops­ty­list van New York. Een man die zijn stin-

ken­de best op het bob­je doet, want ook voor hem geldt: An­na kan hem ma­ken of bre­ken. Nie­mand wil de ko­nin­gin te­gen zich in het har­nas ja­gen. Zoi­ets komt voort uit die pri­mai­re be­hoef­te om in le­ven te blij­ven, want on­be­wust we­ten we al­le­maal dat we af­han­ke­lijk zijn van de ko­nin­gin­nen van de we­reld.

Hal­lu­ci­ne­ren mag

Ze heb­ben die zelf­ver­ze­ker­de ‘de­ze kroon komt mij toe’-hou­ding die el­ke dis­cus­sie over­bo­dig maakt. Het is geen vraag of ze er recht op heb­ben, het is een uit­dra­ging van een over­tui­ging die diep­ge­wor­teld is en geen en­ke­le ruim­te tot twij­fel geeft. Voor Gwy­neth Palt­row stond het al van­af haar kin­der­tijd vast dat zij een bij­zon­de­re plek op de­ze we­reld­bol moest in­ne­men. Al schroomt ze ook niet om over haar open­ba­rin­gen te pra­ten: “Ik zal het nooit ver­ge­ten. Ik liep over de ro­de rot­sen in Ari­zo­na en in­eens hoor­de ik de ste­nen fluis­te­ren: jij hebt de ant­woor­den. Jij bent de le­raar.” Waar voor de mees­te sterren zou gel­den dat ze on­mid­del­lijk in dag­be­han­de­ling zou­den wor­den op­ge­no­men en een voor­lo­pig spreek­ver­bod met de pers op­ge­legd kre­gen tot de pil­len een beet­je aan­slaan, gel­den voor Gwy­neth heel an­de­re wet­ten.

Ik voel, ik voel wat jij niet voelt

Gwy­neth vol­doet aan al­le ta­len­ten die een beet­je se­creet in haar mars moet heb­ben. Al­ler­eerst: de we­reld draait om haar. Dat maakt het ui­ter­aard heel over­zich­te­lijk voor ie­der­een, en daar­mee is dan ook met­een het eni­ge voor­deel voor haar om­ge­ving op­ge­noemd. Want, haal even diep adem, Gwy­neth voelt al­les aan. Haar emo­ties, jouw emo­ties, die van de tuin­man, haar kin­de­ren, de na­n­ny, de pri­vé-kok, haar re­gis­seur, te­gen­spe­ler en het vol­tal­li­ge pu­bliek dat naar haar laat­ste film komt kij­ken – je be­grijpt hoe uit­ge­put die vrouw op het ein­de van de dag is. Gwy­neth voelt al­les aan, is per de­fi­ni­tie dus ont­zet­tend en on­be­schrijf­lijk ge­voe­lig, maar moet, dat snapt een kind, zich daar na­tuur­lijk wel een beet­je voor af­slui­ten, an­ders zou de he­le we­reld haar maar leeg­zui­gen. “Soms heb ik het ge­voel dat de he­le we­reld zijn bat­te­rij in mijn nie­ren in­plugt en daar pro­beert op te la­den.” Had­den we al ge­zegd dat Gwy­neth haar emo­ties ook heel mooi kan ver woor­den? Daar­naast heeft Gwy­neth al­tijd ge­lijk en kijkt ze ie­der­een met wie ze praat aan met een licht mee­wa­ri­ge blik. Ei­gen­lijk is Gwy­neth te goed voor de­ze we­reld dus is het niet meer dan lo­gisch dat ie­der­een een beet­je re­ke­ning houdt met haar, de ar­me schat.

Bes­ties met de bij­en­ko­nin­gin

Nou be­grij­pen we al­le­maal dat het voor een ko­nin­gin der krengen ook nog eens heel moei­lijk is om vriend­schap­pen te slui­ten met min­der for­tuin­lij­ke vrou­wen. Na­tuur­lijk is Gwy­neth hier een uit­zon­de­ring in, want zij ver­klaar­de, ove­ri­gens zon­der met haar ogen te knip­pe­ren, dat vrou­wen dol op haar zijn om­dat ze aan­voe­len dat Gwy­neth lief­de­vol en op­recht is, en zij, Gwen­nie, nooit de con­cur­ren­tie met een an­de­re vrouw zal aan­gaan. Het schijnt dat haar voor­ma­li­ge vrien­din Ma­don­na daar heel an­ders over denkt, maar hoe Gwy­neth het ook voor el­kaar mag heb­ben ge­kre­gen, de Qu­een of Pop houdt haar mond over Gwy­neth en de ru­zie die het twee­tal heeft ge­had. En dat ter­wijl Ma­don­na over al­les een me­ning heeft die ze graag met de we­reld wil de­len. Gwy­ne­ths nieu­we bes­te vrien­din heeft ook een zelf­ver­klaar­de ko­ni­gin­nen­sta­tus, na­me­lijk Qu­een Bey, Be­yon­cé, en Gwy­neth laat geen mo­ment voor­bij­gaan om haar naam te noe­men in in­ter­views. Zij en Bey zijn bes­ties en we zul­len het we­ten ook. Haar kin­de­ren heb­ben een ket­ting ‘net als oom Jay Z’ en zij danst op feest­jes als een ge­flip­te In­di­aan ‘om­dat Bey dat zo leuk vindt’ en meer van die on­zin die je nou een­maal aan moet ho­ren om­dat, nou ja, Gwy­neth het zegt.

Gooi haar uit een au­to

Tay­lor Swift kent de­zelf­de truc. Om­ring je met vrien­din­nen die je op han­den dra­gen en ie­der­een denkt van­zelf dat je heel erg leuk bent. Ka­nye West snap­te de co­de niet, wat toch best bi­zar is als je ge­trouwd bent met Kim Kar­das­hi­an, en noem­de Tay­lor een bitch in zijn num­mer Fa­mous. De kans is groot dat zijn lief­je, ook geen kren­ge­tje om zon­der hand­schoe­nen aan te pak­ken, hem er­toe heeft aan­ge­zet, maar zo­als het een echt kreng be­taamt wast Kim haar han­den in on­schuld. Een beet­je kreng staat na­me­lijk ver bo­ven haar slacht­of­fers. Je zou mis­schien den­ken dat Cher, een vrouw die je über­haupt niet zon­der la­tex om je lijf aan moet pak­ken, aan Tay­lors kant stond toen zij twit­ter­de dat al­le Kar­das­hians uit een au­to ge­flik­kerd moesten wor­den op de snel­weg, maar die ge­dach­te kun je on­mid­del­lijk los­la­ten. Want als de ko­nin­gin van de plas­ti­sche chi­rur­gie twit­tert dat ze nooit een an­de­re ta­lent­vol­le vrouw zou aan­val­len, dan kun je dat maar be­ter ge­lo­ven. Waar­om ze zich wel in de strijd meng­de, bleef on­op­ge­hel­derd. Ook zo’n ta­lent van krengen: zij hoe­ven zich niet te ver­ant­woor­den. Nooit.

En nu over de man­nen

Maar hoe zit het toch met krengen en ke­rels? Want ere wie ere toe­komt, Gwy­neth vangt de lek­ker­ste exem­pla­ren in haar spin­nen­web. Het laat­ste nieuws is dat ze wil trou­wen met haar nieu­we lief­je Brad Fal­chuk. Na­dat de blon­di­ne al Chris Mar­tin, Bry­an Adams, Lu­ke Wil­son, Ben Af­fleck en Brad Pitt als vet­vrije, ma­cro­bi­o­ti­sche en ge­zon­de

hap­jes heeft ver­slon­den is het nu tijd voor een nieuw toe­tje. Haar nieu­we lief­de draagt de keu­ken­prin­ses we­der­om op han­den en zal de ko­men­de ja­ren in haar scha­duw mo­gen le­ven tot hij ‘con­sci­eus un­cou­pled’ wordt, een term die Gwy­neth voor een rus­ti­ge schei­ding heeft be­dacht want, zo­als voor ie­der kreng geldt, som­mi­ge din­gen zijn er pas als zij het zelf heb­ben mee­ge­maakt. Al eeu­wen­lang pro­be­ren ou­ders op een beet­je res­pect­vol­le ma­nier uit el­kaar te gaan en op zijn minst vrien­den te blij­ven voor de kin­de­ren, maar Gwy­neth heeft de­ze breuk tot een kunst­vorm ver­he­ven. Een kunst die ui­ter­aard haar naam draagt – voor min­der doet ze het niet.

Hoe word je een suc­ces­vol kreng?

Vol­gens Jac­qui Mar­son, de psy­cho­lo­ge die ‘De valkuil van Vrien­de­lijk’ schreef, zijn vrou­wen ge­neigd te lief te zijn. We wil­len aar­dig zijn, be­leefd, vrien­de­lijk, be­hulp­zaam, char­mant, grap­pig en so­ci­aal en we ma­ken ons druk om hoe an­de­ren ons vin­den. Krengen ma­ken zich daar niet druk om. Voor hen geldt dat ze krij­gen wat ze wil­len, en ze zijn er­van over­tuigd dat ze daar recht op heb­ben. De psy­cho­lo­ge vindt dat we mas­saal moe­ten los­bre­ken van de­ze ge­drags- en denk­pa­tro­nen die de be­lan­gen van een an­der bo­ven de ei­gen be­lan­gen stel­len. De oor­zaak ligt, zo­als vaak het ge­val is, in de kin­der­ja­ren. Aar­dig zijn is een pri­ma stra­te­gie om straf te ont­lo­pen en te­leur­stel­ling van je ou­ders te voor­ko­men. De ge­vol­gen van zo’n keu­ze zijn la­ter groot: aar­di­ge vrou­wen pas­sen op de ver­wen­de kin­de­ren van hun vrien­din­nen, ma­ken de kar­wei­tjes af van hun col­le­ga die na­tuur­lijk wel de eer krijgt, zor­gen voor de zie­ke schoon­moe­der ter­wijl hun man aan het werk is of met de se­cre­ta­res­se in bed ligt en ne­men al­le pak­ket­jes aan van de af­we­zi­ge bu­ren zo­dat de post­bo­de niet nog een keer hoeft langs te ko­men. De me­de­wer­kers van de Uni­ver­si­ty of Eco­no­mic

Scien­ces in We­nen be­ves­ti­gen met een om­vang­rijk on­der­zoek wat één blik op Gwy­neth Palt­row al doet ver­moe­den: de in­zet van el­le­bo­gen, be­heer­sing van macht­spel­le­tjes én het sme­den van co­a­li­ties wer­pen vruch­ten af. Dat be­te­kent dat er niets an­ders op zit dan het vriend­schaps­ver­zoek van Gwy­neth ac­cep­te­ren, want krengen heb­ben nou een­maal an­de­re krengen no­dig om hun sta­tus als ko­nin­gin vei­lig te stel­len. Ons ad­vies? Ex­pe­ri­men­teer al­vast met tofu en be­denk een ver­haal dat het hou­ten school­bank­je waar je vroe­ger op zat al wij­ze woor­den fluis­ter­de: “Jij hebt de ant­woor­den. Jij bent de le­raar.”

An­na Win­tour (67)

Gwy­neth met haar hui­di­ge part­ner Brad Fal­chuk.

Tay­lor Swift (27)

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.