Op­nieuw ver­liefd op je ei­gen man

ALS JE DE VLINDERS IN JE BUIK ALLANG NIET MEER VOELT, WAAR­OM LAAT JE ZE DAN NIET OP­NIEUW VLIE­GEN? Op­nieuw ver­liefd… op je ei­gen man

Gloss - - Inhoud -

Nee, niet een slip­per­tje of me­nings­ver­schil is de be­lang­rijk­ste oor­zaak dat een stel uit el­kaar gaat. In de mees­te ge­val­len is het de sleur. Je houdt van el­kaar, bent ge­wend aan de tics van je part­ner en vindt het zelfs oké dat in bed ook niet veel ac­tie meer is. Tot je op ze­ke­re dag denkt: is dit nou al­les?

Als de pas­sie zwicht voor de da­ge­lijk­se sleur, is het tijd ri­tu­e­len te door­bre­ken en aan je re­la­tie te gaan wer­ken’, zegt re­la­tie­coach Bar­be­ra van Swie­ten. Wij vroe­gen aan haar hoe vrou­wen hun part­ner op­nieuw kun­nen ver­o­ve­ren.

Een vluch­ti­ge kus, meer zit er meest­al niet in. De da­ge­lijk­se sleur vergt veel van ons lief­des­le­ven. Hoe kun­nen we ons daar­te­gen be­scher­men?

Bar­be­ra: “Kijk eens naar pas ver­lief­den: die kun­nen nog zo uit­ge­put zijn van het werk, nach­ten­lang niet ge­sla­pen heb­ben of bij het spor­ten al­le ener­gie heb­ben ver­bruikt – en toch zijn ze lang nog niet moe. In­te­gen­deel: zij vin­den al­tijd een ma­nier om el­kaar ook op min­der ro­man­ti­sche plek­ken goed­ge­mutst te ont­moe­ten. Jach­tig­heid moet niet de kil­ler van on­ze be­geer­te wor­den. Ro­de ro­zen of een reis­je zijn echt niet no­dig om ver­lan­gens weer een kans te ge­ven.”

Maar na ve­le ge­luk­ki­ge ja­ren is er al­tijd wel iets.

Ba­be­ra: “Om­dat wij den­ken dat ge­luk voor al­tijd en eeu­wig is en wij er niets voor moe­ten doen. En dan luis­ter je niet meer echt naar el­kaar en om­hel­zen we el­kaar al­leen nog vol­au­to­ma­tisch. Wat we al die ja­ren op een be­paal­de ma­nier ge­daan heb­ben, is niet per de­fi­ni­tie nog juist. Ik noem dat le­ge ri­tu­e­len en de aan­van­ke­lij­ke ver­liefd­heid is slui­pen­der­wijs over­ge­gaan in te­leur­stel­ling, ir­ri­ta­tie of on­ver­schil­lig­heid. Wat wij echt no­dig heb­ben, is meer tijd voor el­kaar.”

“Als het tus­sen part­ners klikt, zijn pro­ble­men

mak­ke­lij­ker op te los­sen.”

“Ru­zie is soms no­dig, maar doe het eer­lijk en met res­pect”

Maar hoe la­ten we de lief­de weer von­ken?

Ba­be­ra: “Een waar­de­vol­le oe­fe­ning voor pa­ren: schenk je part­ner twee se­con­den. Tel 21… 22… bij het be­groe­tings­of af­scheids­kus­je en denk daar­bij niet aan de ou­der­avond, het to-do-lijst­je of dat men­sen je kun­nen zien. Voel el­ke mil­li­me­ter van de lip­pen en de kus. Daar­mee geef je je part­ner het ge­voel: ik ben hier en ik ben bij je. Dat ver­an­dert veel in je hou­ding te­gen­over hem. Voor­waar­de is wel dat je be­reid bent je te be­vrij­den van de druk en span­ning in je hoofd en luis­tert naar je buik en je hart.”

En dan spookt het in je hoofd, om­dat jouw man mis­schien te veel vraagt en jij geen tijd meer voor je­zelf over­houdt?

Ba­be­ra: “En al­weer heb je je hoofd in­ge­scha­keld. Wij nei­gen in ge­dach­ten in het ver­le­den af te dwa­len en aan er­va­rin­gen te­rug te den­ken die mis­schien niet zo ge­wel­dig wa­ren. Zoi­ets merkt de part­ner. Hij laat je met rust, het werkt op zijn ze­nu­wen of hij raakt te­leur­ge­steld en trekt zich te­rug. Wij le­ven veel te wei­nig in het hier en nu – maar dat zou wel op de eer­ste plaats moe­ten ko­men.”

Bei­den zijn aan zet!

Ba­be­ra: “In re­la­ties wil­len bei­de part­ners meest­al niet te­ge­lij­ker­tijd het­zelf­de. Vrou­wen voe­len snel­ler aan dat iets niet in or­de is, maar zijn weer min­der goed in het bij­leg­gen of op­los­sen van mis­ver­stan­den. Man­nen daar­en­te­gen zijn min­der ge­voe­lig en heb­ben de nei­ging tot han­de­len. Ik ad­vi­seer stel­len dan ook: wees wat moe­di­ger en durf wat meer! Het al­ter­na­tief is rou­ti­ne en het vast­klam­pen aan je le­vens­ver­ze­ke­ring.”

Hoe lok ik mijn man uit zijn tent?

Ba­be­ra: “Heel een­vou­dig: wees lief voor je­zelf. In veel vrou­wen slui­mert het “werk­paard-gen”. Ze wil­len en moe­ten zo­veel. Zij zwoe­gen van ’s och­tends vroeg tot ’s avonds laat en slo­ven zich uit voor het ge­zin. Val­len dood­moe in bed en de vol­gen­de dag be­gint het al­le­maal weer op­nieuw. Zijn dan cha­grij­nig of ge­frus­treerd en heb­ben met hun harts­vrien­din weer “mijn Jan heeft weer eens … “-ge­sprek­ken. Dat is een ze­ke­re min­ach­ting, wat de part­ner ook voelt. Wan­neer je je per­ma­nent over klei­ne din­gen op­windt, heb je bin­nen drie jaar zelfs een Brad Pitt ge­kraakt. Als jij al­tijd de rol van op­zich­ter houdt, kan je part­ner al­tijd het jo­chie blij­ven. Neem een an­de­re rol aan, zo­dat je een ech­te man naast je krijgt. Con­cen­treer je op de vra­gen: wat heeft hij goed ge­daan? Wat waar­deer ik aan hem?”

Wan­neer zijn stel­len be­reid tot iets nieuws?

Ba­be­ra: “Ziek­te, ver­lies van een baan, een drie­hoeks­ver­hou­ding en als het be­gint te knel­len: dat zijn de meest voor­ko­men­de mo­men­ten dat een vraag­te­ken ach­ter de re­la­tie wordt ge­zet. Blijk­baar heb­ben we een cri­sis no­dig om ons ham­ster­rad te stop­pen. Zon­der pas op de plaats en eens goed na te den­ken over de nieu­we rich­ting lukt het niet.”

Klinkt als een open­hart­ope­ra­tie...

Ba­be­ra: “Wie af­stand neemt van ou­de re­la­tie­pa­tro­nen, loopt ri­si­co: je kunt win­nen of ver­lie­zen. Maar in re­la­ties draait het om de wa­re lief­de – en dat voel je in je buik en niet in je hoofd. De weg is meest­al niet ge­mak­ke­lijk en som­mi­gen moe­ten door een diep dal. Toch is het zin­vol om door te gaan. Want eens zul­len we open­staan voor nieu­we ont­dek­kin­gen en er­va­rin­gen. En voor al die din­gen die ons le­ven span­nend ma­ken.”

HE­LEN MIRREN, 72

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.