Hoe je de af­rits­broek weer hip maakt

El­ke maan­dag helpt Me­tro je car­ri­è­re op weg met ver­ha­len over de ar­beids­markt. Van­daag: hoe Roxan­ne Pol­kamp haar ei­gen be­drijf op­zet­te én de af­rits­broek weer hip maakt.

Metro Holland (Amsterdam) - - Voorzijde Pagina - KYRIE STUIJ

De der­tig­ja­ri­ge Roxan­ne Pol­kamp reis­de de we­reld over en ont­dek­te: de af­rits­broek is zo slecht nog niet. Met nul er­va­ring in de mo­de-in­du­strie lan­ceert ze haar ei­gen col­lec­tie hip­pe af­rits­broe­ken, ge­fi­nan­cierd met geld dat ze ver­dient op een crui­se­schip. De eer­ste la­ding is net bin­nen. ,,Ze heb­ben zich vast rot­ge­la­chen in de fa­brie­ken.’’

Noem het ge­rust de un­der­dog on­der de mo­de-items. De af­rits­broek, voor­al ge­zien in vijf­tig tin­ten aar­de en hoog­ge­waar­deerd on­der de eli­te van wan­de­laars, is als de Fi­at Mul­ti­p­la on­der de au­to’s en de Schul­ten­bräu on­der het bier. Al ja­ren is Roxan­ne Pol­kamp ge­fas­ci­neerd door het pro­duct. ,,Ik heb al­tijd ge­dacht: kan het nou niet hip­per?’’

Pol­kamp, op­ge­groeid in Arn­hem en in­mid­dels woon­ach­tig in Am­ster­dam, werkt als free­lan­ce dok­ters­as­sis­ten­te en volg­de eer­der een deel­tijd­op­lei­ding jour­na­lis­tiek. Wat ze vroe­ger als klein meis­je wil­de wor­den, weet ze niet pre­cies meer. Maar een ei­gen be­drijf in af­rits­broe­ken? La­chend: ,,Nee, dat had ik zelf ook niet be­dacht.’’

Rei­zi­gers­be­staan

Toch komt het con­cept van het kle­ding­stuk in haar op, wan­neer ze drie jaar ge­le­den een en­kel­tje Bang­kok koopt en haar he­le heb­ben en hou­den ach­ter­laat. Een paar maan­den op pad, is het idee. Maar Pol­kamp laat zich mee­voe­ren in het rei­zi­gers­be­staan in Azië en blijft maar liefst an­der­half jaar weg. Daar, in tro­pi­sche tem­pe- ra­tu­ren en tus­sen on­ge­rep­te na­tuur, ont­staat het be­sef: ,,Goh, zo’n af­rits­broek zou nu goed van pas ko­men. Hart­stik­ke prak­tisch tij­dens het rei­zen.’’

Het is kerst als Pol­kamp te­rug­keert. Met al­le reis­er­va­rin­gen nog vers in het ge­heu­gen, is dit het mo­ment om haar idee voor een ei­gen on­der­ne­ming ver­der te ont­wik­ke­len. Want met zo­veel leef­tijds­ge­no­ten die te­gen­woor­dig op reis gaan, lijkt de tijd rijp voor een af­rits­broek 2.0. Ze­ker als uit haar onderzoek blijkt dat er écht geen af­rits­broek be­staat die in het hui­di­ge mo­de­beeld past. En daar­mee wordt ‘ZIPP2GO’ ge­bo­ren.

De eer­ste stap is het cre­ë­ren van start­ka­pi­taal, want na het rei­zen is de spaar­pot van Pol­kamp be­hoor­lijk ge­slon­ken. Ze komt met een lu­cra­tie­ve op­los­sing: een baan voor zes maan­den op een cruis­e­chip. De plek om geld te ver­die­nen én wei­nig uit te ge­ven. Bo­ven­dien komt met haar werk op de Hol­land Ame­ri­ca Li­ne een meis­jes­droom uit.

Eer­ste te­ke­ning

,,Tja, en een­maal weer in Ne­der­land, moet je be­gin­nen’’, blikt Pol­kamp te­rug. Ze schiet in de lach als ze denkt aan haar eer­ste ont­werp en pakt er een ou­de te­ke­ning bij. Grij­ze pot­lood­lij­nen ont­hul­len het con­tour van een broek. Iets over het mid­den van de pij­pen, net bo­ven de knie, twee aan­ge­dik­te stre­pen met de toe­voe­ging van een pijl. ‘Dáár, ja daar moet de rits ko­men’.

Waar ve­len zich te­gen zou­den la­ten hou­den door ge­brek aan vak­ken­nis en er­va­ring, be­na­dert Pol­kamp haar mis­sie voor de af­rits­broek 2.0. met een nieuws­gie­ri­ge blik. In Arn­hem be­zoekt ze win­kels van op­ko­men­de mo­de­ont­wer­pers en vraagt op de man af hoe je ei­gen­lijk een kle­ding­lijn be­gint. ,,Nie­mand die me raar aan­keek of voor gek ver­klaar­de. Ik kreeg juist al­ler­lei tips en werd ge­kop­peld aan een leuk stel dat ge­spe­ci­a­li­seerd is in tech­ni­sche te­ke­nin­gen. Zij heb­ben me ge­hol­pen met het ont­werp.’’

Pol­kamp laat ver­schil­len­de sam­ples ma­ken, maar el­ke keer blijkt er iets mis, zo­als een te strak­ke rits of een te wij­de pas­vorm. In de­ze tijd scha­kelt ze con­ti­nu tus­sen Arn­hem, Am­ster­dam en fa­brie­ken in Azië. Er is re­gel­ma­tig mis­com­mu­ni­ca­tie over het soort pro­duct dat moet wor­den ont­wik­keld. Pol­kamp kent im­mers nog niet al­le ge­brui­ke­lij­ke ter­men van de tex­tiel­bran­che. ,, Ze moe­ten zich rot­ge­la­chen heb­ben in de fa­brie­ken’’

Be­drijfs­kun­de

Van­af dat mo­ment merkt Pol­kamp hoe­veel tijd er gaat zit­ten in het ont­wik­ke­len van een kle­ding­stuk. ,,Je moet over wer­ke­lijk al­les na­den­ken. De stof, de print, het ma­te­ri­aal, het per­cen­ta­ge stretch, het was­la­bel – dat ken­ne­lijk wet­te­lijk ver­plicht is – de on­ge­lo­fe­lij­ke hoe­veel­heid kleu­ren, de ma­nier van fa­bri­ce­ren, het la­ten ver­sche­pen, de re­gels van de dou­a­ne en de in­voer­rech­ten. Het leek wel een com­ple­te stu­die be­drijfs­kun­de.’’

En ja, er wa­ren ze­ker mo­men­ten dat Pol­kamp twij­fel­de aan haar nieu­we pro­ject. ,,Er ging zo­veel tijd in zit­ten. Over­dag hing ik aan de lijn met de fa­briek in Viet­nam, ’s avonds kroop ik tot laat ach­ter m’n lap­top voor re­search en het ver­stu­ren van e-mails. Tus­sen­door werk­te ik als dok­ters­as­sis­ten­te. Ja, ik heb me­zelf af en toe wel even ach­ter de oren ge­krabd.’’

Maar als Pol­kamp de fa­briek in Viet­nam be­zoekt om te con­tro­le­ren of al­les goed gaat, ziet ze met ei­gen ogen hoe ver ze is ge­ko­men. ,, Ach­ter mijn lap­top voel­de het soms als­of het ner­gens heen ging en er to­taal geen schot in zat. Een­maal daar zag ik al mijn af­rits­broe­ken lig­gen. Ik dacht: wow, dit heb ik ge­woon zelf ge­daan.”

‘La­dy of Luck’

Een maand ge­le­den zijn de 500 af­rits­broe­ken met het schip de ‘La­dy of Luck’ naar Ne­der­land ver­voerd. In to­taal heeft de ont­wik­ke­ling van de af­rits­broe­ken een jaar ge­duurd. Met de web­shop www.zipp2go.nl is de ver­koop be­gon­nen en tot nu toe zijn de re­ac­ties, naast de feed­back dat de broek iet­wat groot valt, po­si­tief. ,,Men­sen heb­ben het over ‘mijn merk’ en ‘jul­lie be­drijf ’. Dat blijft zo on­wer­ke­lijk. Net als de re­ac­ties als ik men­sen ver­tel over wat ik doe. ‘Jij? In de af­rits­broe­ken?’, zeg­gen ze dan ver­baasd. Maar ik ben er trots op. Soms loont het om ge­woon te be­gin­nen en door te zet­ten.’’ La­chend: ,,Wat mij be­treft lig­gen mijn af­rits­broe­ken straks we­reld­wijd in de win­kels.’’

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.