El Ah­ma­di en Am­ra­bat over Ma­rok­kaans voet­bal

In het drie­luik ‘Zij wel’ in­ter­vie­wen we spe­lers uit de Ere­di­vi­sie die, in te­gen­stel­ling tot Oran­je, wél op het WK ac­tief zijn. Van­daag het slot met sound­bi­tes van de Fey­en­oor­ders Ka­rim El Ah­ma­di en So­fy­an Am­ra­bat over hun Ma­rok­ko.

Metro Holland (Holland) - - Voorzijde Pagina - JOHAN VAN BO­VEN j.van.bo­ven@tmg.nl

El Ah­ma­di: Vroe­ger, toen ik klein was, gin­gen we elk jaar een week of vijf naar Ma­rok­ko op vakantie. Dan bouw je van­zelf een band op met een land. Het voel­de en voelt al­tijd goed als ik er ben. Vroe­ger sprak ik thuis Ne­der­lands met mijn broer­tjes en zus­jes en soms met mijn va­der, maar over het al­ge­meen sprak ik Ara­bisch met mijn ou­ders. Als ik het volks­lied van Ma­rok­ko hoor, voel ik me al­tijd trots. Maar ik zou er niet kun­nen wo­nen. Ik ben in Ne­der­land op­ge­groeid en daar zal ik voor al­tijd blij­ven wo­nen.

Am­ra­bat: In Ne­der­land zijn de men­sen meer ge­lijk, ter­wijl je in Ma­rok­ko als prof­voet­bal­ler echt een ko­ning bent.

El Ah­ma­di: Ma­rok­kaan­se fans zijn heel fa­na­tiek. Stel dat een spe­ler met het sta­tuur van Ro­bin van Per­sie voor het Ma­rok­kaans elf­tal zou uit­ko­men, dan zou hij daar niet nor­maal over straat kun­nen lo­pen. Nederlanders zijn blijk­baar in de loop der ja­ren ge­wend aan gro­te ster­ren als Mar­co van Bas­ten en zo. Ze zijn nuch­ter. Van Per­sie zou in Ma­rok­ko let­ter­lijk en fi­guur­lijk op han­den wor­den ge­dra­gen. Ik vind dat Nederlanders meer waar­de­ring en re­spect moe­ten heb­ben voor hun gro­te voet­bal­lers. Zij heb­ben hun land ten­slot­te op de kaart ge­zet. Maar als men­sen in Ne­der­land Den­nis Berg­kamp over straat zien lo­pen, vin­den ze het nor­maal.

Am­ra­bat: Ma­rok­kaan­se fans moe­di­gen fa­na­tiek aan, maar als het wat min­der gaat, kun­nen ze ook fa­na­tiek zijn. Tij­dens een jeugd­toer­nooi sta­ken ze mid­del­vin­gers naar ons op toen we ver­lo­ren. Wij wa­ren toen gast­jes van zes­tien jaar. El Ah­ma­di: On­ze Fran­se bonds­coach Her­vé Re­nard vroeg zich af hoe het toch kwam dat on­ze ge­ne­ra­tie met veel ta­lent nooit op een WK is ge­weest. Dus haal­de hij de dis­ci­pli­ne aan en maak­te hij een echt team van ons. Spe­lers die al­leen voor zich­zelf speel­den, hoor­den dat ge­lijk van hem en kre­gen geen speel­tijd meer. Rus­tig aan doen tij­dens een trai­ning zit er ook niet meer in. We wor­den zelfs in de ga­ten ge­hou­den door dro­nes. Daar­door is een ge­voel ont­staan van: oké, als ik een plek­je in dit elf­tal wil be­mach­ti­gen, moet ik vól aan de bak.

Am­ra­bat: Dat zie je te­rug in ons spel. Ie­der­een bik­kelt voor el­kaar, we zet­ten met z’n al­len vol druk op de te­gen­stan­der. Hij eist dat van ons, an­ders kom je ge­woon op de bank te­recht.

El Ah­ma­di: Veel men­sen zien on­ze bonds­coach daar­om als een bik­kel­har­de man, maar hij kan ook heel grap­pig zijn. Hij zet wel­eens een mu­ziek­je aan en dan gaat hij dan­sen. Hij kan dus echt heel re­laxed zijn, maar als er een wed­strijd aan­komt, zet hij de boel 24 uur van te­vo­ren op scherp. Als hij een be­spre­king houdt, ben je ge­lijk wak­ker. Hij zorgt er­voor dat je zin

krijgt om te voet­bal­len.

Am­ra­bat: Hij be­gint vaak in het Frans, dan be­grijp ik niet eens wat hij zegt. Maar door de ma­nier waar­op hij ons toe­spreekt, maakt hij ons echt ‘heet’. El Ah­ma­di: Het gaat er te­gen­woor­dig so­wie­so een stuk pro­fes­si­o­ne­ler aan toe bij Ma­rok­ko. De voor­zit­ter van de voet­bal­bond heeft er­voor ge­zorgd dat al­les nu be­ter is ge­re­geld op het ge­bied van rei­zen, ho­tels en trai­ning s ac­com­mo­da­ties. Al sik me vroeg er­bij de na­ti­o­na­le ploeg meld­de, had ik het ge­voel als­of het een uitje was. Even lek­ker bal­len. De af­ge­lo­pen vijf jaar is dat veel be­ter ge­wor­den.

Am­ra­bat: We kun­nen goed druk zet­ten, we heb­ben men­sen die doel­pun­ten ma­ken, er zijn cre­a­tie­ve spe­lers en ook ver­de­di­gend klopt het. In de kwa­li­fi­ca­tie­reeks voor het W K kre­gen we nul doel­pun­ten te­gen, dat zegt veel.

El Ah­ma­di: Als je de eerste wed­strijd ver­liest, kan het WK na twee wed­strij­den al voorbij zijn. Win je de eerste wed­strijd, dan weet je ze­ker dat je tot het ein­de van de groeps­fa­se nog kans hebt op de vol­gen­de ron­de.

Am­ra­bat: Na­tuur­lijk is het een heel zwa­re pou­le met Span­je en Por­tu­gal. Daar­om is het zo be­lang­rijk dat we de eerste wed­strijd te­gen Iran win­nen. Ver­der is al­les mo­ge­lijk. Kijk maar naar Por­tu­gal, dat met 3-0 van Ne­der­land ver­liest…

El Ah­ma­di: Ik heb wel eens in een se­lec­tie ge­ze­ten met be­te­re in­di­vi­du­e­le spe­lers, maar dit is ze­ker bes­te team. We zijn al een he­le tijd bij el­kaar zon­der al te veel wis­se­lin­gen, dat maakt het ook een mooi ge­heel. Dat heeft er lan­ge tijd aan ont­bro­ken.

Am­ra­bat: Ik hoor­de dat on­ze wed­strij­den al snel wa­ren uit­ver­kocht. En er zijn nog heel veel men­sen die naar Rus­land wil­len gaan om ons aan het werk te zien. Dus als je een kaartje hebt voor een wed­strijd van Ma­rok­ko, kun je goed geld ver­die­nen, ha­ha… El Ah­ma­di: Ik denk dat veel men­sen in Ne­der­land ons zul­len steu­nen. Vrien­den van mij heb­ben om een shirtje van Ma­rok­ko ge­vraagd, zo­dat ze die kun­nen dra­gen tij­dens on­ze wed­strij­den. An­ders­om is ‘t ook zo. Als wij niet op een WK zijn en Ne­der­land wel, dan moe­di­gen wij Oran­je aan.

‘Ik vind dat Nederlanders meer waar­de­ring en re­spect moe­ten heb­ben voor hun gro­te voet­bal­lers.’

Ka­rim El Ah­ma­di

VIN­CENT VAN DORDRECHT

Newspapers in Dutch

Newspapers from Netherlands

© PressReader. All rights reserved.